مقالهاى مىنويسد :
« اكنون با طرحى كه در جلسهء مشترك مجلسين از تصويب گذشت اين تقويم ملىّ ( كه منظور فروردين وارديبهشت ، وليكن بر أساس تاريخ هجرت رسول الله است ) يك مبناى دقيق ترى پيدا مىكند كه آغاز شاهنشاهى إيران ، يعنى جلوس كورش بزرگ بر اورنگ سلطنت إيران است . تقويم ملّى ما كه از نخستين روز فروردين شروع مىشود ، وماههاى دوازدهگانهء آن همه إيراني وداراى نامهاى باستانى إيران است ، ظاهراً اين نقص را داشت كه شامل سالهاى تاريخ إيران در دورهء قبل از اسلام واقع نمىشد . . .
وتا آنكه گويد :
براي كشورى كه تاريخ مدوّن ومنظّم دارد ، وأساس شاهنشاهى آن از جلوس كورش بزرگ تا به امروز مستمرّاً دوام يافته است ، اين چنين وضعي چندان منطقي نبود . براي اينكه هيچكدام از حوادث تاريخي منجمله حملهء عرب تداوم تاريخ واستمرار شاهنشاهى إيران را بر هم نزده است .
وما در حاليكه آئين مقدّس اسلام را پذيرفتهايم وبدان مفاخرت مىكنيم ، تاريخ وتمدن خودمان را نيز داشتهايم وداريم . تقويم مذهبي ما كه مانند همهء كشورهاى اسلامى از ماه محرّم آغاز وبه ماه ذيحجّه ختم مىشود ، جاى خود را دارد ، تقويم ملّى ما كه از فروردين ماه شروع وبه اسفند ختم مىشود جاى خود را .
آن تقويم هجرى است ، واين تقويم شاهنشاهى ، كه يكى نمايندهء مذهب ماست ، وديگرى نماينده قوميّت ما . »
بارى از ملاحظه اين اين عبارات واين سخنان به خوبى پيداست كه منظور از تغيير تاريخ ، جدا كردن مذهب از مليّت وقوميّت است ، وتفكيك مذهب از سياست وأمور اجتماعيّه ، ورسمي كردن شعائر ملّى وآداب وسنن
رساله نوين درباره بناء اسلام بر سال وماه قمرى ( فارسي ) — صفحة 131
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٣١