ديگر جاى شكى در عادلانه بودن جزاى آن روز باقي نگذارد .
واز اينكه چگونه عين اعمال را براي صاحبش حاضر كرده وبه أو مىدهند ، در سورهء آل عمران آية 30 مىفرمايد :
« يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَبَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً ، وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ »
يعنى روزى كه هركس كار نيك وبد انجام داده ( در قيامت ) حاضر شده در ( روبروى خود ) خواهد يافت ، با اين تفاوت كه شخص از مشاهدهء اعمال نيك خود خوشحال ومسرور مىشود واز مشاهدهء اعمال بد آنچنان وحشت مىكند كه آرزو مىنمايد اى كاش بتواند از آن صحنههاى بد فاصلهء بسيار دورى بگيرند .
در اينجا به طورى كه در الميزان وتفسير نمونه در تفسير اين آية فرمودهاند :
منظور از « تجد » پيدا كردن خود عمل است ، نه پاداش آن لذا به نظر بنده يعنى مشاهده خود اعمال زشت در حال ارتكاب است ( مانند فيلم ) كه عاملش آرزو مىكند كاش فاصله بسيار دورى با آن مىداشت .
از اين گونه آيات در قرآن فراوان است . پس قسم خداوند به چهار مرحله عظيم خلقت براي اين امر بسيار مهم ، يعنى رسيدگى به روز حساب وكتاب وقيامت واعمال آن است كه ما يك قطره از اقيانوس آن را نمىتوانيم بيان كنيم . اما در ادامه سورهء والذاريات قسم ديگرى به مرحله ديگرى از آيات عظيم سمائي ياد كرده ، مىفرمايد :
7 -
« وَالسَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ
8 -
إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ »
.
7 - قسم به آسمان كه داراى ( ارتباط مستقيم وراههاى ) بين اجرام سماوي است .
8 - كه شما انسانها در ( فرقهها وعقايد مختلف ) وگفتار مختلف هستيد .
لغت « حبك » به معنى خطوط ارتباطي بين زمين وآسمانها تفسير شده است . اما اين همه اجرام بيشمار وأنواع گوناگون كهكشانها چگونه با هم ارتباطات مستقيم
و