ولى اگر جرم يكى از آنها را دو برابر بگيريم بدون اينكه فاصله را تغيير بدهيم مىبينيم كه نيروى كشش جرم بزرگ شده نيز دو برابر شده است . چون نيروى جاذبه به طور مستقيم با جرم ذرّات مادة متناسب است ، جرم كوچكتر را به سوى خود مىكشد . اما اگر فاصلهء دو جرم مساوى أول را به دو برابر افزايش دهيم ، اين بار نيروى جاذبه بين آنها چهار برابر يعنى مجذور عدد 2 كاهش مىيابد .
يعنى افزايش در فاصله بين ذرّات باعث كاهش نيروى جاذبه مىگردد .
فاصله دو برابر مثال أولى اما اگر جسم كوچكترى با داشتن شتاب در أطراف بزرگترى حركت كند ، ( دومين قانون حركت نيوتن ) از جذب گرانشى جسم بزرگتر گريخته ومجذوب نمىشود ( قانون گريز از مركز ) وليكن هر دو جرم نيروى جاذبه خود را دارا بوده وبه يكديگر تأثير دارند .
بنابراين قوانين نظام كيهانى حاكم بر اجرام سماوي را در چند مرحله بررسى مىكنيم .
زحل با 24 قمرش ويا خود خورشيد با تمام سيارات واقمار وكليهء اجرام ديگرش ، أول يك جرم بزرگتر وعظيمالجثهاى با نيروى جاذبه بسيار شديدي كه در حدّ امواجا مكفوفايى « 1 » نسبت به ميدان مغناطيسى خود داشته باشند وجود دارند : واين اجرام عظيم همواره در مركز قرار گرفته وبا نيروى جاذبهء شديد خود اجرام كوچكتر خانوادهء خود را در داخل ميدان مغناطيسى به سوى خود جذب ومهار كرده است . مثلا كره زمين كه يك قمر دارد با نيروى ميانكنشى خود آن را به سوى خود
هامش
( 1 ) ( موجا مكفوفا ) كراتى واجرامى هستند كه نيروى جاذبهء آنها از مركز گسيل وتمام حوزه ميدان مغناطيسى أطراف خود را به وجود مىآورد .