قصد به طرف راست و چپ روى نمود .
اشْتَكَى - اشْتِكَاءً [ شكو ] : مترادف ( تَشَكَّى ) است .
اشْتَكَلَ - اشْتِكَالًا [ شكل ] الأمرُ : امر مشتبه شد .
اشْتَلَقَ - اشْتِلَاقاً [ شلق ] : با انديشيدن ملاحظه كرد . اين واژه در زبان متداول رايج است .
اشْتَمَّ - اشْتِمَاماً [ شمّ ] الشيءَ : آن چيز را بوئيد .
اشْتَمَلَ - اشْتمالًا [ شمل ] بالثوب : جامه را بر خود پيچيد و همهء اندام خود را پوشانيد ، - الأمرُ عليه : آن امر شامل بر او شد ، - على كذا : شامل آن چيز شد ، متضمن آن شد ، - على فلان : او را محافظت و نگهدارى نمود ، - الرّجُلُ : آن مرد شتاب كرد ، - فى الحَاجَةِ : براى بدست آوردن نياز آماده شد و شتاب كرد .
اشْتَنَّ - اشْتِنَاناً [ شنّ ] السقاءُ : مشك پوسيده و خشك شد .
اشْتَهَى - اشْتِهَاءً [ شهو ] الشيءَ : آن چيز را دوست داشت و با رغبتى بسيار آن را خواست .
اشْتَهَرَ - اشْتِهَاراً [ شهر ] : معروفيت بدست آورد ، مشهور شد ، - بِكَذَا : به چيزى معروف شد ، - الأَمْرُ : آن امر منتشر و پخش شد ، - الأمرَ : آن كار را معروف و آشكار كرد .
اشْتَوَى - اشْتِوَاءً [ شوي ] : اين واژه مطاوع ( شَوَى ) است ، - الرجُلُ : گوشت را بريان كرد .
اشْتَوَرَ - اشْتِوَاراً [ شور ] القومُ : آن قوم با هم مشورت كردند .
الأَشَجّ - ج شُجّ [ شجّ ] : آنكه در سرش شكستگى يا اثر شكستگى باشد .
أَشْجَى - إشْجَاءً [ شجو ] الرجلَ : آن مرد را اندوهگين كرد ، او را شادمان كرد و بطرب آورد ، او را برانگيخت ، او را غمگين كرد ، - الغريمَ او السّائِلَ : بدهكار يا گدا را با دادن چيزى بوى راضى نمود و رفت .
أَشْجَبَ - إشْجَاباً [ شجب ] هُ : او را اندوهگين كرد .
أَشْجَرَ - إشْجَاراً [ شجر ] المكانُ : در آن مكان درخت روئيده شد .
الأَشْجَع - م شَجْعَاء ، ج شُجع [ شجع ] : اسم تفضيل است ، دلير ، شير ، سر آمد زيبائى ، بلند ، روزگار ، - ( ع ا ) : واحد ( الأَشَاجِع ) است به معناى رگ پشت دست .
الإشْجَع - [ شجع ] ( ع ا ) : واحد ( الأَشَاجع ) است .
أَشْجَنَ - إشْجَاناً [ شجن ] هُ : او را اندوهگين كرد ، - الكرمُ : درخت انگور داراى شاخههاى انبوه و پيچيده شد .
أَشْحَى - إشْحَاءً [ شحو ] فاهُ : دهان خود را باز كرد .
أَشْحَذَ - إشْحَاذاً [ شحذ ] السكَّينَ : چاقو را تيز كرد .
أَشْحَطَ - إشْحَاطاً [ شحط ] هُ : او را دور كرد .
أَشْحَمَ - إشْحَاماً [ شحم ] : پيه در نزد او افزون شد ، - القومَ : آن قوم را غذاى چرب خورانيد .
أَشْحَنَ - إشْحَاناً [ شحن ] المكانَ : آن مكان را پُر كرد .
أَشْخَصَ - إشْخَاصاً [ شخص ] هُ الى قومهِ : او را به خانوادهاش برگردانيد ، - الرّجُلُ : هنگام رفتن آن مرد رسيد ، - الرّامي : تير او از بالاى هدف گذشت ، - هُ : او را دلتنگ كرد ، - به : از او غيبت و بد گوئى كرد ، - لهُ فى المَنْطِق ، - اليهِ : با او ترشروئى و اخم كرد .
الأُشْخُوب - ج أَشَاخِيب [ شخب ] : صداى بيرون شدن شير از پستان دام .
أَشَدَّ - إشْدَاداً [ شدّ ] : به سنّ رشد و عقل رسيد .
الأُشُدُّ - [ شدّ ] : مترادف ( الأَشُدّ ) است .
الأَشُدُّ - [ شدّ ] : بالغ شدن و به حد رشد رسيدن ؛ « بَلَغَ فلانٌ اشُدَّهُ » : فلانى نيرومند شد كه به معناى ادراك و بلوغ است ، و زمان آن در فاصلهء هيجده تا سى سالگى از عمر انسان است ( اين واژه به صورت جمع است و مفرد ندارد ) .
الأَشَدّ - [ شدّ ] : افعل تفضيل است ؛ « اشَدُّ سواداً » : سياهتر ؛ « اشَدُّ غضباً » :
خشمگينتر ؛ « اشدُّ ما يكون » : منتهاى چيزى ؛ « رُوحُهُم اشَدُّ ما يكون تَعَطُّشاً الى العلم » :
دل آنها در نهايت تشنگى و شيفتگى به دانش است .
أَشْدَى - إشْدَاءً [ شدو ] : آواز را به خوبى اجراء كرد .
الأَشْدَق - م شَدْقَاء ، ج شُدْق [ شدق ] : آنكه دو گوشهء دهان وى از درون فك پائين فراخ باشد ، سخنور بليغ .
أَشْدَنَ - إشْدَاناً [ شدن ] تِ الظبيةُ : بچهء آهو نيرومند شد و از مادر خود بى نياز گرديد .
أَشدَهَ - اشْدَاهاً [ شده ] الرجُلَ : آن مرد را سرگردان كرد .
أَشَدَّ - إشْذَاذاً [ شذ ] : سخن بى قاعده و بر خلاف قياس گفت ، - الشيءَ : آن چيز را غير عادى كرد ، آن را دور كرد .
أَشَرَ - أَشْراً الخشبة : چوب را تراشيد ، - الأَسْنَانَ : دندانها را تيز و تميز كرد .
أَشِرَ - - أَشَراً : خوشحال و بى خيال شد .
أَشَّزَ - تَأْشِيراً على ورقة : بر روى كاغذ ياد داشت كرد ؛ « اشَّرَ على جَوَازِ سَفَرِه أو اجَازَتِه » : گذرنامه يا پروانهء خروج او را امضاء كرد ، - الأسنانَ : گوشههاى دندانها را پاك و تيز و تميز كرد .
أَشَرَّ - إشرَاراً [ شرّ ] فلاناً : او را به شرّ نسبت داد ، او را راند ، - اللَّحْمَ أو الثوبَ : گوشت يا جامه را در آفتاب يا در معرض هوا قرار داد تا خشك شود ، - الشيءَ : آن چيز را آشكار ساخت .
الأُشُر - ج أُشُور : تيزى و آراستگى دندان بگونهء طبيعى و مصنوعى .
الأَشُر - ج أَشُرون : مترادف ( الأَشِر ) است ، - ج أُشُور به معناى ( الأُشُر ) است .
الأَشِر - ج أَشِرُون : شادمان و بى خيال .
أَشْرَى - إشْرَاءً [ شري ] الزمامَ : مهار را تكان داد ، - الشيءَ : آن چيز را كج