تنك كرده كه مىبرم به آن از جامههاى روشها ) . [ ميبدى ، ص 461 ] .
5 / 169 : در انوار العقول به جاى اريحى ، ارحبى ضبط شده و در توضيح آن آمده : « الارحبى نسبة الى ارحب و هى بطن من همدان تنسب اليها النجائب الارحبية . »
1 / 171 : اغشوا على ، اغشاء : پوشانيدن . ( شكوه مىكنم به تو از جميع عيبهاى خود و از گروهى كه پوشانيدند بر من عيبهاى مرا ) . [ ميبدى ، ص 512 ] . دكتر امامى غشّوا علىّ ضبط و چنين ترجمه كرده : از درد و رنج خويش و از مردمى كه چشمانم را بر من ببستهاند هم به پيشگاه تو نالم .
2 / 171 : جدعت ، جدع : بريدن بينى [ ميبدى ، ص 512 ]
1 / 176 : ما بزّوا : بزّ اى غلب ، اخد السّلب [ ميبدى ، ص 510 ]
3 / 194 : استر خاص : ارزان شمردن [ ميبدى ، ص 538 ]
2 / 204 : امرا قطعك : و آن كس كه چون بيند كارى را كه برد ترا پراكنده كند در آن جمعيت خود را تا جمع كند ترا [ ميبدى ، ص 551 ]
1 / 209 : اين بيت توسط شوقى ترجمه نشده . ميبدى چنين نوشته است : « هلاك ساخت اغشم را روزگارى كه بود اغشم كه اميد مىداشت به آن . پس افتاد ، افتاده در زمين افكنده . » [ ميبدى ، ص 573 ]
17 / 214 : ترجمه نشده است . ميبدى چنين آورده است : « اى معبود من دور مىكند ياد نيكوئى تو سوزش مرا و ياد گناهان چشم را از من اشكبار مىكند . » [ ميبدى ، ص 561 ]
8 / 224 : الجنف : ميل عن الاستقامة الى الضلال [ ميبدى ، ص 586 ] - الاحنف : حنف ، حنفا :
اعوجّت رجله الى داخل و هى حنفاء و هو أحنف ( ضبط مل با ترجمه فارسى سازگار است )
2 / 229 : ضدان مفترقان : دو ناهمتاى پراكندهاند [ ميبدى ، ص 594 ]
1 / 233 : جباية : گرد كردن از خراج [ ميبدى ، ص 601 ]
2 / 233 : كمطعمة الرمان : چون زن اطعامكننده انار [ ميبدى ، ص 601 ]
1 / 234 : عروة : گوشه [ ميبدى ، ص 600 ]
3 / 242 : عزوف ؛ عزف و عزوف : سير شدن [ ميبدى ، ص 609 ]
2 / 245 : تروح و تغتدى : شبانگاه مىكند و بامداد مىكند [ ميبدى ، ص 624 ]
ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 190
مساهمون: المنسوب للإمام علي ( ع )
ص١٩٠