برادرش يا پس از برادرش به دنيا آمد .
صَوِفَ - يَصْوَفُ صَوَفاً [ صوف ] الكبشُ :
گوسفند داراى پشم زياد شد .
صَوَّفَ - تَصْوِيفاً [ صوف ] ه : او را پشمينه پوش ( صوفى ) كرد .
الصُّوف - ج أَصْواف [ صوف ] : پشم گوسفند .
الصُّوفَان - [ صوف ] : ماده ايست در قارچ پر سوراخ كه نرم و خشك است ؛ « فُطْر الصُّوفان » : گونه اى قارچ كه بر روى ساقهء درختان رويد .
الصَّوْفان - [ صوف ] : آنكه داراى پشم زياد است ، پر پشم .
الصُّوفَانَة - واحد ( الصُّوفَانِ ) است .
الصَّوْفَانَة - مؤنث ( الصَّوفان ) است .
الصُّوفَة - يك قطعه پشم ؛ « صُوفَتُه حَمْراءُ » كنايه از كسى است كه در معرض تُهمت و سوء ظن قرار گيرد .
صَوْفَرَ - صَوْفَرَةً : مرادف ( صَفَرَ ) است .
الصُّوّفِيّ - صوفى ، مفرد ( الصّوفِية ) است .
الصُّوفِيَّة - [ صوف ] : آنان كه ترك دنيا و لذات آن را نموده و به سوى خداوند توجه نمايند ، صوفيان .
صَوَّلَ - تَصْوِيلًا [ صول ] البَيْدرَ : خرمنگاه را تميز و پاك كرد ، - الشيءَ : آن چيز را پاك كرد ، گرد و خاك چيزى را با آب شُست همچنان كه گندم را شويند .
الصُّولَة - [ صول ] : « صُولَةُ الحنطةِ » : آنچه كه از گندم با آب شسته و پاك شود .
الصَّوْلَة - [ صول ] : راه پيمايى و حملهء جنگى ، سيلى زدن ، چيره شدن ، قدرت و توانايى .
الصوْلَجان - ج صَوَالِجَة [ صلج ] : چوبدستى سر كج ، چوگان ؛ « صَوْلَجانُ المَلِك » : عصاى سلطنت .
الصَّوْلَجَانَةَ - ج صَوَالِجَة [ صلج ] : مرادف ( الصَّولجان ) است .
صَوَّمَ - تَصْوِيماً [ صوم ] ه : او را وادار به روزه گرفتن كرد .
الصَّوْم - [ صوم ] : مص ، و - ج أَصْوَام : روزه ، روزه دار ، دست از كار كشيدن ، و نزد مسيحيان روزه گرفتن از نيمهء شب تا ظهر است ؛ « شَهرُ الصَّوْم » : ماه رمضان .
صَوْمَعَ - صَوْمَعَةً [ صمع ] البناءَ : ساختمان را بلند ساخت ، - الشَّيْءَ : آن چيز را جمع آورى كرد .
الصَّوْمَع - ج صَوَامِع [ صمع ] : دير نصارى ، كوه يا جاى بلندى كه راهب و يا متعبد مسيحى در آن به تنهايى سكونت كند .
الصَّوْمَعَة - ج صَوَامِع [ صمع ] : مُرادف ( الصَّومَع ) است ، لباس دينى علماى مسيحى .
الصَّوْن - [ صون ] : محافظت و نگهدارى .
الصُّيَاب - [ صيب ] : مرادف ( الصيَّاب ) است .
الصُّيَّاب - [ صيب ] : هر چيز خالص ، بهترين از هر چيزى .
الصُّيَابَة - [ صيب ] : مرادف ( الصُّياب ) است .
الصُّيَّابة - [ صيب ] : مرادف ( الصُّيَّاب ) است ، « هُوَ صُيَّابَةُ قَومه » : او بزرگ قوم خود است ، « صُيَّابَةُ القَوْمِ » : گروه آن قوم .
الصَّيَّاح - آنكه بسيار فرياد زند .
الصَّيَّاد - [ صيد ] : شكارچى ، - ( ح ) : شير .
الصَّيَار - ج صِيران [ صور و صير ] : گلهء گاو .
الصِّيَارَة - ج صِير و صِيَر [ صير ] : آغل گوسفند و گاو .
الصَّيَّاغ - [ صوغ ] : سازندگان طلا آلات ، زرگران ، مرادف ( الصوَّاغ ) است .
الصِّيَاغة - [ صوغ ] : زرگرى .
الصُّيَان - ج أَصْوِنَة [ صون ] : جاى لباسى و كتاب مرادف ( الصُّوان ) است .
الصَّيَان - ج أَصْوِنَة [ صون ] : جاى لباسى و كتاب مرادف ( الصُّفوان ) است .
الصِّيَان - ج أَصْوِنَة [ صون ] : جاى لباسى و كتاب مرادف ( الصُّوان ) است .
الصِّيَانَة - [ صون ] : محافظت و نگهدارى .
الصَّيِّب - [ صوب ] : ابر باران دار .
الصِّيت - [ صوت ] : نام نيك .
الصَّيِّت - [ صوت ] : آنكه صداى رسا دارد ، بلند آواز .
الصِّيتَة - [ صوت ] : مرادف ( الصِّيْت ) است .
صَيَّحَ - تَصْيِيحاً [ صيح ] : بسيار فرياد كشيد ، - تِ الريحُ او الشَّمسُ البَقَلَ : باد و يا آفتاب سبزيها را خشك كرد ، - الشيءَ : چيزى را شكست و دو نيم كرد .
صِيحَ - [ صيح ] بهم : ترسيدند ، - فيهِم : نابود شدند .
الصيْحَة - [ صيح ] : اسم مرة از ( صاحَ ) است ، عذاب ، چپاول ناگهانى كوى .
صَيِدَ - يَصْيَدُ صَيَداً [ صيد ] : گردن آن مرد كج شد .
الصَّيْد - [ صيد ] : مص ، شكار ، آنچه كه شكار شود .
الصِّيد - [ صيد ] : مرادف ( الصَّيْد ) است .
الصَّيَد - [ صيد ] : مص ، گونه اى بيمارى كه در شتران پديد مىآيد و آب از بينى آنها جارى مىشود و گردن آنها از حركت به چپ يا راست باز مىايستد .
الصَّيْداء - [ صيد ] : مؤنّث ( الأَصْيَد ) است ، ريگ ؛ « ارضُ صَيْداءُ » : زمين سخت و محكم .
الصَّيْدَاح - [ صدح ] : آوازخوان و مرادف ( الصَّادِح ) است .
الصَّيْدَح - [ صدح ] : آواز خوان و مرادف ( الصَّادِح ) است .
الصَّيْدَحِيّ - [ صدح ] : آواز خوان و مرادف ( الصَّادِح ) است .
الصَّيْدَلَانيّ - دارو ساز مرادف ( الصَّيْدَلي ) است .
الصَّيْدَلة - دارو فروشى .
الصَّيْدَلِيّ - دارو فروش .
الصَّيْدَلِيَّة - داروخانه .
صَيَّرَ - تَصْييراً [ صير ] ه : آن را دگرگون ساخت و بگونه اى ديگر تغيير داد .
الصَّيِّر - [ صور ] : زيباروى .
الصِّيرَة - ج صِير و صِيَر
: آغل گاو و گوسفند ، مرادف ( الصِّيَارَة ) است .