بالا بالاغرى وباريكى ص 381 .
خطّ نيمروزان : خطّ زوال وخطّ نصف - النّهار ص 65 .
خفتگى : خدر كه اكنون هم بخواب رفتن ميگويند . همچون « خفتگى اندامها » ص 330 .
خفتيدن ( ؟ ) خميدن ومتمايل بيكسو شدن ص 72 .
خلم : آب بيني ومخاط .
خنب : خم بقانون تبديل ميم ونون وباء وادغام يا حذف يكى از آنها .
خنجك : خارخسك ص 373 .
خواب گزاردن : تعبير رؤيا ص 391 ، 394 .
خوار : آسان مقابل دشخوار بمعنى مشكل .
خواسته : مال وكالاى دنياوى ص 386 .
خواهى : بجاى خواه كه امروز گويند ص 172 .
خوب كارى : حسن عمل ونيكو خدمتي .
خوردن : بمعنى اشراب همچون « زرد سبزى خورده وسپيدى سرخى خورده » ص 331 وبمعنى اكل وشرب معروفست .
خورشت : مرادف خورش است . واين علامت اسم مصدر در قديم بوده ونمودارش هم در كتابت وهم در لهجهء بومى باقي مانده است : كنشت ، منشت ، خورشت ، روشت .
خوش منش : خوش طبع وسازگار .
خوش نگرش : خوب نگاه ص 381 .
خوره : مرض آكله .
خوك : مرض خنازير ص 229 وحيواني كه بتازى خنزير گويند .
خوك : خوى والفت ص 339 ، 443 .
خويشتن مادة كردن : پشتى ومخنّثى همچون « مردمان جستن وخويشتن مادة كردن » ص 385 .
خويشتن نگر : خود بين ومعجب ص 383 .
خيش : خيمه وسايبانى كه از برگ تر وتازه براي دفع گرماى تابستان بسازند وبمعنى گاو آهن معروفست .
خيم : خوى وعادت ص 443 .
خيناگر « 1 » : سازنده ونوازنده ورامشگر .
د
دادده : عادل وبا انصاف .
داروى زهرى : دواى سمّى .
دارنده ( قوّه . . . ) : قوّه ماسكه ص 375 .
دانشومند : دانشمند . نظير فضلومند
و
هامش
( 1 ) - در كتب لغت « خينا بر وزن مينا و « خنيا » بر وزن دنيا هر دو ضبط شده وهر كدام بوجهي صحيح است .