الأُغلُوج - ج أَغَالِيج [ غلج ] : شاخهء نرم درخت .
الأُغْلُوطَة - ج أُغْلُوطَات و أَغَالِيط [ غلط ] :
آنچه كه غلط يا در آن غلط بسيار باشد ، آنچه كه مردم را به غلط اندازد .
اغْلَوْلَى - اغْلِيلَاءً [ غلو ] الشجرُ : درخت بزرگ و پر پيچ و خم شد .
أَغَمَّ - إغْمَاماً [ غمّ ] تِ السماءُ : آسمان ابرى شد ، - هُ : او را اندوهگين كرد ، - اليومُ :
روز بسيار گرم شد .
الأَغَمّ - م غَمَّاء ، ج غُمّ [ غمّ ] : آنكه موى پيشانيش بر چهره و پشت گردن فرو آويخته باشد ، - من السّحاب : ابر پيوسته و يك پارچه .
الأَغْمَاد - [ غمد ] : بالهاى بالائى برخى از حشرات مانند كرم سفيد و سوسك و جز آن .
أَغْمَدَ - إغْمَاداً [ غمد ] السيفَ : شمشير را غلاف كرد ، السّيفَ او الخنجرَ فى جسمِهِ :
شمشير يا خنجر را در بدن او فرد برد ، - الأشياءَ : برخى از چيزها را درون برخى ديگر قرار داد .
الأَغْمَش - [ غمش ] : آنكه چشمانش ناتوان شده و بيشتر اوقات اشك از آن روان مىشود .
الأَغْمَص - [ غمص ] : آنكه از چشمانش قيح روان باشد .
أَغْمَضَ - إغْمَاضاً [ غمض ] : پلكهاى چشم خود را بر هم نهاد ، - عن الشّيءِ : از آن چيز گذشت و چشم پوشيد ، - على كذا : تحمل آن چيز را داشت و به آن راضى شد ، - عنهُ فى البَيْع : در فروش با او آسان گرفت .
أُغْمِيَ - إغْمَاءً [ غمي ] على المريض : در بيمار عارضهء بى حسى پديد آمد ، - اليومُ : تمام روز هوا ابرى بود .
اغَنَّ - إغْنَاناً [ غنّ ] الشجرُ : درخت به ثمر رسيد ، - الوادِي : درختان دره فراوان شدند ، - الروضَ : باغ را گلستان سر سبز كرد ، - الذبابُ : مگس صدا كرد ، - الرَّجُلُ : آن مرد تودماغى آواز خواند .
الأَغَنَّ - م غَنَّاء ، ج غُنّ [ غنّ ] : آنكه از بينى سخن گويد ؛ « الوَادِي الأَغَنّ » : درهى پر از گياه و درخت ؛ « حرفٌ أَغَنُّ » : حرفى كه صداى آن از بينى در آيد .
أَغْنَى - إغْنَاءً [ غني ] الرجُلَ : آن مرد را توانگر و بى نياز كرد ، - عَنْهُ : به او پاداش داد ، - عنهُ غَنَاءً فلانٌ و مَغْنَاهُ وَمُغناهُ و مَغْنَاتَهُ و مُغْنَاتَهُ : جانشين او شد ، عنه كذا : آن چيز را از او دور كرد ؛ « ما يُغْنِي عنك هذا » : اين تو را بى نياز نمىكند ؛ « مَا اغْنَى شَيْئاً » : سودى نداد و به درد نخورد .
أَغْنَمَ - إغْنَاماً [ غنم ] هُ الشيءَ : آن چيز را براى خود به غنيمت گرفت .
الأُغْنُوجَة - ج أَغَانِيْج [ غنج ] : آنچه كه با آن ناز و كرشمه كنند .
الأُغْنِية - ج أَغانِيّ و أَغَانٍ [ غني ] : مترادف ( الأُغْنِيَّة ) است .
الإغْنِية - ج أَغَانيّ و أَغَانٍ : مترادف ( الأُغْنِيَّة ) است .
الأُغْنِيَّة - ج أَغانيّ و أَغَانٍ : آنچه كه با آهنگ و آواز خوانند ، سرود ، ترانه .
الإغْنِيَّة - ج أَغَانِيّ و أَغَانٍ : مترادف ( الأُغْنِيَّة ) است .
أَغْوَى - إغْوَاءً [ غوي ] الرجُلَ : آن مرد را گمراه كرد .
الأُغْوِيَّة - ج أَغَاوِيّ : بلاى سخت ، نابودى ، زمينى كه به آن آب نرسد .
أَغْيَا - إغْيَاءً [ غيي ] الغايةَ أي الرايةَ : پرچم را بر افراشت ، - لِلْقَوم : براى آن قوم پرچمى بر افراشت ، - الرَّجُلُ : آن مرد به منتهاى بزرگوارى رسيد ، - الفَرسُ فى سِبَاتِهِ : اسب به خط پايان مسابقه رسيد ، - الطَّيْرُ : پرنده بالهاى خود را بر افراشت و تكان داد ، - السَّحابُ : ابر گسترده شد و سايه افكند .
الأَغْيَد - [ غيد ] : گياه نرم دو تا شده ؛ « مكانٌ اغْيَد » : زمين سر سبز و پر گياه .
أَغْيَمَ - إغْيَاماً [ غيم ] تِ السماءُ : آسمان ابرى شد ، - البعيرُ : شتر تشنه شد ، - القومُ : آن قوم به تشنگى افتادند ؛ « اغْيَم القومُ فى المكانِ » :
آن قوم در آن جاى اقامت كردند .
الأَغْيَن - م غَيْنَاء ، ج غِين [ غين ] من الشجر و النبات : گياه و درخت سبز و بلند .
أَفَّ - - أَفّاً : واژه ( أُفّ ) بر اثر اندوه و يا خستگى بر زبان جارى كرد .
الأُفّ - چيدهء ناخن ، چرك گوش .
أُفّ - اسم فعل است به معناى خسته و اندوهگينم .
أَفَاءَ - إفَاءَةً [ فيأ ] الظلُّ : سايه برگشت ، - هُ الى كَذَا : او را برگردانيد ، - على القومِ فَيْئاً :
غنائم قومى را گرفت و براى آن قوم آورد ، - اللَّهُ عليهِ مالَ القومِ : خداوند دارائى آن قوم را به او غنيمت دهد .
أَفاتَ - إفَاتَةً [ فوت ] هُ الأمرَ : آن كار را از دست او گرفت ، آن كار را از او گرفت و برد .
أَفَاجَ - إفَاجَةً [ فوج ] الرجلُ : آن مرد شتاب كرد ، - الفرسُ : آن اسب دويد .
أَفَاجَ - إفَاجَةً [ فيج ] في عَدْوِه : در دويدن تأخير كرد ، - القومُ فى الأرضِ : آن قوم رفتند و پراكنده شدند .
أَفاحَ - إفَاحَةً [ فيح ] القِدْرَ : ديگ را به جوش آورد ، - الدماءَ : خون جارى كرد .
أَفَادَ - إفادَةً [ فود و فيد ] فلانٌ المالَ : فلانى آن مال را بدست آورد ، كسب كرد ، - فلاناً مالًا او علماً : به فلانى مال داد يا دانش آموخت ، - منه علماً او مالًا : از فلانى دانش آموخت يا مال اندوخت ، - هُ بكذا : چيزى را به او اعلام كرد ، - الرَّجُلَ : آن مرد را كشت .
الإفَادَة - [ فود و فيد ] : مص ، - ج إفادات :
گواهى دادن در برابر دادگاه .
أَفَارَ - إفَارَةً [ فور ] القِدْرَ : ديگ را به جوش در آورد ، - الميزانَ : براى ترازو دو شاخه ساخت .
أَفَازَ - إفَازَةً [ فوز ] فلاناً بكذا : فلانى را بر چيزى پيروز كرد .
أَفَاضَ - إفَاضَةً [ فيض ] الإناءَ : جام را پر كرد