يا بيابان به مجرّد رؤيت هلال وأطوار مخلتفهء آن ، در طول ماه قمري حساب خود را داشته باشند . واين از اختصاصات ماه قمري است نه شمسي . فلهذا با اينكه لفظ شمس در اين آية آمده است ، وليكن گردش ماه را سبب محاسبه وتقويم قرار داده است .
واز جملهء آيات آيهء 189 از سورهء 2 : بقره است :
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ .
« اى پيامبر از تو دربارهء علّت اشكال مختلف هلال ( كه به أطوار گوناگون بر فراز آسمان پديدار مىشود ) چون بپرسند ( در پاسخ ) بگو اين اختلاف أشكال ماه را خداوند به جهت تعيين أوقات مردم وتاريخ آنها وبراي أمر حجّ قرار داده است . »
ماههاى قمري را به شمسي تبديل كردن ، نَسِى است ، يعنى تأخير انداختن أعمال از زمان مقرّر خود ، واين همان است كه در قرآن كريم آن را موجب زيادى كفر به شمار آورده است ، واز كلمات روشن وجالب رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم در خطبهاى كه در مِنى ايراد كردند همين نكته است كه ماههاى قمري را كه بر أساس سنّت إبراهيم خليل وإسماعيل ذبيح عليهما السّلام قرار داده شده بود ، ودر زمان جاهليّت به ماههاى شمسي تبديل كرده بودند ، آن حضرت به همان ماههاى قمري برگردانيده ،
و