تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 42

مساهمون:

ص٤٢
و لكن الشّباب اذا تولّى * على شرف فمطلبه بعيد
( 101 ) [ گريه دارم بر جوانى زانكه برگشت و برفت كاشكى روز جوانى بازگشتى سوى ما ]
گريه دارم بر جوانى زانكه برگشت و برفت * كاشكى روز جوانى بازگشتى سوى ما گر جوانى را كسى بفروختى بيعى درست * دادمى من بايعش را هرچه جستى در بها ليك ايام جوانى چون بگردانيد روى * دور شد سر منزل مطلوب او فرسنگها
( 102 ) [ لو كانت الا رزاق تجرى على مقدار ما يستأهل العبد ]
لو كانت الا رزاق تجرى على * مقدار ما يستأهل العبد لكان من يخدم مستخدما * و غاب نحس و بدا سعد و اعتذر الدهر الى اهله * و اتّصل السّؤدد و المجد لكنها تجرى على سمتها * كما يريد الواحد الفرد
( 102 ) [ اگر زانكه گشتى روان رزقها به مقدار اهليت و اعتبار ]
اگر زانكه گشتى روان رزقها * به مقدار اهليت و اعتبار فراوان ز مخدوم خادم شدى * شدى نحس پنهان و سعد آشكار جهان خواستى عذر از اهل خويش * به هم جمع گشتى فحول و كبار ولى رزق بر راه خود مىرود * بدانسان كه مىخواهد آن كردگار
( 103 ) [ صديق عدوى داخل فى عداوتى و انى لمن ودّ الصديق ودود ]
صديق عدوى داخل فى عداوتى * و انى لمن ودّ الصديق ودود فلا تقربن منى و انت صديقه * فان الذى بين القلوب بعيد
( 103 ) [ دوستار دشمن من در عداوت داخلست من كسى را دوستم كو هست يار يار من ]
دوستار دشمن من در عداوت داخلست * من كسى را دوستم كو هست يار يار من دور شو از من كه هستى دوستار دشمنم * دل چو دور از دل بود اولى است دورى هم به تن
( 104 ) [ ما ودّنى احد الّا بذلت له صفو المودة منى آخر الابد ]
ما ودّنى احد الّا بذلت له * صفو المودة منى آخر الابد و ما قلانى و ان كان المسىء بنا * الا دعوت له الرحمن بالرّشد و لا ائتمنت على سرّ فبحت به * و لا مددت الى غير الجميل يدى و لا اقول نعم يوما فاتبعه * بخلا و لو ذهبت بالمال و الولد