المُسَاهِم - [ سهم ] : فا ، سهامدار .
المُسَاهَمَة - [ سهم ] : تعاون ، مشاركت .
المُسَاهِمَة - [ سهم ] : مؤنث ( المُسَاهِم ) است ؛ « شركة مُسَاهِمة » : شركت سهامى كه در آن سهام شركت قابل واگذارى به ديگران باشد .
المُسَاوَاة - [ سوي ] : چگونگى دو چيز متساوى با هم ، معادل ، استفاده از حقوق يكسان براى همه در يك كشور .
المَسَاوِي - [ سوأ ] : عيبها و نقيصهها .
المُسَاوَمَة - [ سوم ] : معامله و چانه زدن براى خريد با مبلغى كمتر .
المَسْأَلَة - ج مَسَائل [ سأل ] : حاجت ، نياز ، مطلب .
المَسْؤُود - [ سود ] : كسى كه به بيمارى سياهى دندان يا سبزى ناخن دچار شده باشد .
المَسْؤُول - [ سأل ] : مسئول ، كسى كه امرى را عهده دار شده باشد .
المَسْؤُولِيَّة - [ سأل ] : مسئوليت .
المِسَبّ - [ سبّ ] : بسيار دشنام دهنده .
المِسْبَار - ج مَسَابِير [ سبر ] : ميله جراحى كه با آن گودى زخم را اندازه گيرى كنند ، جرّاح و اندازه گير زخم .
المَسْبَأ - [ سبأ ] : راه در كوهستان يا راه عمومى .
المَسَبَّة - [ سبّ ] : بسيار دشنام دهنده .
المِسَبَّة - [ سبّ ] : انگشت سبابه .
المُسْبِت - [ سبت ] : فا ، كسى كه به علت بيمارى و غيره حركت نكند و چشم خود را همانند خوابيده باز نكند .
المُسَبَّح - [ سبح ] : « ثوبٌ مُسَبَّحٌ » : جامهء محكم و سفت .
المِسْبَحَة - [ سبح ] : تسبيح كه براى عبادت يا سرگرمى به كار رود ، - الوَرْدِيَّة : تسبيح بزرگى است كه 15 دانه دارد و در كليسا به كار مىرود .
المُسَبِّحَة - [ سبح ] : انگشت سبابه .
المَسْبَر - [ سبر ] : آنچه كه از شكل و هيأت شناخته شود .
المِسْبَر - ج مَسَابِر [ سبر ] : ميلى كه با آن .
عمق جراحت را معلوم كنند .
المَسْبُرَة - [ سبر ] : « مَسْبُرَةُ الجرحِ » : گودى و عمق جراحت .
المِسْبَرَة - [ سبر ] : باطن ، نهاد .
المُسْبَع - [ سبع ] : نوزادى كه هفت ماهه متولد شده باشد ، كودكى كه مادرش مىميرد و ديگرى او را شير مىدهد ، حرامزاده .
المُسَبَّع - [ سبع ] : ( ه ) : سطحى است كه هفت ضلع متساوى دارد ، و هر گاه ضلعهاى آن متساوى نباشد بر آن ( ذُو سَبْعَةِ اضْلاع ) اطلاق كنند .
المَسْبَعَة - [ سبع ] : « أرضٌ مَسْبَعَةٌ » : زمين پر از جانوران درنده .
المُسَبَّق - [ سبق ] من الخيل : اسب برنده در مسابقه ، پيش پرداخت دستمزد و مانند آن ؛ « مُسَبَّقاً » : مقدماً ، قبلًا .
المَسْبَك - ج مَسَابِك [ سبك ] : كارگاه ريخته گرى ؛ « مَسْبك الحُروفِ » : كارگاه حروف سازى ؛ « مَسْبك الحديد » : كارخانه ذوب آهن ؛ « مَسْبَكُ الزّجاج » : كارخانه شيشه سازى .
المِسْبَك - [ سبك ] ( حى ) : قالب ، ابزار حروف سازى .
المُسْبَل - [ سبل ] من الرجال : مرادف ( الْمُسْبِل ) است .
المُسْبل - [ سبل ] من الرجال : سبيل دراز .
المُسَبِّل - [ سبل ] من الرجال : مرد سبيل دار .
المُسَبَّه - [ سبه ] : مرد زبان آور ، پير مردى كه عقل او از دست رفته است .
المَسْبُوت - [ سبت ] : مفع ، مرده يا كسى كه در حال بيهوشى باشد .
المَسْبُوع - [ سبع ] : كسى كه جانور درنده او را ترسانده است .
المَسْبُوعَة - [ سبع ] : جانورى كه حيوان درنده بچه اش را خورده باشد .
المَسْبُوه - [ سبه ] : كسى كه خرد او به علت پيرى از دست رفته باشد .
المُسْتَاف - [ سوف ] : كسى كه راههاى زيادى پيموده است ، موضع بويائى .
المُسْتَأْجِر - [ أجر ] : اجاره نشين ، مستأجر .
المُسْتَأْنَف - [ أنف ] : آنچه كه قبلًا انجام نشده باشد .
المُسْتَبِدّ - [ بدّ ] : آنكه كارى را شروع كند و بپايان رساند ، خودكامه ، مستبد .
المُسْتَثْنَى - [ ثني ] : جدا شده ، سوا شده .
المُسْتَثْمِر - [ ثمر ] : بارآور و سودآور ، استفاده كننده .
المُسْتَحَالَة - [ حول ] من الأَرض [ ز ] : زمينى كه يكسال يا چند سال مورد استفاده قرار نگرفته باشد ، - مِن القِسِيّ : نيزههاى كج .
المُسْتَحْدَث - ج مُسْتَحْدثَات [ حدث ] : پديدهء نو ، محصول تازه ، - من الكَلَام : تعبيرات و اصطلاحات جديد .
المُسْتَحْسَن - [ حسن ] : مورد توافق ، شايسته ، مستحب .
المُسْتَحْضَر - ج مُسْتَحضَرات [ حضر ] : مفع ، - فى الصّيدلة : داروى تركيبى ، و در علم شيمى به معناى مخلوطى از مواد كه در آزمايشگاه بدست مىآيد .
المُسْتَحِقّ - [ حقّ ] : فا ؛ « المُسْتَحِقُّ الدَّفْعِ » :
آنچه بايد پرداخت شود .
المُسْتَحْلَب - [ حلب ] : « مُسْتَحْلَبُ اللَّوْزِ » :
نوشيدنى است كه از شير و بادام كوبيده تهيه مىشود .
المُسْتَحَمّ - [ حمّ ] : حمام ، گرمابه .
المُسَبَّل - [ سبل ] من الرجال : مرد سبيلدار .
المُسْتَحْمِض - [ حمض ] من اللبن : شيرى كه دير ماست بندد .
المُسْتَحِي [ حيي ] : فا ، شرمنده .
المُسْتَحِيَة - [ حيي ] : مؤنث ( المُسْتَحِي ) است ، - نام گياهى است كه اگر به آن دست بزنى برگ آن تا مىشود .
المُسْتَحِير - [ حير ] : راهى در وسط بيابان كه انتهاى آن معلوم نباشد ، ابر سنگينى كه آمد و شد كند و بادى نباشد كه آن را حركت