تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 48 ) ( زندگانى حضرت امام موسى كاظم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 274

مساهمون:

ص٢٧٤
ابراهيمى كه جد سيد مرتضى و رضى است ابراهيم اصغر بوده است توضيح داديم كه او در حائر حسينى پشت سر حضرت حسين عليه السّلام دفن شده . در شيراز بقعه‌ايست كه نسبت داده مىشود بابراهيم بن موسى واقع در محله ( لب آب ) كه آن بقعه را محمّد زكى خان نورى از وزراء شيراز ساخته در سال 1240 ولى مستند محكمى نيافتم كه اين نسبت را ثابت كند ، مخصوصا آنچه شيخ مفيد صاحب ارشاد نقل مىكند كه او فرمانرواى يمن بوده بيشتر اين نسبت را بعيد مينمايد . صاحب انساب الطالبيين مينويسد كه : ابراهيم اكبر پسر امام موسى بن جعفر عليه السّلام در يمن خروج كرد ، و مردم را دعوت به بيعت با محمّد بن ابراهيم طباطبا نمود بعد مردم را به بيعت خويش فرا خواند و در سال 202 به حج رفت مأمون آن وقت در خراسان بود . حمدويه بن على را بجانب او فرستاد با او جنگ كرد ابراهيم فرار نمود و بجانب عراق رفت مأمون او را امان داد در بغداد از دنيا رفت . بفرض صحت آنچه نقل كرديم ابراهيم كه در صحن حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام دفن شده يكى از همين دو ابراهيم است زيرا آنجا قبرستان قريش بوده از زمان قديم كه او را پهلوى پدرش دفن كرده‌اند . احمد بن موسى - در ارشاد مينويسد : كه مردى كريم و بزرگوار و پرهيزكار بوده حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام به او خيلى محبت ميورزيد و او را مقدم ميداشته همان باغستان معروف به يسيره را به او بخشيده . نقل شده كه او هزار بنده آزاد كرده . گفت : ابو محمّد حسن بن محمّد بن يحيى نقل كرده كه جدم گفت : از اسماعيل بن موسى عليه السّلام شنيدم ميگفت پدرم فرزندان خود را بملكى كه در اطراف مدينه داشت برد ما همه در آنجا بوديم با احمد بن موسى بيست نفر از غلامان و خدمتكاران پدرم بودند كه اگر احمد از جاى حركت ميكرد آنها نيز حركت ميكردند اگر او مىنشست آنها مىنشستند پدرم از آن پس احمد را رعايت ميكرد و از نظر دور نميداشت از آنجا بيرون نشده بوديم كه احمد شخصيتى برجسته و مورد احترام