« 1 » . جايز است كه مقام پيامبرى و رهبرى را به او بدهند در حالى كه كودكى باشد ( چنانچه آيه اول شاهد است ) و ممكن است در سن چهل سالگى او را به اين مقام مفتخر نمايند ( چنانچه آيه دوم گواهى ميدهد ) . علي بن اسباط و عباد بن اسماعيل گفتند كه ما خدمت حضرت رضا عليه السّلام در منا بوديم فرزندش ابو جعفر را آوردند عرضكرديم اين مولود مباركى است فرمود آرى ( هذا المولود الذى لم يولد في الاسلام اعظم بركة منه ) اين فرزندى است كه در اسلام با بركتتر از اين فرزند متولد نشده . اعلام الورى و ارشاد مفيد - زكريا بن يحيى بن نعمان بصرى گفت : از علي بن جعفر بن محمّد شنيدم كه با حسن بن حسين بن علي بن الحسين صحبت ميكرد در ضمن سخن خود گفت خدا ابو الحسن علي بن موسى الرضا را يارى كرد وقتى برادران و عموهايش به او ستم كردند جريانى را نقل كرد تا رسيد به اين قسمت كه گفت از جاى حركت كردم و دست حضرت جواد پسر علي بن موسى الرضا را گرفته ، گفتم
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت جواد و عسكريين ع ) ( فارسي ) — صفحة 18
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٨
علي بن موسى الرضا عليه السّلام كيست .
خدمت حضرت رضا عليه السّلام رسيدم و جريان را عرض كردم فرمود امام بعد از من پسر من است . آنگاه فرمود كسى جرات دارد بگويد پسرم در حالى كه اكنون پسرى ندارد .
خرايج - علي بن اسباط گفت حضرت جواد ( ابو جعفر ) داخل اطاق شد من با دقت بقد و بالاى آن جناب نگاه ميكردم تا قيافهاش را براى مصريان بازگو كنم همين كه نشست فرمود : علي خداوند همانطور كه حجت را در مورد نبوت بر مردم تمام مىكند در مورد امامت نيز انجام ميدهد خداوند در قرآن ميفرمايد :
وَ آتَيْناه الْحُكْم صَبِيًّا
و و لما
بَلَغ أَشُدَّه وَ بَلَغ أَرْبَعِين سَنَةً
هامش
( 1 ) آيه اول در سورهء مريم است و مربوط به يحيى است و آيه دوم در احقاف است و در باره پيغمبران است بطور كلى .