خواست ، - هُ فى دينِهِ : از او خواست تا در پرداخت بدهى خود ارفاق كند .
اسْتَوْضَمَ - اسْتِيضَاماً [ وضم ] هُ : به او ستم كرد .
اسْتَوَطَ - اسْتِوَاطاً [ سوط ] الأمر : آن چيز در هم بر هم و سرگشته شد .
اسْتَوْطَأَ - اسْتِيطَاءً [ وطأ ] الشيءَ : آن چيز را كوفته و لگدمال يافت .
اسْتَوْطَنَ - اسْتِيطَاناً [ وطن ] البلدَ : در آن شهر اقامت گزيد .
اسْتَوْظَفَ - اسْتِيظَافاً [ وظف ] الشيءَ : آن چيز را گرفت يا در آن جاى داد .
اسْتَوْعَى - اسْتِيعَاءً [ وعي ] الشيءَ : آن چيز را در انديشه گرفت ، همهء آن چيز را گرفت .
اسْتَوْعَبَ - اسْتِيعَاباً [ وعب ] الشيءَ : همهء آن چيز را گرفت ، آن چيز را از بيخ و بن بركند ، - الحديثَ : آن سخن را كاملًا فرا گرفت ، - المكانُ او الوعاءُ الشيءَ : آن مكان يا آن ظرف گنجايش آن چيز را داشت .
اسْتَوْعَدَ - اسْتِيعَاداً [ وعد ] هُ : از او خواست تا به وى وعده دهد .
اسْتَوْعَرَ - اسْتِيعَاراً [ وعر ] المكان أو الطريقَ : آن مكان يا آن راه را سخت و دشوار يافت .
اسْتَوْعَلَ - اسْتِيعَالًا [ وعل ] تِ الأَوعالُ : بزهاى كوهى بسوى قلههاى كوه رفتند ، - اليهِ : به او پناهنده شد .
اسْتَوْفَى - اسْتِيفَاءً [ وفي ] حَقَّهُ : حق خود را تمام و كمال گرفت .
اسْتَوْفَدَ - اسْتِيفَاداً [ وفد ] هُ : او را به نمايندگى فرستاد .
اسْتَوْفَرَ - اسْتِيفَاراً [ وفر ] الشيءَ : آن چيز را ذخيره كرد ، - الحقَّ : حق خود را دريافت كرد .
اسْتَوْفَزَ - اسْتِيفَازاً [ وفز ] في قعدته : با عدم اطمينان نشست بسان آنكه آماده برجستن است .
اسْتَوْفَضَ - اسْتِيفَاضاً [ وفض ] : با شتاب دويد ، - هُ : او را شتابانيد ، او را از خود راند ، او را از شهر بيرون كرد ، - تِ الإبِلُ : شتران پراكنده شدند .
اسْتَوْفَقَ - اسْتِيفَاقاً [ وفق ] اللَّهَ : از خداوند متعال توفيق خواست .
اسْتَوْقَحَ - اسْتِيقَاحاً [ وقح ] الحافِرُ : سُم ستور سفت و سخت شد .
اسْتَوْقَدَ - اسْتِيقَاداً [ وقد ] تِ النار : آتش افروخته شد .
اسْتَوْقَرَ - اسْتِيقَاراً [ وقر ] تِ الإبلُ : شتران فربه شدند ، شتران بار سنگين برداشتند ، - وِقْرَهُ طَعَاماً : توشهء غذائى خود را گرفت .
اسْتَوْقَعَ - اسْتِيقَاعاً [ وقع ] الأمرَ : منتظر فراهم شدن كار شد ، از آن كار ترسيد ، - السّيفُ :
شمشير به تيز كردن نياز داشت .
اسْتَوْقَفَ - اسْتِيقَافاً [ وقف ] هُ : از او خواست تا بايستد و متوقف شود .
اسْتَوْكَى - اسْتِيكَاءً [ وكي ] الوِعَاءُ : ظرف پر شد .
اسْتَوْكَفَ - اسْتِيكَافاً [ و كف ] الماءَ : آب را قطره قطره روان ساخت .
اسْتَوْلَى - اسْتِيلَاءً [ ولي ] عليهِ : بر او چيره شد ، - على الغَاية : بر پايان كار سبقت يافت ، - على الشيءِ : آن چيز در دست او قرار گرفت .
اسْتَوْلَدَ - اسْتِيلَاداً [ ولد ] فلانٌ : فلانى فرزند خواست .
اسْتَوْلَهَ - اسْتِيلَاهاً [ و له ] : خرد او آشفته شد .
اسْتَوْهَبَ - اسْتِيهَاباً [ وهب ] الهبةَ : هبه يا بخشش خواست ، - فلاناً و من فلانٍ الهبةَ : از او خواست تا به وى بخشش دهد .
اسْتَوْهَلَ - اسْتِيهَالًا [ و هل ] : ناتوان شد ، ترسيد .
الاسْتِيَاء - [ سوأ ] : ناخورسندى ، عدم رضايت .
اسْتَيْأَسَ - اسْتِيئَاساً [ يأس ] منهُ : از او اميد خود را بريد .
اسْتَيْبَسَ - اسْتِيبَاساً [ يبس ] الريقُ : آب دهان خشك شد .
الاسْتِيدَاع - [ ودع ] : مص وضع ادارى بعضى از كاركنان دولت است كه بطور موقت بازنشسته مىشوند ولى با حفظ حقوق و مزايا ؛ « أُحِيلَ على الاسْتِيداع » : بطور موقت باز نشسته شد .
اسْتَيْسَرَ - اسْتِيسَاراً [ يسر ] لهُ الأَمرُ : آن كار براى او آماده شد ، - الأمرُ : آن امر آسان شد .
اسْتِيفَ - اسْتِيَافاً [ سيف ] القومُ : آن قوم شمشير خوردند .
اسْتَيْقَظَ - اسْتِيقَاظاً [ يقظ ] : هشيار شد ، - هُ :
او را از خواب بيدار كرد ، از او خواست تا بيدار باشد .
اسْتَيْقَنَ - اسْتِيقَاناً [ يقن ] الأمرَ و به : آن كار را دانست و دربارهء آن پژوهش كرد .
اسْتَيْمَنَ - اسْتِيمَاناً [ يمن ] الرجُلَ : آن مرد را سوگند داد ، - بِكَذَا : به آن چيز تبرك كرد .
أَسْجَى - إسْجَاءً [ سجو ] الرجُلُ : آن مرد روى چيزى را پوشانيد ، - الْبَحْرُ : موجهاى دريا آرام شد ، - تِ الناقَةُ : شير ماده شتر بسيار شد .
أَسْجَحَ - إسْجَاحاً [ سجَحَ ] الوالي : والي يا حاكم نيكو عفو كرد و بخشيد ، - الرَّجُلُ : آن مرد به نرمى سخن گفت و سخن را آراست .
أَسْجَدَ - إسْجَاداً [ سجد ] : سر خود را فرود آورد و خم شد ، - عينَه : چشم خود را پوشانيد .
الأَسْجَد - [ سجد ] : آنكه پايش ورم كرده باشد .
الأَسْجَر - [ سجر ] : آنكه در چشمانش سرخى باشد ، آبگير گل آلود .
أَسْجَفَ - إسْجافاً [ سجف ] الستر : پرده را فرو آويخت ، - البيتَ : بر خانه پرده انداخت ، - اللَيلُ : تاريكى شب ادامه يافت .
أَسْجَلَ - إسْجَالًا [ سجل ] : خير و خوبى فلانى بسيار شد ، - هُ : به او بسيار بخشيد ، - الحوضَ : حوض را پر كرد ، - الكلامَ : سخن سرائى كرد ، - النّاسَ : مردم را رها كرد ، - لهُ الأمرَ :
آن كار را براى او رها ساخت ، - الأنعامَ فى الزّرع : دام و ستوران را در كشتزار رها كرد .
أَسْجَمَ - إسْجَاماً [ سجم ] الماءَ : آب را ريخت ، - تِ السّحابةُ : بارش ابر بدرازا