انْطَبَخَ - انْطِبَاخاً [ طبخ ] : مطاوع ( طَبَخَ ) است .
انْطَبَعَ - انْطِبَاعاً [ طبع ] : مطاوع ( طَبَعَ ) است .
انْطَبَقَ - انْطِبَاقاً [ طبق ] الشيءُ : آن چيز بسته شد . اين واژه بر خلاف ( مُنْفَتِحٌ و مُنْبَسِطٌ ) است ، - على كَذَا : بر آن چيز منطبق شد ، آن چيز را گرفت .
الأُنطُش - دير كوچكى است ويژهى راهبان مسيحى .
أَنْطَفَ - إنْطَافاً [ نطف ] هُ : او را به زشتى نسبت داد يا به عيب او را آلوده كرد و تهمت زد .
انْطَفَأَ - انْطِفَاءً [ طفأ ] تِ النارُ : شعلهى آتش خاموش شد .
أَنْطَقَ - إنْطَاقاً [ نطق ] هُ : او را وادار به سخن كرد .
انْطَلَى - انْطِلَاءً [ طلي ] تْ عليهِ الحيلةُ : فريب خورد .
الانْطِلاق - [ طلق ] : مص ؛ « نُقْطَةُ الانْطِلَاق » :
آغاز به كار .
الأَنْطِلَة - [ نطل ] : سختيها و بلاها .
انْطَلَسَ - انْطِلَاساً [ طلس ] الأَمرُ : آن امر پوشيده شد .
انْطَلَقَ - انطِلَاقاً [ طلق ] : رفت ؛ « انْطَلَقَ مُسْرِعاً » :
با شتاب رفت ، - لسانُهُ : زبان او گشاده و فصيح شد ، - وَجْهُهُ : چهرهى او گشاده شد ، - تْ نَفْسُهُ لِلأمرِ : با شادمانى آن امر را پذيرفت .
انْطَمَسَ - انْطِمَاساً [ طمس ] : محو و ناپديد شد .
انْطَوَى - انْطِوَاءً [ طوي ] : مطاوع ( طَوَى ) است ، - القَومُ عَلَيهِ : آن قوم بر او گرد آمدند ، - على نفسه : خود را در هم كشيد و جمع كرد ، - على الأَمرِ : مشتمل بر آن چيز شد .
أَنْظَرَ - إنْظَاراً [ نظر ] الرجُلَ : او را فرصت انديشيدن داد ، با يك نگاه آن چيز را به وى فروخت ، - الديْنَ : براى پرداخت بدهى به او مهلت داد ، - فُلاناً لِفُلانٍ : فلانى را مانند فلان قرار داد .
أَنْظَمَ - إنْظَامَاً [ نظم ] تِ السمكةُ أو الدجاجةُ : ماهى يا مرغ تخمدار شد .
أَنْعَى - إنْعَاءً [ نعي ] عليهِ شيئاً قبيحاً : به او ناروا و ناسزا گفت ، - هُ الشَّيءَ : آن چيز را به وى خبر داد .
إنْعَاجَ - انْعِيَاجاً [ عوج ] عليهِ : به او ميل و گرايش كرد .
الإنْعَاش - [ نعش ] : مص ، - الاقْتِصَادِيّ :
پيش برد و ترويج اقتصاد كشور اعم از كشاورزى و صنعت و جز آنها .
الانْعَام - ج إنْعَامَات [ نعم ] : مص . انعام ، مژدگانى .
الإنْعَامَة - [ نعم ] : مژدگانى ، عطا ، بخشش .
أَنْعَتَ - إنْعَاتاً [ نعت ] الرجُلُ : آن مرد زيباروى شد ، آن مرد داراى سيرتى نيكو شد .
أَنْعَجَ - إنْعَاجاً [ نعج ] القومُ : شتران آن قوم فربه شدند .
انْعَجَمَ - انْعِجَاماً [ عجم ] عليهِ الكلامُ : سخن بر او سخت و دشوار و مبهم شد .
انْعَدَلَ - انْعِدَالًا [ عدل ] عن الطريق : از راه برگشت و به سوى ديگرى روان شد .
انْعَرَ - إنْعَاراً [ نعر ] الأَراكُ : درخت اراك ميوه داد .
الانْعِرَاج - [ عرج ] ( ف ) : خروج اشعهى نورى از پرتو مستقيم خود مانند گذر نور از سوراخى كوچك .
انْعَرَجَ - انْعِرَاجاً [ عرج ] : كج و خميده شد ، - الشيءُ : آن چيز گرايش كرد ، - الطَّريقُ : راه كج شد ، - عن الشّيءِ :
از آن چيز روى گردان شد و آن را رها كرد ، - القَومُ عَن الطَّريقِ : آن قوم از راه خود به سوى ديگرى رفتند .
انْعَزَلَ - انْعِزَالًا [ عزل ] عنهُ : از او كناره گيرى كرد .
أَنْعَسَ - إنْعَاساً [ نعس ] هُ : او را به چُرت زدن انداخت .
أَنْعَشَ - إنْعَاشاً [ نعش ] هُ اللَّهُ : خداوند او را سر زنده و شادمان كرد .
انْعَصَرَ - انْعِصَاراً [ عصر ] : مطاوع ( عَصَرَ ) است ، - العِنَبُ و نحوُهُ : آب انگور و مانند آن گرفته شد .
انْعَطَفَ - انْعِطَافاً [ عطف ] : خم شد ، تا شد ، دو تا شد .
انْعَطَنَ - انْعِطَاناً [ عطن ] الجلدُ : پوست در ظرف دباغى نهاده و بد بوى شد .
انْعَفَرَ - انْعِفَاراً [ عفر ] الشيءُ : آن چيز خاك آلوده شد ، - فى التُّراب : در خاك غلطيد .
انْعَقَّ - انْعِقَاقاً [ عقّ ] : آن چيز شكافت ، - الوَادِي : آن دره گود شد ، - الغُبَارُ : گرد و غبار برافراشته شد ، - البَرْقُ : برق به درون ابر شد ، - تِ العُقْدَةُ : گره سخت و محكم شد .
انْعَقَدَ - انْعِقَاداً [ عقد ] : مطاوع ( عَقَدَ ) است ، - الأمرُ لِفُلان : آن امر ويژهى او شد ، - الدبّسُ : شيره سفت شد ، - الزّهرُ :
شكوفه ميوه شد .
انْعَقَرَ - انْعِقَاراً [ عقر ] ظهرُ الدابَّةِ من الرحْل أو السرْج : پشت ستور از كجاوه يا زين زخم شد ، - تْ قَوائِمُ الْبَعيرِ : دست و پاى شتر شكسته شد .
انْعَقَفَ - انْعِقَافاً [ عقف ] العودُ و نحوُهُ : چوب كج معوجّ شد .
الانْعِكَاس - [ عكس ] ( ف ) : بازگشت شعاع نور پس از برخورد با برخى از سطوح مانند آئينه يا سطح آب راكد .
انْعَكَسَ - انْعِكَاساً [ عكس ] : آن چيز وارونه شد ؛ « انْعَكَسَ النُّورُ » : نور برگشت و منعكس شد .
أَنْعَلَ - إنْعَالًا [ نعل ] الدابَّةَ : ستور را نعل بست .
أَنْعَمَ - إنْعَاماً
الشيءَ : آن چيز را نرم كرد ، - فى الأَمْرِ : در آن كار مبالغه كرد و كوشيد ، - النَّظَرَ فى الْمَسْأَلَةِ : در آن مسأله تحقيق و دقت كرد ، - فلاناً : فلانى را در رفاه قرار داد ؛ « انْعَمَ اللَّهُ صَبَاحَكَ » : خداوند روز شما را خوش و فراخ كند ؛ « انْعِم صَبَاحاً » :
صبح شما به خير باشد . در موارد بسيارى همزه و نون را حذف كنند و گويند : « عِمْ صباحاً » يا « عِمْ مساءً » ، - اللَّهُ النِّعْمَةَ عَلَيه ، - هُ بِالنعْمَة : خداوند به او روزى رساند ، به او