برهان باطل شد .
انْدَخَلَ - انْدِخَالًا [ دخل ] : به معناى ( دَخَلَ ) است .
أنْدَرَ - إِنْدَاراً [ ندر ] : سخن نادر گفت و به كارى بى مانند دست زد ، - العَظْمَ :
استخوان را از جاى خود بر كشيد ، - الشيءَ : آن چيز را فرو افكند .
انْدَرَأَ - انْدِرَاءً [ درأ ] السيلُ : سيل به راه افتاد ، - الحريقُ : آتش سوزى پخش و شعلهور شد ، - فُلانٌ عَلَيْنا : فلانى ناگهانى بر ما درآمد .
انْدَرَجَ - انْدِرَاجاً [ درج ] القومُ : آن قوم منقرض شدند و از بين رفتند ، - فى كَذَا : به آن چيز داخل شد .
انْدَرَسَ - انْدِرَاساً [ درس ] الرسمُ : نشانه و اثر پاك شد ، - الخَبَرُ : خبر از خاطرهها رفت .
انْدَسَّ - انْدِسَاساً [ دسّ ] : آن چيز دفن شد ، آن چيز در چيز ديگرى سرايت كرد ، داخل چيزى شد .
انْدَعَى - انْدِعَاءً [ دعو ] لدعوته : دعوت او را پذيرفت .
أَنْدَغَ - إِنْدَاغاً [ ندغ ] بهِ : آن چيز وى را بد آمد . او را بد حالكرد .
أَنْدَفَ - إِنْدَافاً [ ندف ] : به صداى عُود اظهار علاقه كرد ، - الدَّابَّةَ : ستور را به سختى راند .
الانْدِفَاع - [ دفع ] : مص ، حمايت و مردانگى ؛ « انْدِفَاعاً » : از سوى خود به آن كار پرداخت .
انْدَفَعَ - انْدِفَاعاً [ دفع ] السيلُ : سيلاب شتابان به راه افتاد ، - الفَرس فى سَيْرِهِ : اسب در پيمودن راه شتاب كرد ، - الرّجُلُ فى الحَدِيثِ :
آن مرد سخن سودمند گفت ، - يَقُولُ : آغاز به سخن كرد ، - وراء شَهَواتِهِ : بدنبال شهوترانيهاى خود رفت و به آن تن در داد .
انْدَفَنَ - انْدِفَاناً [ دفن ] : پنهان و گريزان شد .
انْدَقَّ - انْدِقَاقاً [ دق ] : اين واژه مطاوع ( دَقَّ ) است ، - تْ عُنُقهُ : گردن شكسته شد .
انْدَكَّ - انْدِكَاكاً [ دك ] : مطاوع ( دكَّ ) است ، - الرّملُ : ريگ و يا شن بهم پيوستند و توده شدند .
انْدَلَّ - انْدِلَالًا [ دلّ ] : مطاوع ( دَلَّ ) است ، - الماءُ : آب ريخته شد .
انْدَلَعَ - انْدِلَاعاً [ دلع ] لسانُهُ : زبان از دهانش خارج شد ، - البَطْنُ : شكم فراخ و ستبر و نرم شد ، - السيْفُ : شمشير از غلاف درآمد ، - تِ النّارُ : آتش روشن شد ؛ « انْدَلَعَتْ نَارُ الْحربِ » : آتش جنگ روشن شد ، جنگ آغاز شد ، - الصَّبِيُّ : كودك بىپروا شد .
اين تعبير مطاوع ( دَلَّعَ ) است و در زبان متداول رايج است .
انْدَلَقَ - انْدِلَاقاً [ دلق ] الشيءُ : آن چيز از جاى خود بيرون شد ، - السّيفُ : شمشير خود به خود كشيده شد ، - تِ الخيلُ : اسبان با شدت رانده شدند ، - السَّيْلُ عليه : سيل بر آنها درآمد ، - المَاءُ : آب يكباره ريخته شد .
اين تعبير در زبان متداول رايج است .
أَنْدَمَ - إنْدَاماً [ ندم ] هُ : او را پشيمان كرد .
انْدَمَجَ - انْدِمَاجاً [ دمَج ] في الشيء : به داخل آن چيز رفت و استوار شد .
انْدَمَس - انْدِمَاساً [ دمس ] : آن مرد به گرمابه ( حمّام ) درآمد .
انْدَمَلَ - انْدِمَالًا [ دمل ] الجرحُ : زخم بهبود يافت .
الإنْذَار - [ نذر ] : اخطار ، توجه ؛ « انذَار بوُقُوعِ غَارَةٍ جَوِّيّة » : اعلان حملهى هوائى ، بر حذر كردن از دست زدن به كارى ؛ « الإنْذَار النّهائيّ » : اخطار نهائى . آخرين اخطار .
انْذَاعَ - انْذِيَاعاً [ ذيع ] الخبرُ : خبر پخش شد .
أَنْذَرَ - إِنْذَاراً و نَذِيراً و نَذْراً و نُذْراً و نُذُراً ( و الأربعة الأخيرة مصادر غير قياسيه ) [ نذر ] هُ بالأَمرِ : او را به آن كار آگاه كرد و از عواقب امر وى را بر حذر نمود .
انْذَعَرَ - انْذِعَاراً [ ذعر ] : ترسيد و بيمناك شد .
انْذَعَفَ - انْذِعَافاً [ ذعف ] : قلب او از كار افتاد و ناگهان بدرود زندگى گفت ، از خستگى نفس او بريد .
أَنَزَّ - إنْزَاراً [ نزّ ] الشيءُ : آن چيز سفت و سخت شد ، - المكانُ : آن مكان نم پس داد .
أَنْزَى - إنْزَاءً [ نزو ] هُ : او را به جهش برانگيخت .
انْزَاحَ - انْزِيَاحاً [ زوح ] : از ميان رفت ، آن چيز آشكار و پراكنده شد .
انْزَاحَ - انْزِياحاً [ زيح ] : فاصله گرفت و دور شد و رفت .
انْزَالَ - انْزِيَالًا [ زول ] عنه : از او جدا شد .
الأَنْزَال - [ نزل ] : « أَنْزَالُ القومِ » : ارزاق و روزيهاى آن قوم .
انْزَجَرَ - انزِجَاراً [ زجر ] : اين واژه مطاوع ( زَجَرَ ) است به معناى امتناع كرد و پايان يافت .
أَنْزَحَ - إنْزَاحاً [ نزح ] البِئرَ : آب چاه را برداشت تا بسيار كم شد يا از آب خالى شد ، - القومُ : آبهاى چاههاى آن قوم كم شد يا به مصرف رسيد .
انْزَرَ - إنْزَاراً [ نزر ] العطاءَ : عطا و بخشش را كم كرد .
انْزَرَبَ - انْزِرَاباً [ زرب ] : داخل آغُل چهار پايان شد .
انْزَرَقَ - انْزِرَاقاً [ زرق ] : به عقب برگشت ، عقب افتاد ، از پشت بر زمين خوابيد ، - السّهمُ : تير به هدف خورد .
أَنْزَع - إنْزَاعاً [ نزع ] الرجُلُ : موى از دو طرف پيشانيش فرو ريخته شده باشد .
الأَنْزَع - م نَزْعَاء [ نزع ] : آنكه موى دو طرف پيشانيش ريخته شده باشد .