دهد .
المُسْتَحِيل - [ حول ] : محال و غير ممكن ، كلام پوچ ؛ « المُسْتَحِيلات » : چيزهاى غير ممكن كه نمىتواند باشد .
المُسْتَخْدَم - [ خدم ] : خدمتگزار ، كارمند ، كسى كه در برخى از كارهاى تجارى يا صناعى اشتغال مىورزد .
المُسْتَخْدِم - [ خدم ] : كسى كه ديگرى را به كار مىگمارد و به او مزد مىدهد .
المُسْتَخْلَص - ج مُسْتَخْلَصات [ خلص ] :
انتخاب شده ، بدست آمده .
المُسْتَخْمِر - [ خمر ] : بسيار شرابخوار .
المُسْتَدْعِي - [ دعو ] : متقاضى ، شاكى .
المُسْتَديِر - [ دور ] : آنچه كه به شكل دايره باشد .
المُسْتَدِيرَة - [ دور ] : مؤنث ( المُسْتَدير ) است ، دايره اى كه چند راه به آن مىخورد ؛ « مُؤْتَمَرُ المائدة المستديرَة » : كنفرانس ميزگرد .
المُسْتَدِيم - [ دوم ] : ثابت و بادوام ، مستمر ، غير منقطع .
المِسْتَر - [ ستر ] : آنچه كه با آن خود را بپوشانند ، پوشش .
المُسْتَرَاح - [ روح ] : توالت ، بيت الخلاء .
المُسْتَرَاد - [ رود ] : جاى برگشت ؛ « مُسْتَرَادُ الرجُلِ » : جولانگاه مرد .
المُسَتَّرَة - [ ستر ] : « جاريةٌ مُسَتَّرَة » : كنيزك پوشيده و با حجاب .
المُسْتَرِق - [ سرق ] : فا ، ناتوان ، ناقص ؛ « مُسْتَرِقُ العُنُق » : مرد گردن كوتاه .
المُسْتَرَقّ - [ رقّ ] : هر چيز رقيق و نازك .
المُستَرْوِض - [ روض ] : « نباتٌ مُسْتَرْوِضٌ » :
درخت بزرگ و بلند .
المُسْتَرْوِضَة - [ روض ] : « أَرْضٌ مُسْتَرْوِضَةٌ » :
زمينى حاصلخيز كه در آن گياهان به خوبى رويند .
المُسْتَرِي - [ سري ] ( ح ) : شير درنده .
المُسْتَشَار - [ شور ] : كسى كه مورد مشورت قرار گيرد ، نخست وزير در بعضى از كشورها .
المُسْتَشرِف - [ شرف ] : بلند و مرتفع .
المُسْتَشْرِق - [ شرق ] : شرقشناس ، خاورشناس .
المُسْتَشْفَى - ج مُسْتَشْفَيَات - [ شفي ] :
بيمارستان .
المُسْتَشِيط - [ شيط ] : فا ، كسى كه بسيار مىخندد ، شتر فربه .
المُسْتَطَاع - [ طوع ] : امكان پذير ؛ « قَدْر المستطاع ، على قدر المستطاع » : به اندازهء توانائى .
المُسْتَطِير - [ طير ] : پخش و آشكار .
المُسْتَعَار - [ عور ] : مفع ، چيزى كه بعنوان چيزى ديگر به كار برده مىشود ؛ « اسمٌ مستعار » : اسمى است غير حقيقى كه شخص آن را وسيله اى براى پنهان كردن نام حقيقى خود به كار مىبرد .
المُسْتَعْجَل - [ عجل ] : مفع ، شتابزده ، ضرورت فورى .
المُسْتَعْجَلَة - [ عجل ] : مؤنث ( المُسْتَعْجَل ) است ؛ « قاضي الأمورِ المُسْتَعْجَلَة » : رسيدگى خارج از نوبت به دعوائى از طرف رئيس دادگاه ؛ « طريقٌ مُسْتَعْجَلَة » : راه كوتاه و نزديك .
المُسْتَعْصِي - [ عصي ] : فا ، آنچه كه درمان آن علاج ناپذير باشد .
المُسْتَعْلِيَة - [ علو ] : « الحروف المُسْتَعْلِيَة » :
اين حروف را مستعليه نامند : خ . ص .
ض . ط . ظ . غ . ق ؛ و معناى استعلاء آنست كه صداى اين حروف به سمت بالا كشيده مىشود .
المُسْتَعْمِر - ج مُسْتَعْمِرُون [ عمر ] : استعمارگر ؛ « دولةٌ مُسْتَعْمِرة » : دولت استعمارى .
المُسْتَعْمَرَة - ج مُسْتَعْمَرَات [ عمر ] : آنچه را كه دولتى از كشورى ديگر در اختيار داشته باشد ، گروهى از جانوران كه با هم زندگى مىكنند ؛ « مستعمرةُ النَّحلِ » : خانهء زنبور .
المُسْتَعْمَل - [ عمل ] : مفع ، آنچه كه مورد استفاده قرار گرفته است ؛ « حَبلٌ مُسْتَعْمَلٌ » :
ريسمان كار كرده و مستعمل .
المُسْتَعِير - [ عير ] : آنچه مانند ستور باشد ، اسب فربه .
المُسْتَغَلَّات - [ غلّ ] : در آمدها و عايدات املاك و مزرعهها .
المُسْتَفَاض - [ فيض ] : « حديثٌ مُسْتَفَاضٌ فيه » : گفتار پخش شده .
المُسْتَفِزّ - [ فزّ ] : يقال « قعد مُسْتَفِزّاً » ناراحت و يا ناآرام نشست .
المُسْتفِيض - [ فيض ] : « حديثٌ مُسْتَفِيضٌ » :
حديث منتشر و پخش شده .
المُسْتَقْبَل - [ قبل ] من الزمان : آينده .
المُسْتَقْبِل - [ قبل ] : فا ، - مِنَ الزّمان : زمان آينده .
المُسْتُقَة - [ ستق ] : پوستين آستين دراز ، و در موسيقى ابزارى است كه با آن زنگ مىزنند - اين كلمه فارسى است -
المُسْتقَة - [ ستق ] ( مو ) : مرادف ( المُسْتُقَة ) است .
المُسْتَقَرّ - [ قرّ ] : جاى استقرار ، مكان .
المُسْتَقْرَضَات - [ قرض ] : هي « أَيَّامُ العَجُوز » :
به كلمهء ( العَجُوز ) مراجعه شود .
المُسْتَقِلّ - [ قلّ ] : فا ؛ « هو مُسْتَقِلٌّ بنفسِه » :
امور خود را در اختيار دارد ، ؛ « بلادٌ مستقلَّة » :
كشورى مستقل و حاكم بر امور خود .
المُسْتَقِيم - [ قوم ] : فا ، خط مستقيم ؛ « مُستقيمانِ متوازيانِ » : دو خط مستقيم كه موازى هم بوده و به هم نمىرسند .
المُسْتَقِيمَات - [ قوم ] : « مُسْتَقِيماتُ الأَجْنحةِ » ( ح ) : نوعى از حشرات كه دو بال آنها در موقع استراحت بهم نزديك مىشوند و دو پاى نيرومند دارند كه براى پريدن آنها را كمك مىكند مانند ملخ .
المُسْتَكِفّ - [ كفّ ] : هر چيز گرد مانند كفّهء ترازو .
المُسْتَكِفَّات - [ كفّ ] : چشمهها كه در گودالها مىباشند .
المُسْتَكِنَّة - [ كنّ ] : حقد و كينه .
المُسْتَلْحِم - [ لحم ] : فا ، شير درنده .
المُسْتَلْزَمَات - [ لزم ] : مقتضيات ،