تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِراطاً مُسْتَقِيماً وَيَنْصُرَكَ اللَّهُ نَصْراً عَزِيزاً .
« 1 »
مفضّل پرسيد كه چه گناه داشت حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه حق تعالى مىفرمايد كه تا بيامرزد از براي تو اللّه تعالى آنچه گذشته است از گناهان تو وآنچه مانده است ، وبعد از اين خواهد شد ؟
حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه اى مفضّل ! رسول خدا صلوات اللّه عليه وآله دعا كرد كه خداوندا ! گناهان شيعيان برادر من ، علىّ بن أبي طالب وشيعيان فرزندان من كه اوصياى منند ، گناهان گذشته وآيندهء ايشان را تا روز قيامت بر من بار كن ومرا در ميان پيغمبران به سبب گناه شيعيان رسوا مكن ! پس حق تعالى گناه جميع شيعيان را بر آن حضرت بار كرد وهمه را از براي آن حضرت آمرزيد .
پس مفضّل بسيار گريست وگفت : اى سيّد من ! اينها فضل خداست بر ما به بركت شما امامان ما .
حضرت فرمود كه اى مفضّل ! اين مخصوص تو وأمثال توست از شيعيان خالص واين حديث را نقل مكن براي جماعتى كه در معصيت خدا رخصت مىطلبند وبهانه مىجويند ، پس اعتماد مىكنند بر اين فضيلت وترك عبادت مىكنند ، پس ما هيچ فايده به حال ايشان نمىتوانيم رسانيد ؛ زيرا كه حق تعالى مىفرمايد كه :
« شفاعت نمىكنند مگر از براي كسى كه پسنديده باشد وشفيعان از خشيت الهى ترسانند . » « 2 »
هامش
( 1 ) . يعنى : « همانا پيروزى داديم پيروزى آشكارا ، تا بيامرزد برايت خدا آنچه را كه پيشى گرفت از گناهت وآنچه را پس آمد وانجام رساند نعمتش را بر تو ورهبريت كند به راهى راست وياريت كند خدا ياريى سرفراز . » ( فتح : 1 تا 3 )
( 2 ) .لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى وَهُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ .( أنبياء : 28 )