15 - « فمخضته مخض السّقاء » بس آن طوفانها وانفجارات أمواج اقيانوسهاى ( موج البحار ) مواد را سريع ومحكم در آميخته وبهم مىزد همانند بهم زدن مشك كه روستانشينان ماست درون مشك را بهم مىزنند تا كره آن را سفت كرده وجدا كنند .
يعنى أول به صورت كف در آمده وسپس تبديل به كره مىگردد .
البتة گفتن اين مسئله بسيار ساده وسهل به نظر مىآيد ، ولى با كمي تفكر در عمق مطالب مىبينم چقدر سنگين است ، مثلا اگر چه ما انسانها قادر نيستيم اندازهء وسعت وبزرگى آن ابر سنگين يك پارچهء داغ گازى را كه تشكيلدهندهء مواد أولية كليه اجرام عالم هستى است به رقم تخمين بياوريم ، ولى به هر اندازه كه ذهنمان اجاره مىدهد مىتوانيم در نظر بگيريم ، مثلا به وسعت بيليارد در بيليارد سال نوري عرض وطول وضخامت كه فشرده ومتراكمتر از هر گازى است . سپس ميزان حركت وبهم خوردن گازهاى متضاد آن را كه با چه سرعتى بايد حركت كرده وتكان داده شوند تا همهء آن ( موج البحار ) مثل هم زدن مشك دوغ زنى اصطكاك داشته باشند . همهء اين تحولات عظيم را در پيش خود مجسم كرده وعظمت آن را با جملات مولا علي عليه السّلام مقايسه كنيم كه فرمود : « وامرها بتصفيق الماء الزّخار ، واثاره موج البحار ، ومخضته مخض السقاء » .
وبا آن كيفيت كه مولا مىفرمايد ، در فكر خود مجسم سازيم كه اين همه مواد چگونه زير ورو شده وهمانند سرعت محتواى يك مشك بهم زده مىشود . البتة منظور از اين همه بهم آميختن آن بدان جهت بود كه خميرهء مواد به خوبى طبخ وبه عمل آمده وبه بار نشسته وغليظ وثقيلتر شده باشد ، تا بتوان از آن خميرهء اجرام گوناگون سماوي فعلى را به وجود آورد .
مسئلهء ديگر اين است كه چه نيروى محركهاى موجب حركت وزير ورو كردن آن اقيانوسهاى بىنهايت مىگشت وآيا اين نيروهاى محركه از كجا آمده وچگونه بودند كه در اين زمينه مولاي متقيان در فرازهاى بعدى چنين مىفرمايد :
كهكشانها در قرآن ( فارسي ) — صفحة 368
مساهمون: لطف على سليمى
ص٣٦٨