مجسطى بوسطهاى ستارگان بيرون آوردن امّا بكواكب ثابته تاريخ انطينس بكار همى دارد » ص 238 و 160 .
بگزايد : گزند برساند ص 472 .
بلبل : بلبل « گنجشك وبلبل وهزار دستان » ص 377 .
بلكه : بهمين معنى كه امروز متداول است « همچون آغازى كردند آن سؤال را بلكه چون زادن » ص 537 « آنچ اندر كتابهاى ايشانست مختلف نبود بس بلكه متضادّ نيز » ص 361 .
بلندى : نجد مقابل غور وأوج وذروه مقابل حضيض ص 116 « 1 » .
بن : بيخ وأصل وبنياد .
بنزديك - نزديك : نزد همچون « وعدد اين منزلها بنزديك هندوان بيست وهفت است ونزديك تازيان بيست وهشت » ص 106 .
بنگاه : رحل 243 .
بن كوه : مسقط الحجر كوه 314 .
بنيرو : نيرومند . باء علامت وصفيّت است مانند بخرد وبقيمت وبنگار .
بوزنه : بوزينه كه بعربي قرد گويند ص 339 .
به : پيه ، باختلاف رسم الخطّ 361 .
بهائى : بقيمت . قيمت دار 373 .
بهارى : ربيعى همچون نقطهء اعتدال بهارى يعنى اعتدال ربيعى .
بهارگاه : فصل وموسم بهار 185 .
بهر : پاره وقسمت .
بهره : بخش ونصيب وبمعنى حظّ كوكب در اصطلاح نجوم وپنج بهره عبارتست از حظوظ خمسه يعنى بيت وشرف وحدّ ومثلّثه ووجه .
بهم : مجتمع در نظرات كواكب ص 400 ونيز بمعنى متّحد وموافق ومنطبق همچون « موافق وبهم نباشند » ص 231
بهم آوردن : جمع النّور وجمع در اصطلاح
هامش
( 1 ) - أستاذ ميفرمايد « پس اين نقطهء دور را بهندوى أوج خوانند اى بلندى » ومعلوم ميشود كه كلمهء أوج هندى است . امّا در مفاتيح العلوم خوارزمي أصل اين كلمه را فارسي دانسته ونوشته است « الأوج هو ارفع موضع من الفك الخارج المركز اعني ابعده من الأرض وهي كلمة فارسيّة وهي اوك وقيل اوره . الحضيض هو مقابل الأوج وهوا خفض موضع من هذا الفلك وأقربه من الأرض . الافيجيون هو الأوج باليونانية والافريجيون هو الحضيض » . ودر كتاب شفاء العليل خفاجى كلمهء أوج را معرّب أود بدال بىنقطه ضبط كرده است وميگويد أود در هندى بمعنى بلندى است .