ساروج سفيد كرد .
الصِّهْرِيّ - واژه اى در ( الصِّهْريج ) است .
الصِّهْرِيج - ج صَهَارِيج : حوض آب يا نفت ، تانكر آب ، تانكر نفت .
صَهَلَ - - صَهِيلًا و صَاهِلَةً و صُهَالًا الفرسُ :
اسب شيهه كشيد .
الصَّهْوَة - ج صِهَاء و صَهَوَات [ صهو ] : زين اسب ؛ ( اسْتَوىَ عَلَى صَهْوَةِ العِزّ ) : در جايگاه بزرگى قرار گرفت ، - ج صِهَاء و صَهَوات و صُهى : بُرجِ ديده بانى بالاى قلَّه كوه .
الصَّهُور - ج صُهُر : آب كننده ، ذوب كننده ، كبابى ، كباب پز .
الصَّهير - ذوب شده ، گداخته .
الصَّهيل - شيههء اسب .
الصَّوَاب - [ صوب ] : درست ، حقيقت ، شايسته ؛ « هُوَ عَلَى صَوَابٍ » : او بر حق است و درست مىگويد . و در زبان متداول به معناى خرد به كار مىرود .
الصُّوَّابَة - [ صوب ] : خردمندان و نيكان قوم .
الصُّوَّاخ - [ صوخ ] : « بلدٌ صُوَّاخٌ » : شهرستان پُر رفت و آمد .
الصُّوَار - ج أَصْوِرَة [ صور ] : گلَّهء گاو ، مقدار كمى مشك ، جعبهء مشك ، بوى خوش .
الصِّوَار - مرادف ( الصُّوار ) است .
الصَّوَارِد - [ صرد ] : بادهاى سرد .
الصَّوَّاغ - [ صوغ ] : دروغگو و دروغ پرداز .
الصَّوَّاف - [ صوف ] : پشم فروش .
الصُّوَالَة - [ صول ] : خاكروبهء اطراف خرمن ، كاه كه از گندم پاك كرده جدا شود .
الصَّوَّام - [ صوم ] : آنكه بسيار روزه مىگيرد .
الصُّوَان - ج أَصْوِنَة [ صون ] : صندوق لباس يا كتاب ، قفسهء كتاب ، گنجهء لباس .
الصَّوَان - ج أَصْوِنة [ صون ] : مرادف ( الصّوان ) است .
الصِّوَان - ج أَصْوِنَة [ صون ] : مُرادف ( الصُّوان ) است .
الصَّوَّانة - ج صَوَّان [ صون ] : سنگ چَخماغ - زناد - پشت و عقب .
الصَّوَانِيّ - ظرفهائى كه در چين ساخته مىشود ، ظرف چينى .
صَوَّبَ - تَصْوِيباً [ صوب ] السهمَ : تير را به هدف زد ، - رأيَه : حكم بنفع او صادر كرد ، - فُلاناً : به او گفت نيكو كردى ، - الفرسَ :
اسب را تيز رها كرد ، - الإِنَاءَ : ظرف را سرازير كرد تا آنچه در آن است بريزد ، - الماءَ : آب را ريخت ، - رأسَه : سر خود را به زير افكند . ، - المكانُ و غيرُه : زمين سراشيبى شد .
الصَّوْب - [ صوب ] : مص ، دُرُست و صحيح ، عطاء و بخشش مثل ريزش باران ، ابرى پر باران ، جهت و سمت ؛ « مِنْ كُلِّ حَدْبٍ وَصَوب » : يعنى از همه طرف ، از همه جهت ؛ « صوبَ كذا » : يعنى به طرف معينى .
صَوْبَنَ - صَوْبَنَةً ه : آن چيز را با صابون شست و پاكيزه كرد .
صَوَّتَ - تَصْوِيتاً [ صوت ] : آواز داد ، - الطَّسْتَ : طشت را به صدا درآورد ، - فى الانتخابات : در انتخابات رأى داد .
الصَّوْت - ج أَصْوات [ صوت ] : آواز صدا ، هر نوع آهنگ ، قرائت رأْى در انتخابات ، رأى گيرى ، نيكنامى ؛ « انْتَشَرَ صَوْتُه بَيْنَ النّاسِ » : نام نيك او زبانزدِ مردم شد .
الصُّوَّة - ج صُوَّى و جج أَصْوَاء [ صوّ ] : انعكاس صوت ، سنگى كه براى راهنمايى مردم در ميان راه نصب كنند ، - البحريّة : نشانه اى دريائى كه براى راهنمايى بر روى آب قرار دهند .
الصُّوجَة - ( ن ) : گياهى است از جنس قرنيات به شكل لوبياى سفيد كه مركز اصلى آن ژاپن و هندوستان است .
صَوَّحَ - تَصْوِيحاً [ صوح ] البقل : دانهها خشك شد ، - ته الشّمسُ او الرّيحُ : آفتاب و باد آن را خشك كرد .
الصُّوحَان - [ صوح ] : خشك .
الصُّوديُوم - ( ك ) : ماده اى شيميايى است به رنگ سفيد نقره اى و نرم ، سديم از تركيبات آن نمك خوراكى مىباشد .
صَوَر - يَصْوَرُ صَوَراً [ صور ] : كج شد ، خم شد .
صَوَّرَ - تَصْوِيراً [ صور ] ه : آن را تصوير كرد و براى آن شكل و صورتى نقاشى نمود .
صُوِّرَ - [ صور ] لي : به خيالم آمد ، گمان كردم .
الصُّور - [ صور ] ( مو ) : شاخى كه در آن دمند ، - ( مو ) : بوق .
الصَّوْر - ج صِيران [ صور ] : طرف گردن ، كنار رودخانه ، - ج صِيران وَاصْوار : نخل خرماى كوچك .
الصَّوَر - [ صور ] : مص ، كجى ، خميدگى ؛ « فِى عُنُقِه صَوَر » : يعنى در گردن او كجى است .
الصُّورَة - ج صُوَر و صِوَر و صُور [ صور ] : نقش ، چهره ، عكس كه به شكل تصوير درآيد ، « صَورَةٌ طِبْقُ الأَصْل » : رونوشت با اصل برابر است ؛ « صُوَرةٌ مُصَغَّرة » : تصويرى كوچك با رنگهاى متنوع و زيبا ؛ « صُوَرةٌ شَمْسِيَّة » :
تصوير شمسى كه با دوربين عكاسى گرفته شود ؛ « صَورَةٌ زيتيَّة » : تصوير قلمى كه بر روى پارچه يا تخته تهيه كنند ، « صُوَرةٌ العَقْل كَذا » : يعنى شكل و هيئت آن ؛ « بِصُورَةِ عَامَّة » : بطور كلى ، و به معناى نوع و صفت نيز مىآيد .
الصَّوْرَة - [ صور ] : كجى و خميدگى ، خارش بسيار در سر .
الصُّوص - [ صوص ] : « صُوصُ البابِ » : پاشنهء درب ، جوجه هنگام بيرون آمدن از تخم .
الصُّوع - - ج أَصْوَاع و أَصْوُع و أَصْوُع و صُوعَ و صِيعان [ صوع ] : پيمانه .
الصَّوْغ - [ صوغ ] : مص ، يقال « هو صَوْغُ أَخيه » :
او در يك زمان با برادرش يا بعد از برادرش متولد شد و ميان آنها نوزاد ديگر نبوده است .
الصَّوْغة - [ صوغ ] : اسم مَرة از ( صاغَ ) است ؛ « هُوَ صوغَة اخيه » : او در يك زمان با