بفعاليت خدمتگزاران دين نمود و قرب و منزلت و فاصله را بر اساس دين نهاد آنگاه كسى را مقدم داشت و بمقام رسانيد كه سعى و كوشش بيشترى در راه دين داشت و آن كس فضل بن سهل ذو الرياستين بود كه وزيرى لايق و شايسته و سپهدارى باتدبير و رعيتنواز و تبليغكننده براى مأمون بود هر كس مطيع دستگاه خلافت بود بىپاداش نميگذاشت و آنكه مخالفت ميورزيد از او فاصله ميگرفت و تنها ياور و شفا بخش ناراحتىها بود كه دست تهى او را از كار باز نميداشت و نه بىياورى و نداشتن همكار مانع از پيشرفت او بود طمع در او رخنه نكرد و بيم و ترس او را از ارادت باز نداشت در مواردى كه هر پر جراتى بلرزه در مىآمد با آن مخالفين فراوان و جنگجويان دلاور باز محكمترين تصميمها را داشت و از همه پرجرأتتر بود و تدبير و صلاح انديشى او از همه نيكوتر و از همه پايدارتر بود نسبت بمأمون و تبليغ در باره او تا بالاخره پنجههاى گمراهى را درهم شكست و ناخن از آنها گرفت و قدرت ايشان را درهم كوبيد و به خاك هلاك افكند آنها كه از راه دين منحرف شدند يا پيمان را شكستند و يا در اطاعت از امر او كوتاهى كردند و حق مأمون را رعايت ننمودند و اعتنائى بكيفر و قدرت او ننمودند با خدمتهاى ديگرى كه ذو الرياستين در مورد ساير ملتها نمود كه بوسيله او كشور اسلام گسترش يافت چنانچه جريان آن را شنيدهايد و فتح نامهها روى منبرهاى شما خوانده شده و آنها كه ديدهايد براى ديگران نقل كردهاند .
بالاخره فعاليت و كوشش ذو الرياستين و انجام وظيفه و از سرگذشتگى او و برادرش ابى محمّد حسن بن سهل به حدى رسيد كه بىسابقه بود و كسى چنان وفادارى نكرده در مقابل امير المؤمنين او را پاداش داد ثروتها بخشيد و املاكى به او واگذار كرد و جواهراتى در اختيارش نهاد گر چه تمام آنها پاداش يك روز فعاليت او نيست اما ذو الرياستين آنها را نپذيرفت بواسطه پارسائى و همت بلند و بخشش به مسلمانان و بىاعتنائى به دنيا و بىارزشى آن در نظرش و توجه و گذشت و
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت على بن موسى الرضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 146
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٤٦