اغْتَمَّ - اغْتِمَاماً [ غمّ ] : اندوهگين شد ، - النباتُ : گياه بلند و بسيار شد ، - الرَّجُلُ : آن مرد خود را خانه نشين كرد و بيرون نرفت .
الأَغْتَم - م غَتْمَاء [ غتم ] : آنكه در سخن گفتن فصيح نباشد ؛ رَجُلٌ اغْتَم و قومٌ غُتْمٌ و اغْتَام « :
مرد يا قومى كه سخن فصيح نگويند .
الاغْتِمَاض - [ غمض ] : مص ؛ « اتَانِي ذلك على اغْتِماضٍ » : آن كار بگونهاى آسان و بدون تكلف به من روى آورد .
اغْتَمَدَ - اغْتِمَاداً [ غمد ] الليلَ : همانند نيام داخل در شب شد و تاريكى او را فرا گرفت .
اغْتَمَرَ - اغْتِماراً [ غمر ] : به درون آب فرو رفت ، بر چهرهء خود زعفران ماليد ، - الماءُ الشيءَ : آب آن چيز را پوشانيد .
اغْتَمَزَ - اغْتِمَازاً [ غمز ] هُ : بر او طعنه زد ، - الكلمةَ : آن سخن را سست و پوچ شمرد .
اغْتَمَسَ - اغْتِمَاساً [ غمس ] في الماء : در آب فرو رفت ، - فى الشيءِ : داخل آن چيز شد .
اغْتَمَصَ - اغْتِمَاصاً [ غمص ] هُ : او را تحقير كرد و كوچك شمرد .
اغْتَمَضَ - اغْتِمَاضاً [ غمض ] البرقُ :
درخشندگى برق فرو نشست ، - الرَّجُلُ عَن الإسَاءَةِ « : آن مرد از بدى چشم پوشى كرد .
اغْتَنَى - اغْتِنَاءً [ غني ] : توانگر شد . اين واژه ضد ( افتقَر ) است .
اغْتَنَمَ - اغْتِنَاماً [ غنم ] الشيءَ : آن چيز را غنيمت شمرد ، فرصت بدست آورد و غنيمت گرفت ؛ « اغْتَنَم الفُرصةَ » : از فرصت استفاده كرد .
اغْتَهَبَ - اغْتِهَاباً [ غهب ] : در تاريكى به راه افتاد .
أَغَثَّ - إغْثَاثاً [ غثّ ] : لاغر شد ، گنديد ، - اللَّحْمَ : گوشت گنديده خريد ، - في الكلامِ : به آنچه كه سودى ندارد سخن گفت .
أَغْثَى - إغْثَاءً [ غثو ] الوادي : بازماندههاى سيل در آن دره بسيار شد .
الأَغْثَر - من غَثْرَاء ، ج غُثْر [ غثر ] : آنچه كه به رنگ خاكى و سرخ مايل به سبزى باشد ، جامههاى پر پشم ، خزه كه روى آب در آيد ، - ( ح ) : شير ، - ( ح ) : گرگ .
الأَغْثَم - م غَثْمَاء ، ج غُثْم [ غثم ] : آنچه كه به رنگ سفيد مايل به سياهى باشد .
أَغَدَّ - إغْدَاداً [ غدّ ] : غُدّه در آورد ، - عليه : از فرط خشم باد كرد و بر افروخته شد .
اغِدَّ - [ غدّ ] : غدّهدار شد .
أَغْدَرَ - إغْدَاراً [ غدر ] هُ : او را گذاشت و رفت ، او را باقى گذاشت ، او را در سنگلاخ انداخت .
أَغْدَفَ - إغْدَافاً [ غدف ] الليلُ : سياهى شب گسترده شد ، - تِ المرأَةُ قناعَها على وَجْهِهَا :
زن بر چهرهء خود رو بند انداخت ، - الشَّبَكَةَ على الصيّد : شكارچى دام بر روى شكار افكند ، - البَحْرُ : موجهاى دريا به رنگ تيره در آمد .
اغْدَقَ - إغْدَاقاً [ غدق ] العطاءَ على فلان : به فلانى عطا و بخشش بسيار داد ، - المَطَرُ :
باران بسيار شد ، - العيشُ : زندگى فراخ شد ، - تِ الأرضُ : زمين پر بركت و بارور شد .
اغْدَوْدَفَ - اغْدِيدَافاً [ غدف ] الليلُ : شب آمد و تاريكى گسترد .
اغْدَوْدَقَ - اغْدِيدَاقاً [ غدق ] المطرُ : قطرههاى باران بسيار شد ، - تْ عينُ الماءِ : چشمهء آب پر آب و گوارا شد .
اغْدَوْدَنَ - اغْدِيدَاناً [ غدن ] النبتُ : گياه سبز و پر رنگ شد ، - الشعَرُ : موى بلند و فرفرى شد ، - الرّجلُ : آن مرد افتاد و سست شد .
الأَغْذَى - [ غذو ] : آنكه غذاى بيشتر دارد .
الأَغَرّ - م غَرَّاء ، ج غُرّ و غُرَّان [ غرّ ] : مرد نيكو كار ، زيبارو ، آنچه كه سفيد باشد ، مهتر و بزرگوار ، - من الخَيلِ : اسبى كه در پيشانى سفيدى دارد ، - مِن الايّامِ : روزهاى بسيار گرم .
أَغْرَى - إغْرَاءً [ غرو ] الرَّجُلَ بكذا : آن مرد را به چيزى برانگيخت ، - العداوةَ بَيْنهَم : ميان آنها دشمنى و اختلاف انداخت .
أَغْرَبَ - إغْرَاباً [ غرب ] : بسوى غرب آمد ، چيزى شگفت آورد ، از غرائب سخن فصيح گفت ، حال او نيكو شد ، در شهرها به گردش و انديشيدن پرداخت ، - فى الضحكِ و نحوه : در خنديدن و مانند آن زياده روى كرد ، - الفرسُ فى جَريه : اسب در دويدن شتاب كرد ، - هُ : او را دور كرد ، - الحوضَ : حوض را پر از آب كرد ، - المريضُ : درد بيمار سخت شد ، - عليهِ و بهِ : با او كارى زشت كرد .
أَغْربَ - [ غرب ] المريضُ : درد بيمار سخت شد .
اغْرَدَ - إغْرَاداً [ غرد ] هُ الطائرُ : پرنده با آواز خود او را شادمان كرد .
أَغْرَزَ - إغْرَازاً [ غرز ] الإبْرَةَ : سوزن را فرو كرد ، - الوادي : دره گياهان ريز بر آورد .
أَغْرَسَ - إغْرَاساً [ غرس ] الشجرَ : درخت را در زمين كاشت .
أَغْرَضَ - إغْرَاضاً [ غرض ] الإناءَ : جام را پر كرد ، - فلاناً : فلانى را خسته و آزرده كرد ، - الغَرَضَ : به هدف زد .
أَغْرَقَ - إغْرَاقاً [ غرق ] هُ : او را غرق كرد ، - السُّوقَ بالبضائع : بازار را پر از كالاهاى تجارى كرد ، - اللَّجامَ بالفِضَّةِ :
لگام اسب را با نقره زيور داد ، - فى القَوسِ :
كمان را تا آنجا كه ممكن بود كشيد .
أَغْرَمَ - إغْرَاماً [ غرم ] هُ الديْنَ : او را مُلزم به پرداخت بدهى كرد .
أُغْرِمَ - [ غرم ] بالشيء : به آن چيز عشق ورزيد .
الأُغْرُود - ج أَغَارِيد [ غرد ] : آواز پرنده .
الأُغْرُودَة - ج أَغَارِيد [ غرد ] : مترادفْ ( الأُغْرُود ) است .
اغْرَوْرَقَ - اغْرِيرَاقاً [ غرق ] تِ العينُ : چشم پر از اشك شد .
أُغْرِيَ - [ غرو ] بكذا : به آن چيز ناخداگاه