سايهء نيمروزان دانى ، وأو را في الزّوال خوانند ، وآنگاه بر وى يكبار چند مقياس بفزايى وسايهء أو بيابى ورصد كنى تا بدان مقدار رسد كه حاصل كردى آن اوّل نماز ديگر باشد اندر آن روز نزديك امامان حجاز « 1 » . واين سايه را زيادة المثل خوانند .
وبوى اندر آلتها نويسند اوّل وقت نماز ديگر . وگر برفى زوال دوبار همچند « 2 » مقياس بفزائى ، وآنگاه سايه رصد كنى تا بدان مقدار شود ، آن وقت نماز ديگر بود نزديك امامان عراق . وأو را زيادة المثلين خوانند . واندر روى آلتها نويسند آخر نماز ديگر .
سمت قبله چيست
اين آن نقطه است از أفق شهر كه با وى تقاطع هميكند آن دايره « * » كه بهر دو سمت رأس آن شهر گذرد « 3 » وآن مكّه . وبعد أو از
خطّ اعتدال يا از خطّ زوال ، اندازهء آنچ بر نماز كن واجب است كه بگردد از اين هر دو
هامش
( 1 ) - وهذا متعلّق بآراء الائمّة الحجازيّين ، ع .
( * ) - از دايره ، حص .
( 2 ) - مقدار ، خد .
( 3 ) - بهر دو سمت الرّأس آن شهر وآن مكة است ، خ .