وبعضي ديگر گفتهاند : منظور از آن سيارات هفتگانهء خورشيد ، ماه ، زحل ، مشترى ، مريخ ، زهره وعطارد است كه در فضا جريان دارند » .
ما نيز به استناد تفسير مرحوم طبرسى ، مرحلهء سوم اين آيات را پيگير مىشويم .
مىدانيم كه تنها خورشيد وسيارات واجرام منظومه شمسي نيستند كه در آسمان جارى وسير مىكنند بلكه ميلياردها منظومه ديگر حتى چندين برابر منظومه شمسي هستند كه در فضاى آسمان سير وجريان دارند وبلكه وسيعتر از آن ميليونها كهكشان واجرام ديگر در فضا همگى اتوماتيكوار وبه آسانى در جريان ودر حركت هستند كه با كلمهء ( يسرا ) مطابقت دارد .
اما در اين آيهء شريفه تنها صحبت از جارى بودن نيست ، بلكه از عاملاتى كه آنها را به جريان مىاندازند است . « فالجاريات » جمع كل فاعلات است ، پس كدام نيروهايى هستند كه اين همه كهكشانها ومنظومهها وسيارات واقمار بىشمار آنها وغيره را به حركت در مىآورند ودائما آنها را در حال جريان در مدارات خود نگاه مىدارند ؟ وچگونه اين أمور را به راحتى واتوماتيكوار انجام مىدهند . كلمهء « يسرا » نشانگر سير اتوماتيكوار وسهولت اين جريانات است .
اكنون ببينيم چگونه يك جرم عظيم سماوي اجرام ديگر زير مجموعهء خود را به جريان در مىآورد .
با توجه به فيزيك فضايى وبا توجه به قانون نسبيّت نيوتن در مورد حركات اجرام سماوي همانطورىكه قبلا هم خوانديم در امر نظام تقسيمات اجرام كل سماوي كه ساختمان جهان را تشكيل دادهاند . اوّل نظر مختصرى به قسمتى از قانون نيوتن مىاندازيم . در قانون گرانشى وجاذبهء ( نيوتن ) ثابت شده كه اگر دو جرم هم جرم را در فاصله ثابت در نظر بگيريم نيروى كششى آنها مساوى مىباشد .