( 190 ) [ شكر خدا كه نيست شريك و نظير او وين عادت من آمده در صبح و در مسا ]
شكر خدا كه نيست شريك و نظير او * وين عادت من آمده در صبح و در مسا
مونس مرا نماند كه انسش بود به من * جز مونسى كه ترس ز انسش بود مرا
از مردمان به قدر توان باش گوشهگير * و آنكس كه ترسى از بديش باش ازو جدا
بنده اميد آنچه كند در نيابدش * نزديكتر شد از نفس او دم فنا
( 191 ) [ سلام على اهل القبور الدّوارس كانهم لم يجلسوا فى المجالس ]
سلام على اهل القبور الدّوارس * كانهم لم يجلسوا فى المجالس
و لم يشربوا من بارد الماء شربة * و لم ياكلوا من كلّ رطب و يابس
( 191 ) [ بر اهل قبور كهنه از ماست درود گويى كه به مجلسى نبودند مگر ]
بر اهل قبور كهنه از ماست درود * گويى كه به مجلسى نبودند مگر
يا نوش نكردهاند يك شربت آب * يا هيچ نخوردهاند نه خشك و نه تر
( 192 ) [ لا تأمن الموت فى طرف و لا نفس و لو تمنّعت بالحجّاب و الحرس ]
لا تأمن الموت فى طرف و لا نفس * و لو تمنّعت بالحجّاب و الحرس
و اعلم بانّ سهام الموت نافذة * فى كل مدّرع منها و مترس
ما بال دينك ترضى ان تدنّسه * و ثوب نفسك مغسول من الدّنس
ترجو النجاة و لم تسلك مسالكها * انّ السّفينة لا تجرى على اليبس
( 192 ) [ يك نفس يا لحظهاى ايمن مباش از حال مرگ ور ترا مانع شوند از وى نگهبانان در ]
يك نفس يا لحظهاى ايمن مباش از حال مرگ * ور ترا مانع شوند از وى نگهبانان در
دان كه باشد تيرهاى موت را حكم روان * بر همه درعى كه ما را باشد و حصن و سپر
چيست دينت را كه ناپاكى روا دارى به دين * جامههاى تن به غايت پاك پوشيده به
دارى اميد نجات و نيستى بر راه آن * راستى را كى توان كردن روان كشتى به بر
( 193 ) [ أ يحسب اولاد الجهالة انّنا على الخيل لسنا مثلهم فى الفوارس ]
أ يحسب اولاد الجهالة انّنا * على الخيل لسنا مثلهم فى الفوارس
فسائل بنى بدر إذا ما لقيتهم * بقتلى ذوى الاقران يوم التمارس
و هذا رسول الله كالبدر بيننا * به كشف الله العدى بالتّناكس
و انّا اناس لا نرى الحرب سبّة * و لا ننثنى عند الرّماح المداعس