تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — صفحة 997

مساهمون:

ص٩٩٧
أو في الإِناء : سگ با ليسيدن ميان ظرف از آن آب خورد .
وَلِغَ - يَلِغُ و يَوْلَغُ و يَالَغُ وَلْغاً و وُلْغاً و وُلُوغاً و وَلَغَاناً الكلبُ الإناءَ أو في الإناءِ : مرادف ( وَلَغَ ) است .
الوَلْغَة - اسم مرّه از ( وَلَغَ ) است ، دلو كوچك .
وَلَفَ - - وَلْفاً و وِلَافاً و إلَافًا و وَلِيفاً البرقُ : برق پياپى درخشيد ، - وَليفاً القومُ : آن قوم با هم آمدند .
الوِلْف - دوست ، همدم ، رفيق .
وَلَه - - وَلَهاً : سخت غمگين شد بگونه اى كه نزديك بود عقل از سرش بدر شود ، از شدت عشق سراسيمه و سر گردان شد ، - الصّبيُّ الى امِّه : كودك از ترس به مادرش پناه برد ، - تِ الأمَّ الى وَلدِها : مادر به فرزندش مهر ورزيد ، - منه : از او ترسيد .
وَلِه - - يَوْلَه وَلَهاً : مرادف ( وَلَه ) است .
وَلَّه - تَوْلِيهاً [ وله ] الرجُلَ : آن مرد را در سرگردانى انداخت ، - الحزنُ او الوَجْدُ فلاناً : غم و اندوه يا دلباختگى آن مرد را سرگردان كرد ، - الْمَرأةَ : ميان زن و بچه اش جدائى افكند .
الوَلْهَى - مؤنث ( الْوَلْهَان ) است .
الوَلْهَان - مرادف ( الوَالِه ) به معناى سرگردان است .
الوَلُوج - آنكه بسيار داخل و يا وارد شود .
الْوَلُود - من النِّسَاء ج وُلَّد : مادر زاينده ، جانورى كه بچه زايد ، زنى كه فرزند بسيار دارد .
الوُلُودِيَّة - كودكى ، رفتار كودكانه ، ستم كارى .
الوَلُودِيَّة - مرادف ( الوُلُودِيّة ) است .
الوَلُوع - آنكه بسيار شيفته و دلباخته باشد .
الوَلُوغ - اسم است از آنچه كه ليسيده و يا زبان زده باشد .
الوَلُوف - برقى كه پياپى بدرخشد .
الوِلْوِيتَشِيَا - ( ن ) : گياهى است از رستهء ( عُريانات البُزُور ) كه در افريقاى جنوبى رويد .
وَلْوَلَ - وَلْوَلَةً و وَلْوَالًا ( ولول ) تِ المرأَةُ : زن واويلا گفت ، فرياد و آه و ناله كشيد ، تِ القوسُ : كمان آواز داد .
وَلِيَ - - وَلْياً [ ولي ] فلاناً : به او نزديك شد ، بدنبال او شد ، - وِلَايَةً و وَلايَةً الشيءَ او عليه : بر آن چيز دست يافت ، - الرجُلَ اوْ عليه : او را يارى كرد ، - البلَدَ : فرمانرواى شهر شد ، - وَلَايَةً الرجُلَ : او را دوست داشت .
وُلِيَ - [ ولي ] المكانُ : در آن مكان پس از باران دوباره باران آمد .
الوَلْي - [ ولي ] : مص ، باران پياپى ، نزديكى ؛ « دارُه وَلْيُ داري » : خانهء او نزديك خانه من است .
الوَلِيّ - ج أَوْلِيَاء [ ولي ] : هر كس كه ولي امر ديگرى باشد ، دوستدار ، دوست ، يار ، هم پيمان ، همسايه ، پيرو ، داماد ، - عند المسلمين : نزد مسلمانان مانند كشيش نزد مسيحيان است ؛ « وَلِيُّ العهد » : وليعهد ؛ « وَلِيُّ اليتيمِ » : سرپرست و قيم يتيم ؛ « وَلِيُّ النعْمة » : ولينعمت ، بخشنده ، - ج اوْليَةً : بارانى كه پس از باران بيايد ، باران پى در پى .
الوُلْيَا - مُثنَّاه الوُلْيَيَانِ ، ج الوُلَى و الوُلْيَيَات [ ولي ] : مؤنث ( الأَوْلى ) است .
الوَلِيَّة - ج وَلِيَّات و وَلَايَا [ ولي ] : مؤنث ( الْوَليّ ) است ، نزديكى ، پالان ؛ « دارٌ وَلِيَّةٌ » : خانه اى نزديك .
الوَلِيجَة - درون ، دوستان و ياران مورد اعتماد بجز خويشاوندان .
الوَلِيد - ج وِلْدَة و وِلْدان : نوزاد ، كودك ، برده ؛ « وَلِيدُ ساعته » : زادهء زمانِ ؛ « أمُّ الوليدِ » : كنيهء مرغ است .
الوُلَيْدَات - [ ولد ] : مصغر ( لِدَاتِ ) است كه جمع لِدَة براى همزاد و همسان است .
الوَلِيدَة - ج وَلَائِد : مؤنث ( الوَلِيد ) است .
الوُلَيْدُون - [ ولد ] : تصغير ( لِدُون ) است كه جمع ( لِدَة ) براى همزاد و همسان است .
الوَلِيدِيَّة - [ ولد ] : ؛ « فعلَ ذلك فى وَلِيدِيَّتِه » : آن كار را هنگامى كه كودك بود انجام داد .
الوَلِيف - مص ، مرادف ( الوِلَاف ) است ، برق كه پى در پى بدرخشد ، يار و مونس .
الوَلِيمَة - ج وَلَائِم : غذائى كه براى ميهمانى و دعوت آماده مىشود .
وَمَأَ - يَمَأَ وَمْأً [ ومأ ] بحاجبه أو بيده أو غير ذلك : با ابرو و يا دست و يا جز آن اشاره كرد .
وَمَّأَ - تَوْمِئَةً [ ومأ ] بحاجبه أو بيده أو غير ذلك : مرادف ( أشارَ ) است .
وَمَضَ - - وَمْضاً و وَمِيضاً و وَمَضَاناً البرقُ : برق كمى درخشيد .
وَمِقَ - - مِقَةً و وَمْقاً ه : او را دوست داشت .
الوَمِيق - محبوب ، دوست داشتنى .
وَنَّ - - وَنّاً [ ونّ ] الذبابُ : مگس پى در پى صداى سختى از خود نشان داد .
الوَنّ - ناتوانى ، سستى ، - ( مو ) : چنگ كه با انگشتان نوازند ، دايرهء زنگى .
وَنَى - - وَنْياً و وَنِيّاً و وِنَاءً و وِنْيَةً و نِيَةً و وَنًى [ وني ] : سست و ناتوان و خسته شد ، - ه : او را رها كرد ، - عن كذا : فلان چيز را رها كرد و ناديده گرفت ، - تِ السحابةُ : ابر باريد ، - الكُمَّ : آستين را بالا زد .
وَنَّى - تَوْنِيَةً [ وني ] : در كار تنبلى و سستى كرد .
الوَنَاء - [ وني ] : سستى و ناتوانى .
الوَنَاة - [ وني ] مرواريد ؛ « امرأَةٌ وَنَاةٌ » : زنى كه به آرامى و كندى حركت كند و راه رود .
وَنَّبَ - تَوْنِيباً [ ونب ] ه : او را نكوهش و سرزنش كرد .
الوَنَج - ( مو ) : عود يا چنگ كه با آن نوازندگى كنند . ( اين كلمه فارسى است ) .
الوَنُوَّة - [ وني ] : سستى خرد .
وَنِيَ - يَوْنَى وَنْياً و وَنِيّاً و وِنَاءً و وِنْيَةً و نِيَةً و وَنًى [ وني ] : مرادف ( وَنَى ) است .
الوَنِيّ - [ وني ] : مرواريد ، برليان
الوَنِيَّة - [ وني ] : مرواريد ؛ برليان
الوَنِيلَة - ( ن ) : گياهى است از رستهء ( سَحْلَبِيَّات ) كه اصل آن از امريكاى مركزى است ، وانيل .