است كه حلّ هر گونه إشكال را نموده وقلع مادّهء خلاف را مىكند .
اين رساله با برهان علمي ودليل شرعي مىرساند كه ماههاى قمري حتماً بايد با ديدن ماه در شب اوّل ماه شروع شود ؛ وقول منجّمين كه براساس حساب ورَصَد است ، هيچگونه حجّت شرعي نيست . وبه ضرورت آيات قرآن وإجماع أهل اسلام وسنّت رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم كه فرمود : صُوموا لِرَؤيَتِهِ ، وأفْطِرُوا لِرُؤيَتِهِ ! تمام ماههاى قمري بايد با مشاهدهء هلال در فوق أفق صورت گيرد . ودر هر جا كه ماه ديده شد ابتداى آن ماه شروع مىشود ؛ ودر اماكنى كه ماه در آن شب قابل رؤيت نيست ؛ وحتماً در شب بعد ديده مىشود ، ابتداى ماه آنها از شب بعد خواهد بود وعلى هذا فتواى مشهور كه دخول ماه قمري را تابع رؤيت مىدانند ؛ وهر نقطه از جهان ، تابع أفق خود آنست ؛ صحيح است . وقول بعضي از اعلام وأساطين كه خروج ماه را از تحت الشّعاع براي همهء جهان ويا براي نيمكرهء مسكونى ، كافى مىدانند ؛ ودر يك شب حكم به دخول ماه در سراسر جهان مىكنند ؛ خالى از اعتبار است . بلكه أدلّهء متقنه بر خلاف آن ؛ وبراهين منتهى به ضرورت بر ردّ آن قائم است .
رساله نوين درباره بناء اسلام بر سال وماه قمرى ( فارسي ) — صفحة 82
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٨٢