( 88 ) [ با مردمان نيك نشين تا شوى خلاص روزى شود قرين بدان خوار و دلفكار ]
با مردمان نيك نشين تا شوى خلاص * روزى شود قرين بدان خوار و دلفكار
زنهار هيچ روز به جاهل مكن مزاح * كان يا بى آن زمان كه نخواهى ز عيب و عار
بخشنده باش هر كه درآيد به حاجتى * گويش سخن به مردمى و لطف و اعتذار
فرمان و حاجتش به سر و هر دو چشم من * هر كو خريد شكر كسان يافت سود كار
چندان مساز پهن سخن را چو كس رسيد * چون سگ كه در فغان شده هم ليل و هم نهار
( 89 ) [ و لا تفش سرّك الّا اليك فانّ لكل نصيح نصيحا ]
و لا تفش سرّك الّا اليك * فانّ لكل نصيح نصيحا
فانّى رأيت غواة الرجال * لا يتركون اديما صحيحا
( 89 ) [ مكن فاش سرّ خود الا به خود اگر چه بود پندگويت فصيح ]
مكن فاش سرّ خود الا به خود * اگر چه بود پندگويت فصيح
همىبينم از گمرهان رجال * نمانند كس را اديمى صحيح
( 90 ) [ الرفق يمن و الأناة سعادة فتأنّ فى امر تلاق نجاحا ]
الرفق يمن و الأناة سعادة * فتأنّ فى امر تلاق نجاحا
( 90 ) [ رفق و خوشخويى و مسكينى سعادتمندى است با تأنى باش در كارت كه تا يا بى نجات ]
رفق و خوشخويى و مسكينى سعادتمندى است * با تأنى باش در كارت كه تا يا بى نجات
( 91 ) [ أفلح من كانت له مزخّه يزخّها ثم ينام الفخّه ]
أفلح من كانت له مزخّه * يزخّها ثم ينام الفخّه
( 91 ) [ خوشا حال كسى كورا بود جنبدهاى گهگه كه چون جنباند او را بعد از آنش خواب خوش گيرد ]
خوشا حال كسى كورا بود جنبدهاى گهگه * كه چون جنباند او را بعد از آنش خواب خوش گيرد
( 92 ) [ مضى أمسك الماضى شهيدا معدّلا و أصبحت فى يوم عليك شهيد ]
مضى أمسك الماضى شهيدا معدّلا * و أصبحت فى يوم عليك شهيد « 1 »
فان كنت بالامس اقترفت اساءة * فثنّ باحسان و انت حميد
هامش
( 1 ) - قال عليه السلام يا بن آدم ايّامك ثلاثة : يوم انت فيه فاعمل لنفسك و اجهد لها ، و امس ماضى بخيره و شره لا تدركه الى يوم القيامة و غد مقبل بسعده و نحسه لا تدرى أ تبلغه ام لا ، ثم انشأ عليه السلام .