الباب الثامن فى الهجا و المجون
الاستاذ ابو بكر الخوارزمىّ :
أبو بكر هو اللّوطىّ حقا * و لكن ربّما لحقته ظنّه « 1 »
. . . . . . وى غلام باره است حقا و ليك گاهگاه مىرسد به وى تهمتى .
اراه يبتغى الغلمان سودا * عفاريتا فيوهمنى بانّه
مىبينم وى را كه مىطلبد غلامان را سياه گنگ در گمان مىافكند كه وى . « 2 »
( 63 ) و قال ايضا :
ابو عمران مقتصد قنوع * و لست اريد فى ما قلت سبّه
بو عمران ميانه روست با قناعت و نمىخواهم در آنچه گفتم دشنام وى .
له راح و ريحان و خبز * و فاكهة و وزن الكلّ حبّة
وى را هست مى و بوئيدنى و نانى و ميوهاى و سنگ همه حبّهاى است .
له شيخ و لست اقول نذل * و والدة و لست اقول قحبة
هامش
( 1 ) . در نسخهء اساس اين بيت در اثر آبخوردگى از بين رفته است . ازاينرو از ديوان ابو بكر خوارزمى ، ص 420 ، چاپ ميراث مكتوب نقل شد .
( 2 ) . به نظر مىرسد مترجم در ترجمهء « عفريت » دستخوش اشتباه شده باشد .