معناى برترى نيز مىآيد مانند « هذا فَوْقَ ذاكَ » : اين برتر از آن است . و گاهى به صورت اسم به كار مىرود مانند « و اذا ذُكِرْتُ فَكُلُّ فَوقٍ دُونُ » ؛ « فَوْقَ العادة » : بر خلاف معمول .
الفُوق - ج فُوَق و أَفْوَاق [ فوق ] : نيش لب تير ، گوشهء زبان .
الفَوْقانِيّ - [ فوق ] : بالائى . اين كلمه متناقض ( التَّحْتَانِي ) است .
الفُوقة - ج فُوَق و فقاً [ فوق ] : جاى لب تير در زه كمان .
الفُول - [ فول ] ( ن ) : باقلاء ، اين كلمه فارسى است .
الفُولَاذ - ج فَوَالِيذ [ فلذ ] ( ك ) : پولاد ، فولاد - اين كلمه فارسى است .
فَوِه - - فَوَهاً : داراى دهان بزرگ گرديد بطوريكه دندانهايش آشكار شد .
فَوَّه - تَفْوِيهاً [ فوه ] ه : او را دهان بزرگ كرد .
الفُوه - ادويهء خوشبوى غذا ، - ج أَفْوَاه :
دهان .
الفَوَه - گشادى دهان و نمايان شدن دندانها از ميان دو لب .
الفُوَّه - ( ن ) : گياهى است به نام ( روناس ) داراى ريشههاى باريك و دراز به رنگ سُرخ كه از آن در رنگ آميزى نيز استفاده مىشود و همچنين نيز براى درمان به كار مىرود نام ديگر آن ( عُروق الصَّبّاغين ) است .
الفَوْهاء - مؤنّث ( الأَفْوَه ) است ؛ « طَعْنَةُ فَوهَاء » : ضربهء درشت و سخت .
الفُوهة - ج فُوهات من الوادي و الطريق و جَبَل النّار : دهانهء دره و دشت و كوه آتشفشان .
الفُوَّهَة - سخن چينى و غيبت ، - ج فُوَّهَات و افْوَاه و فَوَائِه : آغاز و ابتداى هر چيزى ، - مِنَ الطَّريق وَالوَادِى و جبل النّار : دهانهء دره و دشت و كوه آتشفشان .
في - از حروف جرّ است و از معانى آن : ( 1 ) ظرفيت است مانند « الماءُ فى الكوز » : آب در كوزه است ، « فِيمَا مَضى مِن الزَّمان » : در زمان گذشته ؛ « فيما يلى » : در آينده ؛ ( 2 ) مصاحبت مانند « جاءَ فِى الْقَوم و قُمْتُ فِى شُرُوق الشّمسِ » : با مردم آمد ، با طلوع آفتاب برخاستم ؛ ( 3 ) تَعليل مانند « قُتِلَ في ذَنْبِه » :
به علت گناهش كشته شد ؛ ( 4 ) مقايسه مانند « مَا عِلمي فى بَحْرِه إلَّا قَطْرة » : دانش من با مقايسه به درياى دانش او چيزى جز قطره اى نيست ؛ ( 5 ) اسْتِعْلاء مانند « وَلأُصَلِّبَنَّكُمْ فى جُذوع النّخل » : شما را بر روى نخل به دار مىكشم ؛ ( 6 ) مرادف ( ب ) مىآيد مانند ( انتَ بَصيرٌ فى عَمَلِكَ « : به كار خود بصيرت دارى ؛ ( 7 ) مرادف ( إلى ) مىآيد . مانند » رَدَّ يده فى جيبه « : دست خود را بسوى جيب خود برگردانيد ؛ ( 8 ) مرادف ( مِنْ ) مىآيد مانند » مَضَتْ عَلَيَّ ثلاثة أَشهر في ثَلاث سِنِين « : سه ماه از سه سال بر من گذشت .
الفَيَّاح - [ فيح ] : صيغهء مبالغه بر وزن ( فعّال ) است ، بخشنده ؛ « رجُلٌ فَيَّاحٌ » : مرد بسيار بخشنده ؛ « بَحْرٌ فيّاح » : درياى پر آب .
الفَيَّاحَة - [ فيح ] : مؤنث ( الفيّاح ) است .
الفِيَارَانِ - [ فور ] : دو شاخهء فلزى ترازو كه زبانهء ترازو در ميان آنهاست .
الفَيَّاض - [ فيض ] : پر آب ؛ « نَهْرٌ فَيّاض » :
رودخانهء پر آب ؛ « رَجُلٌ فيّاض » : مرد بسيار بخشنده .
الفَيَّال - ج فَيَّالَة [ فيل ] : دارندهء فيل ، فيلبان .
الفَيَالَة - سستى رأي و انديشه .
فَيَّأَ - تَفْيِئَةً [ فيأ ] الشجرُ : درخت سايه داد ، - تِ الرّياحُ الغصونَ : باد شاخههاى درخت را تكان داد .
الفَيْء - [ فيأ ] : مص ، - ج أَفْيَاء و فُيُوء : سايه ، دسته اى از پرندگان ، غنيمت ، خراج .
الفَيْئَة - [ فيأ ] : اسم مرة از ( فاءَ ) است ، برگشتن ، زمان .
الفِيئَة - [ فيأ ] : اسم نوع از ( فاءَ ) است .
الفَيْج - ج فُيُوج [ فيج ] : خدمتگزار ، پيك ، فرستادهء سلطان كه پياده رود ، گروهى از مردم ، زمين پست و فرو رفته .
الفَيْجَن - ( ن ) : گياهى است كه برگهاى آن بسان صعتر ( پودينه ) است نام ديگر آن ( السَّذاب ) : سَدَاب است . اين كلمه يونانى است .
الفِيجِيتالِين - گونه اى روغن نباتى است .
فَيَّحَ - تَفْيِيحاً [ فيح ] الشيءَ : آن چيز را بىشمار پخش كرد .
الفَيْح - [ فيح ] : فراخى .
الفَيَح - [ فيح ] : فراخى .
الفَيْحاء - [ فيح ] : مؤنّث ( الأَفْيَح ) است ، خانهء بزرگ ، لقب دمشق و بصره و طرابلس لبنان است .
الفَيْد - [ فيد ] : برگ زعفران .
الفَيْرُوز - فيروزه كه سنگى ارزشمند است . اين كلمه فارسى است .
الفِيرُوز - مُرادف ( الفَيْروز ) : فيروزه . اين كلمه فارسى است .
الفَيْرُوزَج - مرادف ( الفَيْروز ) : فيروزه . اين كلمه فارسى است .
الفِيرُوْزَج - مرادف ( الفَيْروز ) : فيروزه . اين كلمه فارسى است .
الفِيزيُولُوجيَا - فيزيولوژى : دانش و شناخت وظائف اعضاى بدن .
الفِيسيُولُوجِيَا - مرادف ( الفِيزْيولوجيا ) است .
الفَيْصَل - ج فَيَاصِل [ فصل ] : داور و قاضى ، داورى كردن ميان حق و باطل ، آنچه كه ميان امور را فاصله بخشد ، شمشير برنده ؛ « حُكْمٌ فَيْصَلٌ » : حكمى قاطع ؛ « ضَرْبَةٌ فَيْصَلٌ » : ضربهء نهايى .
الفَيْض - [ فيض ] : مص ، مرگ ، - ج فُيُوض وَافْيَاض : بسيار ؛ « اعْطَاه غَيْضاً مِنْ فَيْضٍ » : يعنى كمى از بسيار به او بخشيد ؛ « رَجُلٌ فيضٌ » :
مردى كه خير او به همه مىرسد ، - مِنَ الْخَيل : اسب تندرو و تيزرو .
الفَيَضَان - : مص ؛ « فَيَضَانُ النِّيل » :
بالا آمدن آب رودخانهء نيل در مصر و فرو ريختن آن به زمينهاى مُجاور .