اينكه راه استجابت دعا را با معصيت بسته است .
38 - و در ستايش توبهكنندگان فرمود : درختهاى گناه خود را مقابل چشم و دل خويش كاشتهاند و آنها را با آب پشيمانى آبيارى ميكنند . آن درختها ميوه سلامت به آنها ميدهد و متعاقب آن موجب خشنودى خدا و مقام ارجمند در نزد او مىشود .
39 - و در مورد توصيف اولياى خدا . حسن بصرى گفت امير المؤمنين ( ع ) فرمود : خوشا به حال كسى كه مردم را بشناسد ولى مردم او را نمىشناسند . آنها چراغ هدايتند . بواسطه آنها خدا از اين امت هر فتنه وحشتانگيز را بر طرف مىكند ايشان را خداوند در رحمت و فضل خويش داخل مىكند . آنها سر نگهدارند و حفظ اسرار ميكنند ، نه ستمگران رياكار .
40 - ابن ابى الدنيا . . . . از ابى اراكه نقل كرد كه گفت با امير المؤمنين ( ع ) نماز صبح را خوانديم پس از سلام نماز به طرف راست پيچيد مدتى صبر كرد مثل اينكه ناراحت و محزون است تا بالاخره آفتاب به اندازه يك نيزه يا دو نيزه بر ديوار مسجد تابيد . بعد دست خود را زير و رو كرده گفت اصحاب پيامبر صلى اللَّه عليه و آله را با حالى مشاهده كردهام كه حالا كسى شبيه آنها نيست . سحرگاه كه آنها را ميديدى ژوليده و غبارآلود و زردرنگ بودند پيشانى آنها همچون زانوى بز پينه بسته شب را در حال سجده و قيام براى خدا بسر برده بودند ، قرآن ميخوانند ، گاهى به پا ميايستند و گاهى چهره بر خاك ميمالند صبحگاه كه بذكر خدا مشغول ميشوند ميلرزند چون درختى كه در تند باد ميلرزد و چنان اشك ميريختند كه لباسهايشان تر ميشد . به خدا قسم مثل اينكه اين مردم شب را بغفلت گذراندهاند از جاى حركت كرد ، ديگر به هيچ وجه امير المؤمنين آرام و آسوده ديده نشد تا ابن ملجم ملعون ضربت بر سر مباركش زد .
41 - ابن عباس گفت : امير المؤمنين ( ع ) روزى در وصف مؤمن فرمود :
مؤمن اندوهش را بدل دارد و شاديش را در چهره ، از همه مردم سعه صدر بيشتر دارد و مقامش بالاتر . از بلند نشان دادن خود كراهت دارد و به گوش ديگران زدن كار خويش را دوست ندارد . غمى طولانى و همتى بلند دارد پيوسته خاموش است دلبسته بكارى است كه سودمند است شكيبا ، سپاسگزار است دل بذكر خدا آباد كرده خوش اخلاق و خوش برخورد است .
بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 67
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٧