رزق خود از حضرت حق جوى و يمن فضل او * نيست غير از حق كسى روزى ده جنّ و بشر
هركه را باشد گمان كاندر كف او رزق اوست * اعتمادش نيست بر روزى ده خلقان مگر
گر كسى گويد مرا مردم غنى گرداندهاند * لغزد از بالاى كوهى كان به گردون برده سر
( 227 ) [ ارى الدنيا ستؤذن بانطلاق مشمرة على قدم و ساق ]
ارى الدنيا ستؤذن بانطلاق * مشمرة على قدم و ساق
فلا الدنيا بباقية لحىّ * و لا حىّ على الدنيا بباق
( 227 ) [ ديدم از دنيا كه رخصت بهر رفتن مىدهد دامن از ساق و قدم بالا كشيده بهر آن ]
ديدم از دنيا كه رخصت بهر رفتن مىدهد * دامن از ساق و قدم بالا كشيده بهر آن
نيست دنيا دايم و باقى براى زندهاى * زنده را هم نيست بر دنيا بقاى جاودان
( 228 ) [ رضيت بما قسم الله لى و فوّضت امرى الى خالقى ]
رضيت بما قسم الله لى * و فوّضت امرى الى خالقى
لقد أحسن الله فيما مضى * كذلك يحسن فيما بقى
( 228 ) [ راضيم قسمى كه كرد ايزد مرا كار خود را با خدا افكندهام ]
راضيم قسمى كه كرد ايزد مرا * كار خود را با خدا افكندهام
در گذشته حق نكويى كرده است * همچنين نيكى كند تا زندهام
( 229 ) [ لو كان بالحيل الغنى لوجدتنى بنجوم اقطار السماء تعلّقى ]
لو كان بالحيل الغنى لوجدتنى * بنجوم اقطار السماء تعلّقى
لكنّ من رزق الغنى حرم الحجى * ضدان مفترقان اىّ تفرّق
( 229 ) [ گر به حيلت بودى استغناى كس مىيافتى با نجوم آسمان هر دم تعلقها مرا ]
گر به حيلت بودى استغناى كس مىيافتى * با نجوم آسمان هر دم تعلقها مرا
ليك محروم است از عقل آنكه را روزى غناست * زانكه ضدانند اين هر دو ز يكديگر جدا
( 230 ) [ تراب على رأس الزمان فانّه زمان عقوق لا زمان حقوق ]
تراب على رأس الزمان فانّه * زمان عقوق لا زمان حقوق
فكلّ رفيق فيه غير موافق * و كلّ صديق فيه غير صدوق
( 230 ) [ خاك بر فرق زمان بىوفا بادا كه او هست دور جور و عصيان نه زمان حقها ]
خاك بر فرق زمان بىوفا بادا كه او * هست دور جور و عصيان نه زمان حقها