تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب رجعت ( چهارده حديث ) ( فارسي ) — صفحة 153

مساهمون:

ص١٥٣
مفضّل گريست وگفت : اى مولاي من ! چه ثواب دارد گريستن بر ايشان ؟ فرمود : كه ثواب غيرمتناهى اگر شيعه باشند .

[ سرانجام دشمنان أهل بيت صلوات اللّه عليهم در رجعت ]

مفضّل پرسيد : كه ديگرچه خواهد شد ؟ فرمود : كه حضرت فاطمه صلوات اللّه عليها برخيزد وبگويد كه خداوندا ! وفا كن به وعده [ اى ] كه با من كرده [ اى ] در باب آنها كه بر من ظلم كرده‌اند وحقّ مرا غصب كرده‌اند ومرا زدند وبه جزع آوردند به ستمهايى كه بر جميع فرزندان من كردند . پس بگريند بر أو ملائكة آسمانهاى هفتگانه وحاملان عرش الهى وهركه در دنياست وهركه در تحت الثّرى است همگى خروش برآورند ، پس نماند احدى از كشندگان ما وستمكاران بر ما وآنها كه راضى بودند به ستمهاى ما مگر آن‌كه هزار مرتبه در آن روز كشته شوند .

[ استدلال امام صادق صلوات اللّه عليه دربارهء رجعت ]

مفضّل گويد كه عرض كردم كه اى مولاي من ! جمعى از شيعيان شما هستند كه قائل نيستند كه شما ودوستان شما ودشمنان شما در آن روز زنده خواهيد شد . فرمود كه مگر نشنيده‌اند سخن جدّ ما رسول اللّه را وسخن ما أهل بيت را كه مكرّر خبر داده‌ايم از رجعت ، مگر نشنيده‌اند اين آية را كه :
وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ
« 1 » يعنى : « البتة بچشانيم به ايشان از عذاب پست‌تر پيش از عذاب بزرگتر . » فرمود كه عذاب پست‌تر عذاب رجعت است وعذاب بزرگتر عذاب قيامت است .
هامش
( 1 ) . سجده : 21 .