باب در بيان امام پس از حضرت جواد عليه السّلام و تاريخ ولادت ، نشانههاى امامت ، برخى از اخبار ، مدّت امامت ، عمر ، علّت وفات ، محل قبر ، تعداد فرزندان و بخشى از اخبار متعلق به آن حضرت
[ در ذكر ولادت و شهادت آن حضرت ]
پس از ابو جعفر فرزند ايشان ابو الحسن على بن محمد عليه السّلام به امامت رسيد ، آن هم به خاطر داشتن صفات و ويژگىهاى امامت و فضل و كمال او و اينكه كسى جز او لياقت وراثت مقام پدرش را نداشت ، و نيز وجود نصّ صريح بر امامت ايشان افزون بر آن دسته از رواياتى كه از طرف پدرش نقل شده و به خلافت ايشان اشاره داشته است .
ايشان در نيمهء ماه ذيحجّهء سال 212 در محلّى به نام صريا « 1 » در مدينه متولّد شد ؛ و تاريخ وفات ايشان در ماه رجب سال 254 در « سرّ من رأى » « 2 » اتفاق افتاد در حالى كه چهل و يك سال و چند ماه از عمر مباركش گذشته بود .
متوكل ايشان را به همراه يحيى بن هرثمة بن اعين از مدينه به سرّ من رأى احضار كرده بود ، پس مدّتى در آن شهر اقامت كرد تا اينكه به ديدار حق شتافت .
مدّت امامت ايشان سى سال بود . مادرش ام ولد بود كه سمانه نام داشت .
هامش
( 1 ) . صريا : دهى است كه امام كاظم عليه السّلام آن را در سه مايلى مدينه بنيان نهاد .
( 2 ) . سرّ من رأى : سامراء .