دژ بلند .
الإجْمَاع - مص ، اتفاق ، اتحاد رأى ؛ « أقِرَّ المَشْرُوعُ بالاجْماع » : پروژه را همگى تأييد كردند ، يكى از چهار اصل عقيدهء اسلامى است و عبارت از اتفاق آراء مجتهدان در هر زمان و براى هر امر دينى است .
الإجْمَاعِيّ - منسوب به ( الإجْماع ) است ، همگانى ، عمومى .
الإجْمَال - مص ؛ « بالإجْمال » و « على الإجْمال » و اجْمَالًا : بطور خلاصه ، كوتاه .
الأَجَمَة - ج أَجَم و أُجُم و أَجَمَات و جج آجَام :
بيشهء شير ، درخت پر شاخ و برگ ، گودال كه در آن آب راكد باشد .
أَجْمَدَ - إِجْمَاداً [ جمد ] : بخيل و كم خير شد ، به ماه جمادى در آمد ، - هُ : آن چيز را جامد كرد ، - حقَّهُ عليه : حق خود را بر او ثابت كرد .
أَجْمَرَ - إِجْمَاراً [ جمر ] القومُ على أمر : آن قوم براى امرى بهم پيوستند ، - الأمرُ القومَ : آن امر شامل همهء قوم شد ، - تِ المرأةُ : آن زن گيسوى خود را بافت و پشت سر خود گره زد ، - النّارَ : آتش را آماده كرد ، - الثّوبَ :
جامه را با عطر آميخت و بخور داد ، - الرّجلُ او البَعيرُ : آن مرد يا شتر در راه پيمودن شتاب كرد ، « اجْمَرَ بَيْنَ يَدَيهِ » : در برابر او شتاب كرد .
أَجْمَعَ - إِجْمَاعاً [ جمع ] القومُ على كذا : آن قوم بر امرى توافق كردند ، - القَومُ امْرَهم : آن قوم در كار خود توافق كردند ، - الأمرَ و على الأمرِ :
براى كار عزم كرد و تصميم گرفت ، - ما كانَ متفرقاً : آنچه كه پراكنده بود جمعآورى كرد ، - الإبلَ : شتران را راه برد .
أَجْمَع - م جَمْعَاء ، ج أَجْمَعُون [ جمع ] : از الفاظ تأكيد است كه با آن هر چه كه از نظر جدا شدنش چه بطور حسى يا حكمى ايرادى نداشته باشد تأكيد مىشود ؛ « جَاؤُوا اجْمَعُهُم و بِاجْمعِهم » : همگى آمدند .
أَجْمَلَ - إِجْمالًا [ جمل ] الشيءَ : آن چيز را بطور خلاصه جمعآورى يا بيان كرد ؛ « اجْمَلَ الحسابَ وَالْكَلامَ ثمَّ فَصَّلهُ و بيَّنه » :
حساب و مطلب را جمعآورى كرد و سپس به تفصيل بيان نمود ، آن چيز را زيبا و فراوان كرد ، - فى العَمَل : كار خوب و نيكو انجام داد ، - فى الطَّلَب : در خواستن چيزى حد اعتدال را رعايت كرد و افراط ننمود ، - فى الكلام : سخن نغز و نيكو گفت ، - الشَّحم : پيه را ذوب كرد ، - القومُ : شتران آن قوم فراوان شدند .
الأَجَمِيَّة - بيمارى تب و مالاريا .
أَجَنَ - - أَجْناً و أُجُوناً الماءُ : رنگ و طعم آب تغيير كرد ، آب بد مزه شد .
أَجِنَ - - أَجَناً الماءُ : مرادف ( اجَنَ ) است .
أَجَنَّ - إِجْنَاناً [ جنّ ] هُ : او را ديوانه كرد ، - هُ اللَّيلُ : شب او را در پناه خود گرفت ، - عَنهُ :
خود را از او پنهان كرد ، - المَيِّتَ : مرده را كفن و دفن كرد .
أَجَنّ - [ جنّ ] : از اينكه دربارهء مجنون گويند « ما اجَنَّهُ » نادر است زيرا در اينجا افعل تعجب از صفت مفعول آمده در صورتى كه فعل تعجب معمولا از صفت فاعل و فعل لازم ساخته مىشود .
الأَجِنُ - من الماء : آب كه رنگ و مزهء آن دگرگون شده باشد .
أَجْنَى - إِجْنَاءً [ جني ] الشجرُ : ميوهء آن درخت رسيده شد ، - تِ الأَرْضُ : محصولات زراعى و خير و بركت آن زمين بسيار شد .
أَجْنَبَ - إِجْنَاباً [ جنب ] هُ : او را دور كرد ، - الرّجلُ : آن مرد دور شد ، - القومُ : بر آن قوم باد جنوب وزيد .
أُجْنِبَ - [ جنب ] القومُ : به معناى ( اجْنَبُوا ) است .
الأَجْنَب - ج أُجَانِب [ جنب ] : آنكه رام نشود ، بيگانه .
الأَجْنَبِيّ - ج أَجَانِب [ جنب ] : بيگانه .
الأُجْنَة - ج وَجَنَات [ و جن ] : برآمدگى گونه در چهره .
الأَجْنَة - ج وَجَنّات [ و جن ] : مرادف ( الأُجْنَة ) است .
الإجْنَة - ج وجَنَات [ و جن ] : مرادف ( الأجْنَة ) است .
أَجْنَحَ - إِجْنَاحاً [ جنح ] هُ : آن را كج كرد ، - الَيه : به سوى آن خم شد .
الأَجْنِحَة - جمع ( الجَنَاح ) است به معناى بال ؛ « مُسْتَقِيمَاتُ الأَجْنِحَة » ( ح ) : به واژه مستقيمات رجوع شود ؛ « مُغْمَدَةُ الأَجْنحة » ( ح ) : به واژه مغمدة رجوع شود ؛ « نِصفيَّةُ الأَجْنحة » ( ح ) : به واژهء نصفيّه رجوع شود .
أَجْنَفَ - إِجْنَافاً [ جنف ] في وصيَّتِه : در وصيت خود ستم كرد .
الأَجْنَف - م جَنْفَاء ، ج جُنْف [ جنف ] : خميده پشت ، آنكه در وصيت خود ستم كرده باشد .
إِجْهَازَّ - اجْهِيْزَازاً [ جهز ] للأمر : براى آن كار آماده شد .
أَجْهَدَ - إِجْهَاداً [ جهد ] الدابَّةَ : ستور را بيش از طاقتش بار كرد ، - نَفْسَهُ فى كَذا : در آن كار كوشش بسيار نمود ، - فكَره فى الأمر : هوش و فكر خود را در آن امر به كار برد ، - علينا العَدوُّ :
نهايت دشمنى را با ما كرد ، - فى الأمر : در آن كار احتياط نمود ، - الأمرُ لِزيدٍ : آن كار براى زيد امكانپذير شد ، - المالَ : دارائى خود را بيهوده خرج كرد و از دست داد ، - الطَّعامَ : ميل به غذا كرد ، - الحقُّ : حق آشكار شد ، - فيهِ الشّيبُ : پيرى در او آشكار شد و فزونى يافت .
أَجْهَرَ - إِجْهَاراً [ جهر ] الأمرَ و به : آن امر را آشكار ساخت ، - بِالْقراءةِ : با صداى بلند خواند ، - الرّجُلُ : آن مرد داراى فرزندان خوش قد و قامت شد ، آن مرد داراى فرزند لوچ ( چپ چشم ) شد .
الأَجْهَر - م جَهْرَاء ، ج جُهْر [ جهر ] : آنكه در روشنائى آفتاب چيزى نبيند ، مرد خوش سيما .
أَجْهَزَ - إِجْهَازاً [ جهز ] على الجريح : بر آن زخمى سخت گرفت و با شتاب او را كشت .
أَجْهَشَ - إِجْهَاشاً
إليه : مرادف