كنارهگيرى از مقام و زهد و پارسائى در دنيا كه اين خود ثابت مىكند كوشش آنها در راه برقرارى امور خلافت براى دين و آخرت بوده و شك و ترديد كسانى را كه در اين باره داشتند از ميان ميبرد و شرح آنچه بر خود لازم شمردهايم از احترام و عزت نسبت به آنها و عطايا و جوائزى كه به او و برادرش اختصاص دادهايم به اين معنى كه از هر گزندى كه خود را حفظ ميكنيم آن دو را نيز حفظ نمائيم و اين شامل تمام مواردى كه بايد احتياط نمود در امور دينى و دنيائى مىشود .
اين است نسخه آن نامه :
بِسْم اللَّه الرَّحْمن الرَّحِيم *
- اين نوشته و شرط از عبد اللَّه مأمون امير المؤمنين و ولى عهدش علي بن موسى الرضا است براى ذو الرياستين فضل بن سهل كه در روز دوشنبه هفتم ماه رمضان سال 201 هجرى نوشته شد همان روزى كه خداوند دولت امير المؤمنين مأمون را تكميل نمود و بيعت براى وليعهدش گرفته شد و بمردم لباس سبز پوشانيد و به آرزوى خود در باره دوست و پيروزى بر دشمن رسيد .
ما ترا دعوت ميكنيم بپذيرش مختصرى از پاداش اعمالى كه در راه خدا و پيامبر و جانشين او امير المؤمنين و ولى عهدش علي بن موسى الرضا و حق هاشم انجام دادهاى كه مايه برقرارى دين و اصلاح بين مسلمين مىشود كه اين اعمال موجب نعمت بر ما و تمام مسلمانان است و كمكى كه مخصوصا بامير المؤمنين نمودهاى از اقامه دين و سنت پيامبر و بيعت دوم و انتخاب بيعت اولى با فعاليتى كه در راه نابودى شرك و بتپرستى و ريشه كن كردن ستمگران و ساير فعاليتها كه در باره منكوب نمودن و سركوب كردن و بر كنار كردن خليفه مخلوع ( محمّد امين ) كردهاى در شهرها .
و خدمتى كه در باره شورش ابو السرايا و شورش شخصى كه ملقب بمهدى بود بنام محمّد بن جعفر طالبى و آن مرد ترك خزلجى در طبرستان و فرمانروايان آن ناحيه تا بعد او هرمز بن شروين كردى و كارهائى كه در ديلم و فرمانرواى آن و كابل و پادشاه آن مهوزين و بعد از او پادشاه ديگر