و اما حق مولاى تو كه ترا آزاد كرده آنست كه بدانى او از مال خود خرج تو مىكند و از ذلَّت و وحشت بردگى به عزّت آزادى در آورد و ترا از اسارت بردگى آزاد كرد و ترا از زندانى رهانيد و مالك نفس خودت گردانيد و براى عبادت خدا فارغ البالت كرد ، و بدانى كه او در زندگى و مرگ تو از همه كس بر تو احق و اولىتر است و يارى او بجان و هر چه به تو نياز دارد بر تو واجب است و لا قوة الا بالله .
و اما حق بنده اى كه آزاد كرده اى اينست كه بدانى خداوند آزادى او را وسيلهء نجات از جهنم قرار داده و پاداش آن در دنيا آنست كه اگر خويشى نداشته باشد تو ميراث او خواهى برد در برابر مالى كه براى آزادى او صرف كردى و در آخرت بهشت مىباشد .
و اما حق كسى كه به تو خيرى كند آنست كه او را شكر كنى و خوبيش را به ياد داشته باشى و در باره اش بخير سخن گويى و بخلوص برايش دعا كنى كه در اين صورت او را در نهان و آشكار تشكر كرده اى و اگر روزى قدرت پيدا كردى خوبيهايش را جبران كنى .
اما حق مؤذن آنست كه بدانى او ترا به ياد خدا مىاندازد و به
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 345
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٣٤٥