( 46 ) [ ادّبت نفسى فما وجدت لها به غير تقوى الاله من ادب ]
ادّبت نفسى فما وجدت لها * به غير تقوى الاله من ادب
ما كلّ حالاتها و ان حسنت * احسن من صمتها عن الكذب و
غيبة الناس انّ غيبتهم * حرّمها ذو الجلال فى الكتب
ان كان من فضّة كلامك يا * نفس ان السكوت من ذهب
( 46 ) [ آزمودم نفس خود را در نمىيابم از او در ره صدق و ادب جز تقوى و ترس خدا ]
آزمودم نفس خود را در نمىيابم از او * در ره صدق و ادب جز تقوى و ترس خدا
نيست حالتهاى او هرچند باشد جمله خوب * خوبتر از خامشى در گفتن كذب و خطا
غيبت مردم كنى ز ايشان چو غايب مىشوى * در كتاب خود خدا كرده حرام اين فعل را
( 47 ) [ إنى اقول لنفسى و هى ضيّقة و قد اناح عليها الدهر بالعجب ]
إنى اقول لنفسى و هى ضيّقة * و قد اناح عليها الدهر بالعجب
صبرا على شدّة الايام انّ لها * عقبى و ما الصّبر الا عند ذى الحسب
سيفتح الله عن قرب بنافعة * فيها لمثلك راحات من التّعب
( 47 ) [ گفتم به نفس خود كه ز دوران به تنگ بود بر وى به نوحه دهر ز احوال بوالعجب ]
گفتم به نفس خود كه ز دوران به تنگ بود * بر وى به نوحه دهر ز احوال بوالعجب
صبرى نما به شدت ايام كان بود * عقبى و صبر نيست به جز نزد من حسب
( 48 ) [ ذهب الوفاء ذهاب امس الدابر و الناس ابن مخاتل و مؤارب ]
ذهب الوفاء ذهاب امس الدابر * و الناس ابن مخاتل و مؤارب
يفشون بينهم المودة و الصفا * و قلوبهم محشوة بعقارب
( 48 ) [ چون شب دوش از ميان رفتست آيين وفا مردمان آميخته با هم نفاقى در ميان ]
چون شب دوش از ميان رفتست آيين وفا * مردمان آميخته با هم نفاقى در ميان
آشكارا گرچه بنمايند با هم دوستى * ليك در دلهاى ايشان هست عقربها نهان
( 49 ) [ حبيب ليس يعدله حبيب و ما لسواه فى قلبى نصيب ]
حبيب ليس يعدله حبيب * و ما لسواه فى قلبى نصيب
حبيب غاب عن عينى و جسمى * و عن قلبى حبيبى لا يغيب