تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — صفحة 560

مساهمون:

ص٥٦٠
روزيكه به شدت گرم است ، - مِنَ الغَيْث : ابر ضخيم پردامنه .
صَنْدَقَ - صَنْدَقَةً البضاعةَ ( ت ) : كالا را در صندوقها قرار داد .
الصَّنْدَل - ( ن ) : نوعى درخت هندى است كه گُلهاى سفيد دارد ، چوب آن بسيار خوشبو و ميوهء آن به شكل خوشه است و داراى دانه‌هاى سبز مىباشد . چوب صندل از داروهاى قلبى است .
الصُّندُوق - ج صَنَادِيق : صندوق ؛ « صُنْدُوقُ السَّيَّارَة » صندوقِ عقبِ ماشين كه گاهى جلوى ماشين قرار مىگيرد . « صُنْدُوقُ النفاياتِ » : سطل آشغال ، جاى آشغال .
الصُّنْدُوقَة - صندوق كوچك .
صَنَعَ - - صَنْعاً و صُنْعاً الشيءَ : آن چيز را ساخت ، - به صَنِيعاً قَبيحاً : رفتارى بد و ناشايست با او كرد ، - الَيْه مَعْرُوفاً : به او چيزى ارمغان نمود ، - صَنْعاً و صَنْعَةً الْفَرَسَ : اسب را نيكو پرورش داد .
صَنَّعَ - تَصْنِيعاً [ صنع ] الشيءَ : آن را تزئين كرد و نيكو ساخت .
الصُّنْع - مص ، كار ، روزى ، احسان و نيكوئى .
الصَّنْع - نام حشره اى است ؛ « رجُلٌ صَنعُ الْيَدَيْنِ » ج رِجالٌ صَنْعُون : مردى كه در صنعت دستى خود ماهر است .
الصَّنْع - ج أَصْنَاع : چيز ساخته شده ، خياط ، جامه ، عمامه ، ديوار و دژ ، استخر ، سيخ كباب ؛ « رَجُلٌ صِنْعُ اليَدَيْن » : ج رِجالٌ صِنْعُون : كارگرى كه در صنايع دستى ماهر است .
الصَّنَع - بر شاعر و هر بليغى اطلاق مىشود ؛ « هو صَنَعُ اللِّسَان وَلَه لِسَانُ صَنَعُ » : او مردى حاذق و ماهر در صنعت گويندگى است .
الصَّنْعَى - « قومٌ صَنْعَى الأَيدي » : افراد ماهر در كار و صنعت .
الصِّنْعَى - « قومٌ صِنْعَى الأَيدي » : مرادف ( صَنْعَى ) است .
الصنُعَى - « قومٌ صُنُعَى الأَيدي » : مرادف ( صَنْعَى ) است .
الصَّنَعَى - « قومٌ صُنَعَى الأَيدي » : مرادف ( صَنْعَى ) است .
الصَّنْعَة - اسم مَرَّة از ( صَنَعَ ) است ، حرفه و شغل ، ساختن ، كيفيت آماده نمودن چيزى ؛ « صَنْعَةُ الفَرَسِ » : نيكو تربيت كردن اسب .
صَنَّفَ - تَصْنِيفاً [ صنف ] الشجرُ : برگ درخت باز و سبز شد ، - التَّمْرُ : بعضى از دانه‌هاى خرما رسيده شد و به خود رنگ گرفت و برخى هنوز نارَس مىباشد ، - الشَّيءَ : آن چيز را به چند دسته تقسيم نمود و براى هر يك امتيازى قائل شد ، - الكِتَابَ : كتاب را تأليف و تدوين نمود .
الصَّنْف - ج أَصْناف و صُنُوف : نوع و گونه .
الصِّنْف - ج أَصْناف و صُنُوف : نوع و گونه ، صفت ؛ « صِنْفُ الثوبِ » : دور و لبهء پيراهن .
الصِّنْفَة - من الثوب : لبهء پيراهن .
الصَّنِفَة - من الثوب : لبهء پيراهن .
صَنِمَ - - صَنَماً العبدُ : غلام نيرومند شد ، - تِ الرَّائِحَةُ : بوى بد شد .
صَنَّمَ - تَصْنِيماً [ صنم ] : صدا درآورد ، سوت زد .
الصَّنَم - ج أَصْنَام : بُت ، آنچه كه به جز خدا مورد پرستش قرار گيرد يا آنچه كه بت پرستان آن را نيايش كنند اين كلمه فارسى است و نيز گويند كه آرامى يا عبرانى است .
الصَّنِم - « عَبْدٌ صَنِمٌ » : غلامى نيرومند .
الصَّنَمَة - ني پر ، بلا و سختى .
الصَّنِمَة - ج صَنِمَات : مؤنّث ( الصَّنِم ) است .
الصَّنْو - ج أَصْنَاء و صِنْوان [ صنو ] : برادر تنى ، فرزند پسر ، عمو .
الصِّنْو - ج أَصْنَاء و صِنْوان [ صنو ] : مُرادف ( الصَّنو ) است .
الصَّنَوْبَر - ( ن ) : درخت صنوبر ، ميوهء صنوبر ، درخت كاج .
الصَّنَوْبَرَة - يك درخت صنوبر .
الصُّنَوْبَريّ - آنچه كه به شكل ميوهء صنوبر گرد و مخروطى باشد .
الصَّنَوْبَرِيَّات - ( ن ) : دسته اى از درختان مانند صنوبر ، سرو ، كاج .
الصَّنْوَة - [ صنو ] : مؤنّث ( الصَّنْو ) است .
الصِّنْوَة - مؤنّث ( الصنْو ) است .
الصَّنِيع - ج صُنُع : چيز ساخته شده ، شمشير آبديده ، تير ، جامه تميز و پاك ، غذا ، نيكوئى ، بدى ، اسبى كه نيكو تربيت شده باشد ؛ « فلانٌ صَنِيعى » : فلانى را آموزش دادم و تربيت كردم ؛ « رَجُلٌ صَنِيعُ الْيَدين » : مرد حاذق و ماهر در كارهاى دستى .
الصَّنِيْعَة - ج صَنَائِع : احسان و نيكوئى ؛ « هو صَنِيعتى » : يعنى او را به كار خوب آموزش داده و تربيت كردم ؛ « امْرَأةُ صَنيعَةُ الْيدَين » : زن ماهر در كارهاى دستى .
صَه - اسم فعل است به معناى ساكت شو كه در مذكر و مؤنث يكسان به كار مىرود ؛ « صَه » با تنوين به معناى تا مدتى ساكت و بيصدا باش .
الصُّهَارَة - آنچه كه ذوب شده باشد ، يك قطعه پيه ، مغز استخوان .
الصُّهَارج - ج صَهَارِيج : حوض آب و يا نفت مرادف ( الصهْرِيج ) است .
الصُّهَال - شيههء اسب .
الصَّهَّال - من الخيل : اسبهايى كه بسيار شيهه مىكشند .
صَهِبَ - - صَهَباً و صُهْبَةً و صُهُوباً الشَّعرُ : در موى سَر سُرخى و يا بورى بود .
الصَّهْباء - مؤنث ( الأَصْهَب ) است . مىسُرخرنگ .
صَهَرَ - - صَهْراً الشيءَ : آن چيز را گداخت يا ذوب كرد ، با پيه آب شده او را روغن مالى كرد ، - تْه الشَّمْسُ : نور خورشيد در او اثر گذاشت و او را داغ كرد ، - فُلاناً بِاليَمين : او را سوگندى سخت داد .
الصَّهْر - مص ، آنچه كه داغ باشد .
الصِّهْر - ج أَصْهَار : داماد ( شوهر دختر يا خواهر ) ، خويشاوندى .
الصِّهرة - مؤنث ( الصِّهر ) است .
صَهْرَجَ - صَهْرَجَةً الغرفةَ : اطاق را با
فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — صفحة 560 | فؤاد افرام البستانى / رضا مهيار