تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كهكشانها در قرآن ( فارسي ) — صفحة 372

مساهمون:

ص٣٧٢
كلمهء « منفتق » از واژه « فتق » است ، به معنى گشودن ، پاره پاره وجدا شده از يكديگر كه دانشمندان آن را به نام « انفجار بزرگ يا مهبانگ » مىنامند وهمگى بر اين باور هستند كه يك زماني مواد أولية كل اجرام سماوي يكپارچه گاز داغ بوده ودر يك انفجار بزرگ منفجر شده ودر فضا پراكنده شده است . جمله « ورفعه في الهواء » يعنى خداوند تكه‌هاى پاره پاره شده آن را در فضا بالا برده وبه ارتفاع بىنهايت بلندتر رفعت بخشيده است . همان‌طورىكه مىدانيم فاصله هر كهكشان فعلى بيش از چند ميليون سال نوري از يكديگر مىباشد . وهمچنين دانشمندان فاصله زماني اين انفجار را از پانزده تا بيست ميليارد سال پيش تخمين مىزنند ، قرآن مجيد نيز در سوره أنبياء فرموده است :
« أَ وَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَالْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما »
آيا آن كافران هيچ متوجه اين موضوع نمىشوند كه زماني تمام اجرام سماوات وزمين با يكديگر يكپارچه به صورت يك تكه گاز وسيع بودند ؟ پس ما آنها را « منفجر » وپاره پاره واز هم جدا ساختيم ؟ .