اعتماد بمرگ هيچ كس نبايد كرد . با اينكه كاملا شهرت دارد كه او امامت را بفرزندش على بن موسى الرضا واگذارد و كارهاى خود را پس از مرگ به او محول نمود ، اخبارى كه شاهد بر اين مدعى است بيش از آنست كه بتوان شماره كرد كه مقدارى از آنها را ذكر ميكنيم اگر بنا بود زنده و پايدار باشد احتياج به اين سفارشات نبود .
در اينجا شيخ طوسى اخبارى را نقل مىكند كه حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام تصريح بامامت فرزند خود حضرت رضا نموده كه ما آن اخبار را در شرح زندگى حضرت رضا نقل خواهيم كرد ، آنگاه مينويسد : اخبار در مورد نص صريح حضرت موسى بن جعفر بامامت حضرت رضا بيش از حد شماره است كه در كتابهاى اماميه موجود و معروف و مشهور است هر كه مايل است مىتواند به آنها مراجعه كند همين مقدار در اثبات ادعاى ما كافى است . ان شاء اللَّه .
اگر اشكال شود كه شما چگونه به اين اخبار اعتماد ميكنيد و مدعى هستيد كه يقين داريد حضرت موسى بن جعفر از دنيا رفته با اينكه واقفى مذهبان نيز اخبار زيادى نقل كردهاند كه گواه بر نمردن موسى بن جعفر است و او همان قائم آل محمّد است ، آن اخبار در كتاب واقفى مذهبان و كتابهاى اماميه نيز هست چگونه جمع بين اين دو نوع خبر ميكنيد با اين خبرهاى ضد و نقيض باز چطور علم بمرگ او داريد .
در جواب اين اشكال ميگوئيم : اين خبرها كه ذكر كرديم فقط از نظر كمك بمطلب و توضيح بيشتر بود نه اينكه علم بدرگذشت موسى بن جعفر عليه السّلام براى ما بوسيله اين اخبار بوجود آمده زيرا ما نسبت بدرگذشت آن آقا چون روز روشن اطلاع داريم مانند علم بدرگذشت آباء گرامش كسى كه شك در مرگ ايشان داشته باشد مانند همان كسى است كه شك در مرگ ساير ائمه و مرگ هر كسى كه ما اطلاع از مردنش داريم داشته باشد ما اين اخبار را نقل كرديم تا بيشتر باعث
بحار الأنوار ( ج 48 ) ( زندگانى حضرت امام موسى كاظم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 231
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣١