الفِيقَة - ج فِيق و فِيَق و فِيقَات و أَفْوَاق و أَفَاوِيق [ فوق ] : شيرى كه در پستان در فاصلهء ميان دو دوشيدن جمع مىشود ، - مِنَ اللَّيْل :
بيشترين شب ؛ « فِيقَةُ الضحى » : قبل از ظهر ، چاشت .
الفَيْكَهَان - [ فكه ] : لطيفه گو ، بذله گو .
فَيَّلَ - تَفْيِيلًا [ فيل ] رأْيَه : رأى او را تخطئه و تقبيح كرد ، - الرَّجُلُ فى رأيه : آن مرد اشتباه كرد .
الفَيِّل - ج أَفْيَال [ فيل ] ؛ « فَيَّلُ الرَّأى » : مرد سُست رأى .
الفِيل - ج أَفْيَال و فِيَلَة و فُيُول [ فيل ] ( ح ) : فيل ؛ « دَاءُ الْفِيل » : بيمارى است كه ساق و پاى را برآمده و ضخم گرداند ؛ « فِيلُ الرَّأي » :
سُست رأى .
الفَيْلَة - [ فيل ] : مص ، بدست آمدن فرصت ؛ « اتَتْنِى فَيْلَةٌ عَلَى فُلانٍ » : فُرصتى بدست آمد كه نيازمنديهاى خود را بر طرف كنم . اين تعبير در زبان متداول رايج است .
الفِيلَة - [ فيل ] ( ح ) : مؤنّث ( الْفِيل ) است .
الفِيلَجَة - ج فَيَالِج ، و يقال لها أَيضاً الصلَّجة :
پيله ، پوست مُحافظ كرم ابريشم است و نام ديگر آن ( الشرنُقَة ) مىباشد . اين كلمه ايتاليائى است .
الفَيْلَسُوف - ج فَلَاسِفَة : فيلسوف ، فلسفه دان ، ارسطاطاليس - اين كلمه يونانى است .
الفَيْلَق - ج فَيَالِيق [ فلق ] : ارتش انبوه و بسيار ، مرد بزرگ .
الفِيلِيريَة - ( ن ) : گياهى است سنّتى از نوع زيتونيها كه براى زينت از آن استفاده مىشود .
الفَيْنَة - [ فين ] : زمان و ساعت ؛ « القَاه الفَيْنَة بَعْد الْفَينَة » « فَيْنَةً بَعَد فينَةٍ » : او را پى در پى افكند .
الفِيه - ج أفْوَاه [ فوه ] : دهان ، مرادف ( الفم ) است .
الفَيْهَق - ج فَيَاهِق [ فيهق ] : هر چيزى كه فراخ باشد .