تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 48 ) ( زندگانى حضرت امام موسى كاظم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 230

مساهمون:

ص٢٣٠

بخش دهم در رد مذهب واقفيه و علت پيدايش اين مذهب

غيبت شيخ طوسى - ص 20 - مطلبى است كه شاهد است بر بطلان مذهب واقفيه ، آنهائى كه امامت را تا موسى بن جعفر عليه السّلام قبول دارند و ميگويند آن جناب مهدى است ، همين شهادت و مرگ موسى عليه السّلام است كه بسيار مشهور و همه درگذشت آن حضرت را فهميدند مانند فوت پدر و جدش از پيشوايان گذشته ، اگر شك در فوت موسى بن جعفر داشته باشيم فرقى با ناووسيه و كيسانيه و غالىها و مفوضه كه آنها نيز معتقد بودند امامهاى قبل از موسى بن جعفر عليه السّلام نمرده‌اند ، نداريم . با اينكه درگذشت حضرت موسى بن جعفر باندازه‌اى شهرت يافت كه وفات هيچ يك از آباء گرامش به آن شهرت نرسيد زيرا جنازه او را بر سر معبر گذاشتند قاضيان و شاهدان مورد اعتماد مرگش را گواهى كردند و روى جسر بغداد فرياد زدند اين همان كسى است كه رافضىها خيال ميكردند زنده است و نخواهد مرد ، بيائيد ببينيد باجل خود از دنيا رفته و وقايعى كه از اين قبيل اتفاق افتاد كه قابل انكار نيست . سپس شيخ طوسى در كتاب خود خبرهائى را نقل مىكند كه شاهد فوت موسى ابن جعفر است همان اخبارى كه در بخش شهادت آن جناب ما نيز نقل كرديم آنگاه مينويسد : پس درگذشت موسى بن جعفر مشهورتر از اينست كه احتياج بروايت داشته باشد ، زيرا كسى كه مخالف فوت او باشد منكر يك ضرورى و مطلب بديهى شده و شك در فوت آن جناب موجب شك در وفات تمام ائمه عليهم السّلام مىشود در نتيجه