« وعصف به عصفها بالفضاء » اين عمل زير ورو كردن وبهم زدن مواد به واسطهء طوفانهاى بىنهايت شديد بود كه به آنها مىوزيد وآنها را به فضا سوق مىداد وبه يكديگر مىكوبيد .
بنابراين آن نيروهاى محركهاى كه مواد به آن عظيمى را بهم مىزد وبه يكديگر مىكوبيد همان طوفانهاى شديدي بوده كه با سرعت صدها وشايد هزاران كيلومتر در ساعت با نيروى عظيم غير قابل تصور مىوزيد وقادر به راندن واصطكاك مواد مىشد .
لذا به نظر مىرسد كه پيدايش آن طوفانهاى شديد سراسرى در اثر برخورد وواكنش أتمها وعناصر متضاد زير اتمى گوناگون بوده كه موجب انفجارهاى شديد ووسيعى مىگشت ودر هر نقطه به اندازهء ميليونها برابر شدت انفجار بمبهاى اتمى اين دنيا انرژى به وجود مىآورده است . ودر اثر آن انفجارات پى در پى بوده كه طوفانهاى آنچنانى ايجاد مىشده است . يك مثل جزئي مىتوان گفت : مانند طوفانهاى خورشيدى كه در اثر برخورد عناصر متضاد داخلي خورشيد در تمام ساعات دائما به وجود مىآيد وبه أطراف خورشيد گسيل مىشود . البتة طوفانهاى خورشيدى در مقايسه با آن طوفانها قطرهاى است در مقابل اقيانوس .
در فراز بعدى حضرت علي عليه السّلام دربارهء اين طوفانهاى سريع وشديد مىفرمايد :
« وتردّه اوّله إلى آخره » چنان طوفانى كه در اثر قدرت ونيروى انتقاليش آن مواد ( ماء در حالت گاز ) را از محل اوليهاش به سوى محل انتها وآخرىاش انتقال مىداد ومجددا به جاى اولش برمىگردانيد ، تا اينكه مىفرمايد : « ساجية إلى مائره » قسمتهاى ساكن آن مواد گاز را به حركت در مىآورد وآن را زير ورو كرده واصطكاك مىبخشيد .
مىدانيم كه در اين حالت مواد با يكديگر برخورد كرده ، علاوة بر انفجارات در اثر برخورد وسايش مواد ، توليد حرارت مىشود ، لذا مواد مرتب داغ وداغتر مىشد .
كهكشانها در قرآن ( فارسي ) — صفحة 369
مساهمون: لطف على سليمى
ص٣٦٩