أَنْفَرَ - إنْفَاراً [ نفر ] هُ : او را راند ، - القَومُ :
شتران آن قوم دور شدند ، - القومُ فلاناً : آن قوم فلانى را يارى و كمك كردند ، - الحَاكِمُ فُلاناً على فلانٍ : حاكم بر غلبهى فلان بر فلانى حكم كرد .
انْفَرَى - انْفِرَاءً [ فري ] الشيءُ : آن چيز پاره شد .
الانْفِرَاد - [ فرد ] : مص ؛ « على انفِرَاد » : به تنهائى ؛ « الانْفِرادُ بِالسُّلْطَةِ » : ديكتاتورى ، حكومت فردى .
الانْفِرَاغ - [ فرغ ] : « انْفِرَاغُ جسمٍ مكهربٍ أو مِرْكم » ( ف ) : خالى شدن نيروى برق از جسمى ، جريان برق در گازى سبك .
انْفَرَجَ - انْفِرَاجاً [ فرج ] : باز شد ، - الغَمُّ :
اندوه رفت ، - ما بينَ الشَّيئَين : ميان آن دو چيز فراخ شد ، - الرَّجُلُ من ضِيقةٍ : آن مرد از گرفتگى رهائى يافت .
انْفَرَدَ - انْفِرَاداً [ فرد ] : تنها شد ، - بِالأَمْرِ : در آن كار به تنهائى اقدام كرد ، بىهمتا بود ، - بهِ : با او خلوت كرد .
انْفَرَطَ - انْفِرَاطاً [ فرط ] : گسيخته شد ، - عَقْدُهُم : آنها پراكنده شدند .
انْفَرَقَ - انْفِرَاقاً [ فرق ] عنهم : از آنها جدا شد ، - لهُ الطريقُ : راه آشكار شد .
انْفَرَكَ - انْفِرَاكاً [ فرك ] : مطاوع ( فَرَكَ ) و ( فَرَّكَ ) است .
أَنْفَزَ - إنْفَازاً [ نفز ] السهمَ : تير را بر روى ناخن خود چرخانيد تا كجى و راستى آن را معلوم كند .
انْفَزَزَ - انْفِزَاراً [ فزر ] الشيءُ : آن چيز پاره شد ، - الثَوبُ : جامه كهنه شد .
أَنْفَسَ - إنْفَاساً [ نفس ] الشيءُ : آن چيز نفيس و گرانبها شد ، - فُلاناً فى الشّيءِ : فلانى را در آن چيز تشويق كرد .
الأَنْفَسَ - [ نفس ] : اسم تفضيل است از ( النَّفَاسَة ) .
انْفَسَحَ - انْفِسَاحاً [ فسح ] صدرُهُ : سينهى او باز و شادمان شد . اين واژه ضد ( ضَاق ) است ، - المَكَانُ : آن جاى فراخ شد ، - طَرْفُهُ : چشم او نگاه دور دست كرد .
انْفَسَخَ - انْفِسَاخاً [ فسخ ] العزمُ أو العقدُ : قصد يا پيمان فسخ شد .
أَنْفَشَ - إنْفَاشاً [ نفش ] الراعي الإبلَ : شتربان شتران را شب هنگام براى چرا فرستاد .
انْفَشَّ - انْفِشَاشاً [ فشّ ] الجرحُ : ورم زخم فرو رفت ، - الرَّجُلُ عَن الأَمْرِ : آن مرد در آن كار سست و تنبل شد ، - تْ عِلَّةُ فُلانٍ : بيمارى فلان بر طرف شد ، - اللَّبَنُ : شير روان شد ، - تِ الريحُ : باد از مشك و مانند آن بهنگام فشار بر آن خارج شد .
انْفَشَل - انْفِشَالًا [ فشل ] : از چيزى كه ناگهان برايش رخ داد ترسيد . اين واژه در زبان متداول رايج است ، - عَلَيْهِ : از او با نگرانى ترسيد . اين واژه در زبان متداول رايج است .
الانْفِصَالِيّ - [ فصل ] : آنكه خواهان جدائى از دين يا دولت خود است ، آنكه خواهان جدا شدن از گروه يا دسته ايست .
الانْفِصَالِيَّة - [ فصل ] : حالت و نحوهى جدائى ، جدائى طلبى ، تجزيه طلبى .
انْفَصَعَ - انْفِصَاعاً [ فصع ] الشيءُ عن كذا : آن چيز از فلان چيز خارج شد .
انْفَصَلَ - انْفِصَالًا [ فصل ] : اين واژه ضد ( اتَّصَلَ ) است ، - عنه : از او فاصله گرفت و جدا شد .
انْفَصَمَ - انْفِصَاماً [ فصم ] الشيءُ : آن چيز بريده شد ؛ « انْفَصَمَتْ عُرَى الصّدَاقَةِ » : رابطهى دوستى قطع شد ، پراكنده شد ، بدون علت شكست .
أَنْفَضَ - إنْفَاضاً [ نفض ] فلاناً عنهُ : او را از خود دور و دوستى با ويرا فراموش كرد ، - القَومُ زادَهُم : آن قوم زاد و توشهى خود را تمام كردند ، - القَومُ : توشه و مال آن قوم از دست رفت و نابود شد و بينوا شدند .
انْفَضَّ - انْفِضَاضَاً [ فضّ ] : شكسته شد ، پراكنده شد ، - تِ الدُّموعُ : اشكها از چشم سرازير و ريخته شدند .
انْفَضَخَ - انْفِضَاخاً [ فضخ ] : مطاوع ( فَضَخَ ) است ، فراخ شد ، - تِ القرحةُ : قرحهى زخم باز و چركى و خونابه از آن بيرون آمد ، - تِ الدلْوُ : دلو آب خود را فرو ريخت ، - زَبدٌ :
زيد به سختى گريست .
انْفَطَرَ - انْفِطَاراً [ فطر ] : آن چيز شكافته شد ، - تِ الأَرضُ بِالنَّبَات : زمين گياه رويانيد ، - القضيبُ : چوب درخت برگدار شد .
انْفَطَمَ - انْفِطَاماً [ فطم ] : مطاوع ( فَطَمَ ) است ، - عَنْهُ : از او باز ايستاد .
أَنْفَعَ - إنْفَاعاً [ نفع ] الرجُلُ : آن مرد تجارت عصا كرد .
الانْفِعَال - [ فعل ] : مص ، پريشانى و نگراني موقت است كه از ترس يا اندوه يا خشم پديد مىآيد .
انْفَعَلَ - انْفِعَالًا [ فعل ] : مطاوع ( فَعَلَ ) است ، دلخور شد .
انْفَغَرَ - انْفِغَاراً [ فغر ] فوهُ : دهان او باز شد ، - النَّوْرُ : شكوفه باز شد .
انْفَغَمَ - انْفِغَاماً [ فغم ] المكانُ : بوى خوش در آن مكان پخش شد ، - الزُّكَام : زكام و سرما خوردگى افزون شد .
أَنْفَقَ - إنْفَاقاً [ نفق ] : بى نوا شد ، زاد و توشهى او تمام شد ، براى توشهى خود خريدار يافت ، - المالَ : همهى مال را مصرف كرد ، - السَّلْعَةَ : كالاى خود را ترويج كرد ، - القَومُ : بازار آن قوم رواج و بازرگانى آنها ترويج شد .
انْفَقَأَ - انْفِقَاءً [ فقأ ] : مطاوع ( فَقَأَ ) و ( فَقَّأَ ) است ، شكافته شد .
انْفَقَسَ - انْفِقَاساً [ فقس ] الشيءُ : آن چيز وارونه شد .
انْفَقَصَ - انْفِقَاصاً [ فقص ] تِ البيضةُ عن الفرخ :
تخم از جوجه جدا شد و جوجه درآمد .
انْفَقَعَ - انْفِقَاعاً [ فقع ] : شكافته شد .
انْفكَّ - انْفِكَاكاً [ فكّ ] : جدا شد ، رها شد ، باز شد ، - العَظْمُ : استخوان از جاى خود بيرون شد ، - العَبْدُ : بنده آزاد شد ؛ « ما انْفَكَّ يَفْعَلُ كَذَا » : پيوسته آن كار را انجام