سخنرانى كرد و خوب از عهدهى آن برآمد ، - اللَّهُ السَّحَابَةَ : خداوندا بر را بالا برد ، - مِنَ المكان : از آن جاى خارج شد .
أَنْشَبَ - إِنْشَاباً [ نشب ] هُ في كذا : آن را به چيزى آويخت ، - الصَّائِدُ : شكارگر شكار را در دام آويخت .
انْشَتَّ - انْشِتَاتاً [ شتّ ] الشملُ : گروه آنها پراكنده شد .
انْشَتَرَ - انْشِتَاراً [ شتر ] تْ عينُهُ : چشم او برگشته پلك شد .
انْشَخَبَ - انْشِخَاباً [ شخب ] : مطاوع ( شَخَبَ ) است به معناى شير دوشيده شد .
أَنْشَدَ - إِنْشَاداً [ نشد ] الضالَّةَ : دربارهء گم شده پرسيد ، گم شده را تعريف كرد و نشان داد ، - هُ الشِّعْرَ : شعر را بر او خواند ، - بِالْقَومِ : آن قوم را هجو كرد ، - زَيداً و لِزَيْدٍ : به زيد پاسخ داد .
انْشَدَحَ - انْشِدَاحاً [ شدح ] : به پشت خوابيد و دو پاى خود را از هم گشاده كرد .
انْشَدَه - انْشِدَاهاً [ شده ] : سرگشته و حيرت زده شد .
أَنْشَرَ - إِنْشَاراً [ نشر ] اللَّهُ الميتَ : خداوند مرده را زنده كرد ، - الأَرْضَ : زمين را با آب زنده كرد .
الانْشِرَاحِ - [ شرح ] : خوشحالى و شادمانى .
انْشَرَثَ - انْشِراثاً [ شرث ] تْ يدُه : پشت دست او از سرما و مانند آن ورم كرد و شكاف برداشت ، - الرّجُلُ : پشت دست آن مرد از سرما ورم كرد و شكاف برداشت ، - تِ النّعْلُ :
كفش گشاد و شكافته شد .
انْشَرَجَ - انْشِرَاجاً [ شرج ] الشيءُ : آن چيز دو نيم شد .
انْشَرَحَ - انْشِرَاحاً [ شرح ] : مطاوع ( شَرَحَ ) است ، - صدرُهُ او خَاطِرُهُ : آسوده خاطر و شادمان شد .
انْشَرَقَ - انْشِرَاقاً [ شرق ] تِ القوسُ : كمان دو نيم شد .
انْشَرَمَ - انْشِرَاماً [ شرم ] : آن چيز پاره و شكافته شد .
أَنْشَطَ - إنْشَاطاً [ نشط ] هُ : او را با نشاط كرد ، - الرجُلُ : آن مرد داراى زن و فرزند و چارپايان خوب و با نشاط شد ، - تِ الحَيَّةُ :
مارگزيد ، - الكَلأُ الدّابةَ : گياه ستور را فربه كرد ، - الحَبلَ : ريسمان را گره زد ، - العقدةَ او العِقَالَ : گره يا ريسمان را باز و آنها را فراخ كرد ، - البَعِيرَ من عِقَالِهِ :
ريسمان شتر را باز و آن را رها كرد .
انْشَطَبَ - انْشِطَاباً [ شطب ] الماءُ و نحوُه : آب و مانند آن روان شد .
انْشَعَّ - انْشِعَاعاً [ شعّ ] الذئبُ في الغنم : گرگ به ميان گوسفندان افتاد .
انْشَعَبَ - انْشِعَاباً [ شعب ] عنهُ : از وى دور شد ، - تْ اغْصَانُ الشَّجَرَةِ : شاخههاى درخت پراكنده شدند ، - بِهِ القَولُ : از سخن او معنايى مخالف معناى اول دريافت كرد ، - الطريق اوِ النَّهْرُ : خيابان يا رودخانه منشعب شدند ، - الرَّجُلُ ، - تْ نَفْسُهُ : مرد ، بدرود زندگى گفت .
انْشَعَثَ - انْشِعَاثاً [ شعث ] الإناءُ : جام كمى ترك برداشت . اين واژه در زبان متداول رايج است .
الانْشِغَال - [ شغل ] : مص ؛ « انشغالُ البالِ » : نگرانى و سرگردانى و سرگشتگى .
انْشَغَفَ - انْشِغَافَاً [ شغف ] بهِ : از تهِ دل او را دوست داشت .
انْشَغَلَ - انْشِغَالًا [ شغل ] : به كارى مشغول شد .
أَنْشَفَ - إِنْشَاقاً [ نشف ] هُ : به او سرشير خورانيد .
أَنْشَقَ - إنْشَاقاً [ نشق ] هُ المسكَ و نحوَهُ : او را با مشك و مانند آن بويانيد ، - النَّشُوقَ : او را وادار به بوئيدن دارو كرد ، - الظَّبْيَ فى الْحِبَالَةِ : آهو را در دام آويخت .
انْشَقَّ - انْشِقَاقاً [ شقّ ] الشيءُ : ميان آن چيز باز شد يا شكافت ، - الفَجْرُ : بامداد برآمد و روشن شد ، - الأَمرُ : آن كار پريشان شد ، - عَنْه : از او جدا شد .
أَنْشَلَ - إِنْشَالًا [ نشل ] اللحمَ من القِدْر : گوشت را از ديگ بيرون آورد ، - ما علَى الْعَظْمِ بِفِيهِ :
گوشت روى استخوان را با دهان بركند .
انْشَلَّ - انْشِلَالًا [ شلّ ] المطُر : باران سرازير شد ، - السَّيْلُ : سيل آغاز به پيشروى كرد ، - الذِّئْبُ فى الغَنم : گرگ به گلهى گوسفند زد ، - تِ الإِبِلُ : شتران رانده شدند .
انْشَمَرَ - انْشِمَاراً [ شمر ] : با شتاب يا با خراميدن رفت ، - لِلأَمْرِ : براى آن كار آماده شد .
انْشَمَلَ - انْشِمَالًا [ شمل ] : شتاب كرد .
انْشَنَجَ - انْشِنَاجاً [ شنج ] الجلدُ : پوست بر اثر گرما يا سرما چروكيده و منقبض شد .
انْشَوَى - انْشِوَاءً [ شوي ] : اين واژه مطاوع ( شَوَى ) است به معناى بريان شد .
الأُنْشُودَة - ج انَاشيد [ نشد ] : سرود دسته جمعى ، آنچه كه با نثر و شعر زمزمه يا سروده شود .
الأُنْشُوطَةِ - ج - أَنَاشِيط [ نشط ] : گرهاى كه باز كردن آن آسان باشد .
أَنْصَى - إِنْصَاءً [ نصو ] الرجُلَ : دست بر پيشانى آن مرد زد يا پيشانى او را گرفت .
أَنْصَى - إِنْصَاءً [ نصي ] المكانُ : گياهان آن زمين بسيار شد .
إِنْصَابَ - انصِيَاباً [ صوب ] الماءُ : آب ريخته شد .
إِنْصَاتَ - انْصِيَاتاً [ صوت ] الرجُلُ : آن مرد پس از خم بودن راست قامت شد ، به جائى نامعلوم رفت ؛ « دُعِىَ فَانْصَاتَ » : دعوت شد و آن را پذيرفت و آمد .
إِنْصَاحَ - انْصِيَاحاً [ صوح و صيح ] : آن چيز دو نيم شد ، - الفَجْرُ : بامداد روشن شد .
إِنْصَاحَ - انْصِيَاحاً [ صيح ] تِ الأرضُ : بخشى از زمين با گياهان پوشيده شد و بخشى ديگر بىگياه ماند .
انْصَارَ - انْصِيَاراً [ صور ] : مايل شد ، ميل پيدا كرد ، كج شد .
انْصَاعَ - انْصِيَاعاً [ صوع ] : با شتاب برگشت ، رفت و گذشت ، - للاْءوَامر : از دستورات اطاعت كرد .
إِنْصَاغَ - انْصِيَاغاً [ صوغ ] : اين واژه مطاوع