روزى و نعمت رسانيد ، - اللَّهُ بكَ عينا :
خداوند چشم آنكه را كه دوست دارى به تو روشن كند ، - الرَّجُلُ : بخشيد و افزود ، به ناز و نعمت درآمد ، - لهُ : به او ( نَعَمْ ) بله گفت ، - القَوْمَ : با پاى برهنه نزد آن قوم آمد ، - صَديقَهُ : دوست خود را با پاى برهنه بدرقه كرد .
انْعَمَدَ - انْعِمَاداً [ عمد ] الشيءُ : ايستاد و بر ستونى تكيه داد .
أَنْغَى - إنْغَاءً [ نغو ] اليه : با او سخنى قابل فهم گفت .
انْغَاضَ - انْغِيَاضاً [ غيض ] الماءُ : آب كم شد يا به زمين فرو رفت ، - الثَّمَنُ : بها كاهش يافت .
انْغَاطَ - انْغِيَاطاً [ غوط ] العودُ : آن چوب دو نيم شد .
انْغَرَسَ - انْغِرَاساً [ غرس ] : مطاوع ( غَرَسَ ) است .
انْغَرَضَ - انْغِرِاضاً [ غرض ] الغصنُ : شاخهى درخت شكست و دو نيم شد ولى جدا نگرديد .
انْغَرَفَ - انْغِرَافاً [ غرف ] الشيءُ : آن چيز بريده شد ، دو نيم شد ، - العَظْمُ : استخوان شكست ، - فُلانٌ : بدرود زندگى گفت .
انْغَسَلَ - انْغِسَالًا [ غسل ] : مطاوع ( غَسَلَ ) است ، - الشيءُ : آن چيز روان شد .
أَنْغَصَ - إنْغَاصاً [ نغص ] اللَّهُ عليه العيشَ : خداوند زندگى را بر او تيره كند ، - فلاناً رعيَهُ : سهم گياه شتران او را نداد و مانع چراى شتران او شد .
أَنْغَضَ - إنْغَاضاً [ نغض ] الشيءُ : آن چيز تكان خورد و لرزان شد ، - رَأسَهُ : سر خود را با تعجب و ريشخند تكان داد .
انْغَضَّ - انْغِضَاضاً [ غضّ ] الطرْفُ : چشم فروهشته شد .
أَنْغَلَ - إنْغَالًا [ نغل ] الجلدَ : پوست را در دباغى از ميان برد .
انْغَلَّ - انْغِلَالًا [ غلّ ] في الشيءِ : به آن چيز درآمد .
انْغَلَقَ - انْغِلَاقاً [ غلق ] البابُ : درب بسته شد .
اين واژه ضد ( انْفَتَحَ ) است ، باز شدن درب سخت شد .
انْغَمَّ - انْغِمَاماً [ غمّ ] : اندوهگين شد ، خود را پوشانيد ، پوشيده شد .
انْغَمَرَ - انْغِمَاراً [ غمر ] : در آب فرو رفت .
انْغَمَسَ - انْغِمَاساً [ غمس ] في الماء : به زير آب رفت ، - فِى الشّيءِ : داخل آن چيز شد .
انْغَمَضَ - انْغِمَاضاً [ غمض ] طَرْفُهُ : چشم او بسته شد .
انْغَوَى - انْغِوَاءً [ غوي ] الرجُلُ : آن مرد افتاد و خم شد .
أَنَفَ - - أَنْفَاً هُ : بر بينى او زد .
أَنِفَ - - أَنْفاً من العار : از ننگ و عار منزه شد و آن را نپذيرفت .
الأَنْف - ج آنَاف و أُنوف ( ع ا ) : بينى ، - مَجَازاً :
بزرگمنشى و عزت نفس ، - ( مو ) : قطعهاى نازك از عاج كه در انتهاى دستهى عود يا در زير سيمهاى آن قرار دهند ؛ « انفُ الشّيءِ » : آغاز هر چيزى ؛ « انْفُ الجَبَل » :
دماغهى كوه ؛ « انْفُ العجل » ( ن ) : گياهى است زينتى ؛ « رَغِمَ انْفُهُ » : خوار شد ؛ « رَغْمَ انْفِهِ » : بر خلاف ميل او ؛ « حَمِيَ انْفُهُ » نيرومند و چيره شد ؛ « شَامِخ أَلأَنْفِ » خود بزرگ بين ؛ « مَاتَ حَتْفَ أَنْفِهِ » : به مرگ طبيعى مرد .
الأَنْف - جمع ( الأَنُوف ) است ، - من الرّيَاضِ : گياه تازه برآمده و چرا نشده ؛ « غَابَةٌ انُفٌ : جنگلى دست نخورده ؛ » كأسٌ انُفٌ « :
جامى كه با آن چيزى ننوشيده باشند .
الإنْفَاض - [ نفض ] : مص ، گرسنگى و نيازمندى .
انْفَتَّ - انْفِتَاتاً [ فتّ ] الشيءُ : آن چيز شكسته شد .
الأَنَفَة - عزت نفس ، بزرگوارى .
انْفَتَحَ - انْفِتَاحاً [ فتح ] : مطاوع ( فَتَحَ ) است ، - عن الشّيءِ : از آن چيز آشكار شد .
انْفَتَقَ - انْفِتَاقاً [ فتق ] : دو شقه شد ، - تِ الماشيةٌ : ستوران فربه شدند .
انْفَتَلَ - انْفِتَالًا [ فتل ] : مطاوع ( فَتَلَ ) و ( فَتَّلَ ) است .
انْفَثَأَ - انْفِثَاءً [ فثأ ] الحرُّ : گرما كاسته شد .
أَنْفَجَ - إنْفَاجاً [ نفج ] الأَرنبَ : خرگوش را از لانهاش برانگيخت .
انْفَجَى - انْفجَاءً [ فجو ] البابُ : درب باز شد ، - الْقَومُ عن فُلانٍ : آن قوم از اطراف فلانى پراكنده شدند .
الانْفِجَار - [ فجر ] : مص ، إنفجار ، تركيدن كه معمولا با صداى سخت صورت مىپذيرد ؛ « مَوَادُّ الانْفِجَار » : مواد انفجارى
انْفَجَرَ - انْفِجَاراً [ فجر ] الماءُ : آب روان شد ، - تِ الْقُنبُلَةُ : بمب منفجر و ذرات آن پراكنده شد ، - الصُّبحُ : بامداد برآمد ، - عَنهُ اللَّيلُ : شب از او رخت بر بست ، - عليهم العَدُوُّ : دشمن از هر سو بر آنها تاخت ، - بِالْعَطَاءِ : كريم و بخشنده شد .
انْفَجَعَ - انْفِجَاعاً [ فجع ] : ميل بسيار به غذا كرد . اين واژه در زبان متداول رايج است .
الإنْفَحَة - [ نفح ] : مادهى پنير كه از شكم بزغاله درآورند . اين واژه را در زبان متداول ( الْمجبَنَة ) گويند .
الإنْفِحَة - [ نفح ] : مترادف ( الإنْفَحَة ) است .
الإنْفَحَّة - [ نفح ] : مترادف ( الإنْفَحَة ) است .
انْفَحَجَ - انْفِحَاجاً [ فحج ] تْ ساقاهُ : دو ساق پايش از هم باز و فاصله گرفتند .
انْفَخَتَ - انْفِخَاتاً [ فخت ] السقفُ : سقف سوراخ شد .
أَنْفَدَ - إنْفَاداً [ نفد ] القومَ : ميان آن قوم را شكافت و گذر كرد ، - القَومُ : دارائى آنها نابود شد يا توشهى آنها تمام شد ، - تِ البِئْرُ :
آب چاه تمام شد ، - الشيءَ : آن چيز را نابود كرد .
انْفَدَى - انْفِدَاءً [ فدي ] : فدائى شد .
انْفَدَغَ - انْفِدَاغاً [ فدغ ] : آن چيز شكست .
أَنْفَذَ - إنْفَاذاً [ نفذ ] السهمَ الرميَّةَ : تير را از شكار گذراند ، - الكِتَابَ الى فُلان : نامه را به سوى فلان فرستاد ، الحَاكِمُ الأَمرَ : حاكم آن دستور را اجرا كرد ، - الرّجُلُ القومَ : آن مرد از ميان آن قوم گذشت ، - عَهْدَهُ : عهد و پيمان خود را امضا كرد .