خورد مال و منال آنكس كه پاى جستنش نبود * كسى ديگر دود هر سو نباشد حبهاى او را
( 42 ) [ البس اخاك على عيوبه و استر و غطّ على ذنوبه ]
البس اخاك على عيوبه * و استر و غطّ على ذنوبه
و اصبر على ظلم السفيه * و للزمان على خطوبه
و دع الجواب تفضّلا * و كل الظّلوم الى حسيبه
( 42 ) [ از كرم عيب برادر را بپوش بر گناهش پردهپوشى كن شعار ]
از كرم عيب برادر را بپوش * بر گناهش پردهپوشى كن شعار
صبر كن بر ظلم نادان و سفيه * باش صابر بر جفاى روزگار
همجواب جاهل و ابله مشو * كار ظالم را به ايزد واگذار
( 43 ) [ اذا شئت ان تقلى فزر متواترا و ان شئت ان تزداد حبا فزر غبّا ]
اذا شئت ان تقلى فزر متواترا * و ان شئت ان تزداد حبا فزر غبّا
منادمة الانسان تحسن مرّة * و ان اكثروا ادمانها أفسد الحبّا
( 43 ) [ گر ملالت بايدت هر روز يارت را ببين ور ببينى هر دو روز او را شود يارى زياد ]
گر ملالت بايدت هر روز يارت را ببين * ور ببينى هر دو روز او را شود يارى زياد
بودن مردم به هم نيكو نمايد گاهگاه * ور زيادت شد اساس دوستى يابد فساد
( 44 ) [ ما فاض دمعى عند نائبة الّا جعلتك للبكاء سببا ]
ما فاض دمعى عند نائبة * الّا جعلتك للبكاء سببا « 1 »
و اذا ذكرتك سامحتك به * منى الجفون ففاض و انسكبا
إنى اجلّ ثرى حللت به * عن أن ارى لسواه مكتئبا
( 44 ) [ اشكم نشد ز ديده روان در مصيبتى الا براى گريه سبب ساختم ترا ]
اشكم نشد ز ديده روان در مصيبتى * الا براى گريه سبب ساختم ترا « 2 »
هامش
( 1 ) - قيل : وقف عليه السلام على قبر النبى صلى الله عليه و آله و قال بابى انت و امّى يا رسول الله انّ الجزع لقبيح الّا عليك و انّ الصبر لجميل الا عليك و انشد .
( 2 ) - يعنى نقلست كه حضرت امام الضرغام و مكسر الاصنام عن بيت الحرام ( عليه السلام ) بر سر قبر مقدس حضرت -