تخطي إلى المحتوى الرئيسي

انقلاب مشروطيت ايران ( فارسي ) — صفحة 107

مساهمون:

ص١٠٧
25 مه 1901 : جادهء تجارى سيستان - كويته آزاد اعلام شده و كاپيتان « وب وير »
( Webbe Ware )
به عنوان دستيار سياسى در « چغاى »
( Chagai )
منصوب گرديد . اوّل اوت 1901 : از سوم آوريل به عوض ماليات موجود داخلى ، در مورد صادرات و واردات مالياتى يكسان به ميزان 5 % بهاى اعلام شدهء كالا و نيز عوارض راهدارى براى هر بار قاطر به ميزان 22 شاهى و بىتوجه به نوع و ماهيت كالاها وضع گرديده است . سوم سپتامبر 1901 : « كلنيشه سايتونگ » ، مورخ 21 اوت ، گزارش مىكند نهضت انقلابى گسترده‌اى شكل گرفته و به سبب نارضايى فزاينده از حكومت ، خاصه در باب آغاز مذاكره جهت استقراضى جديد از روسيه ، تقويت گرديده است . ادعا مىشود درگيرى كوچكى در تهران روى داده است . گفته مىشود موجب اين آشفتگىها افرادى از نزديكان شاه هستند و شاه مستمرا نامه‌هاى تهديدآميزى را بر ميز كارش مىيابد كه خاصه عليه امين السلطان بوده و وى را به فروش مملكت و ناتوانى در انجام اصلاحات متهم مىسازند . در 14 سپتامبر ، اين شايعات رسما از جانب حكومت تكذيب گرديد . امّا ، در 7 اكتبر « تهران گازت »
( Tihran Gazette )
اعتراف كرد جزوات و اعلانهايى انقلابى ، هرچند غيرمهم ، انتشار يافته . همين جريده اعلام داشت كه چهار تن به اتهام نگارش اين جزوات دستگير و تبعيد گرديده‌اند . 9 اكتبر 1901 : « تايمز » حاوى مقاله‌اى بلند پيرامون حضور بريتانياى كبير در خليج فارس بود . اين مقاله اعلام مىداشت كه انگلستان مسئوليت حفاظت اين آبراه را متقبل گرديده و نمىتواند به تركيه اجازه دهد كه بر كويت و بحرين اعمال حاكميت كند . در بخش ديگرى از اين نشريه آمده بود كه روسيه در حال تمهيد برقرارى ارتباط بين خطآهن ماوراى خزر با خراسان ، از طريق عشق‌آباد و مشهد ، است و بنا دارد كه تقريبا بلافاصله پس از اين كار شعبه‌اى از بانك روسيه در مشهد افتتاح كند . اين نشريه همچنين گزارش كرده بود كه ناآرامى عظيمى بين طبقات دولت حاكم است . 10 اكتبر 1901 : خبرنگار مقيم تايمز در لندن مفاد مقاله‌اى از نشريهء « برژويا ويدوموستى »
( Birzheviya Viedomosti )
چاپ سن‌پترزبورگ را ، كه سخنگوى « ام . دى ويت »
( M . de Witte )
پيرامون مسئلهء خليج فارس است ، گزارش داده است . اين مقاله با لحنى جسارت‌آميز پس از بحث در باب برخورد انگليس و تركيه بر سر كويت ، سرسختانه اعلام داشته است كه « تصميم نهايى نه با انگلستان است ، نه با آلمان و نه با تركيه كه به حمايت آلمان متكى است ، بلكه رأى نهايى با روسيه است كه هم‌اينك سفاين تجارى آن در تماس منظم با بنادر خليج فارس هستند . » اين ارگان روسى